Με αφορμή την παράσταση «Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου» στο θέατρο Αλκμήνη, ο Χάρης Φλέουρας μιλά για την εξουσία, τη μοναξιά, την ψευδαίσθηση του ελέγχου και τη λεπτή γραμμή που ενώνει το κωμικό με το βαθιά ανθρώπινο.
Aνάμεσα σε θεατρικές κουζίνες που κρύβουν μυστικά, και τηλεοπτικά «Φαντάσματα» που δεν λένε να φύγουν, ο Χάρης Φλέουρας κινείται με άνεση στον χώρο της κωμωδίας.
- Από τον Ηλία Μαραβέγια
Με αφορμή το «Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου» του Ευγένιου Λαμπίς, που ανεβαίνει στο θέατρο Αλκμήνη, ο ηθοποιός μιλά στο «ENJOY» για το πώς μια φάρσα του 1859 παραμένει επίκαιρη, για το χιούμορ ως εργαλείο αυτογνωσίας και για τους ρόλους που, τελικά, μας μαθαίνουν περισσότερα απ’ όσα περιμένουμε.
Πότε καταλάβατε ότι η υποκριτική είναι ο δρόμος σας;
Πιστεύω ότι η υποκριτική είναι μια κλίση μου, όμως δεν θα στοιχημάτιζα με
το μέλλον μου ότι είναι απαραίτητα και ο δρόμος μου… θα δείξει ο χρόνος!
Το «Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου» είναι μια φάρσα του 1859 που μοιάζει απροσδόκητα σύγχρονη. Τι είναι σας συγκινεί ή σας διασκεδάζει σε αυτό το έργο σήμερα;
Παλιά με θύμωνε, τώρα όμως θα έλεγα πως με διασκεδάζει ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι χρησιμοποιούν οποιαδήποτε εξουσία.
Ο Αλζεαντόρ ντι Λουαρέ που υποδύεστε κινείται ανάμεσα στη μοναξιά, στην επιθυμία και την αμηχανία. Πώς προσεγγίσατε έναν ήρωα τόσο κωμικό αλλά και τόσο ανθρώπινο;
Παρατηρώντας γύρω μου τους ανθρώπους και τον εαυτό μου παράλληλα. Οι πιο ανθρώπινες στιγμές μας τείνουν να είναι και οι πιο κωμικές. Σε αυτές τις στιγμές στηρίχτηκα για να υποδυθώ τον ρόλο μου.
Η κουζίνα είναι ο βασικός χώρος του έργου. Αν τη δούμε συμβολικά, τι νομίζετε ότι «σιγοβράζει» στον ήρωά σας;
Η πείνα! Κυριολεκτικά και μεταφορικά!
Υπάρχει κάποιο στοιχείο στον Αλζεαντόρ που νιώθετε πως ακουμπά και τον ίδιο τον Χάρη;
Ναι, η ψευδαίσθηση ότι μπορούμε να τα έχουμε όλα υπό έλεγχο.
Πώς προετοιμάζεστε ψυχολογικά πριν ανέβετε στη σκηνή;
Εσείς προετοιμάζεστε ψυχολογικά πριν ξεκινήσετε τη δουλειά σας; Αν ναι, και το θεωρείτε φυσικό, παραιτηθείτε! (γέλια) Αστειεύομαι, φυσικά! Κάντε ό,τι θέλετε!
Πέρα από το θέατρο, σας είδαμε φέτος και στη σειρά «Τα φαντάσματα», στο Star. Πώς ήταν η συνύπαρξή σας με τους Ελλη Τρίγγου και Ορφέα Αυγουστίδη;
Απολύτως φυσιολογική, δεν με ψηφίσανε για αποχώρηση! Κάνω πλάκα, φυσικά και με ψήφισαν! (γέλια) Είναι μια υπέροχη συνεργασία με δύο εκπληκτικούς ηθοποιούς και ανθρώπους.
Εχετε πει ότι αρχικά περάσατε από δοκιμαστικό για το «φάντασμα» του «πολιτικού», αλλά τελικά καταλήξατε σε αυτό του «ταγματάρχη». Σας έχει τύχει ξανά ρόλος που στην αρχή δεν σας κέρδιζε αλλά τελικά σας αποκάλυψε κάτι ενδιαφέρον;
Είναι άλλο το να διαβάζεις ένα θεατρικό κείμενο ολόκληρο, γιατί αντιλαμβάνεσαι πιο γρήγορα τον χαρακτήρα, και άλλο μια μικρή σκηνή από μια ολόκληρη σειρά. Σημαντικό ρόλο, βέβαια, παίζει η ωριμότητα που έχεις κι εσύ ως αναγνώστης, είτε η ηλικιακ, είτε συναισθηματική. Κάθε χαρακτήρας είναι σημαντικός και περιμένει να τον μελετήσεις χρόνο με τον χρόνο. Ξανά και ξανά. Και για να απαντήσω στην ερώτησή σας, όχι, δεν μου έχει τύχει.
Τα «Φαντάσματα» επιστρέφουν με δεύτερο κύκλο από τη νέα σεζόν. Τι να περιμένουμε από τον χαρακτήρα σας στη συνέχεια;
Για την ώρα, ρωτάτε τον λάθος άνθρωπο.
Κωμωδία στο θέατρο, κωμωδία και στην τηλεόραση: τι είναι πιο δύσκολο τελικά; Να κάνεις τον θεατή να γελάσει ζωντανά ή μπροστά στην οθόνη;
Δεν νομίζω ότι μπορούν να συνδεθούν αυτά τα δύο, καθώς στο θέατρο είναι παρόντες οι θεατές, οπότε έχεις άμεση επαφή για το αποτέλεσμα της δουλειάς σου. Ενώ στην κάμερα είσαι αντιμέτωπος μόνο με το είδωλό σου και το προσωπικό σου χιούμορ. Ο θεατής έρχεται αφού έχεις τελειώσει τη δουλειά σου. Καθόλου βολικό για το θέατρο!
Θέατρο, τηλεόραση ή κινηματογράφος; Ποιο από τα τρία είναι το πιο γοητευτικό για εσάς και ποιο το πιο απαιτητικό;
Το πιο απαιτητικό για μένα θα έλεγα πως είναι αυτό που δεν το γνωρίζω καλά και έχω δουλέψει ελάχιστα. Οπότε έχω μεγαλύτερες απαιτήσεις από τον εαυτό μου για να είμαι όσο πιο δυνατόν ευέλικτος και γρήγορος σε αυτά που πρέπει να μάθω. Από την άλλη, το περισσότερο άγνωστο για μένα είναι και το πιο γοητευτικό.
Info: «Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου» του Ευγένιου Λαμπίς, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 21.30, στο θέατρο Αλκμήνη (Σκηνή Intermedia. Σκηνοθεσία: Αννα Σωτρίνη. Ερμηνεύουν: Χάρης Φλέουρας, Σαράντος Γεωγλερής, Βασούλα Σιάτρα, Γιάννης Παπαθύμνιος, Θεοχάρης Μαγκιρίδης και Γιώργος Φράγκος.
Σύνοψη: Στην κουζίνα του οδοντιάτρου Αλζεαντόρ ντι Λουαρέ η καθημερινότητα κρύβει περισσότερα απ’ όσα φαίνονται. Με τη σύζυγό του εκτός σπιτιού και τη μαγείρισσα, Ευτυχία, διαρκώς παρούσα, οι ισορροπίες δοκιμάζονται και τα όρια ανάμεσα στο καθήκον και στην επιθυμία αρχίζουν να θολώνουν.
