Η Πολιτεία αντιμετωπίζει διαχρονικά τις αγροτικές κινητοποιήσεις ως ζήτημα διαχείρισης έντασης και όχι ως ένδειξη παραγωγικής δυσλειτουργίας, τονίζει ο πρόεδρος της Lyktos Group, επίτιμος πρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς και πρώην καθηγητής πανεπιστημίου Μιχάλης Σάλλας σε άρθρο του στο «Βήμα της Κυριακής».
Οπως αναφέρει, η επανάληψη των κινητοποιήσεων κάθε χειμώνα αποκαλύπτει ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στους δρόμους, αλλά στην απουσία βιώσιμης αγροτικής στρατηγικής, επισημαίνοντας πως η αύξηση του κόστους παραγωγής, η συμπίεση του εισοδήματος και η αβεβαιότητα τιμών συγκροτούν ένα περιβάλλον στο οποίο η κινητοποίηση δεν είναι επιλογή, αλλά αναγκαστική αντίδραση.
«Οι παρεμβάσεις εξαντλούνται σε προσωρινές διευκολύνσεις, αποσπασματικές εξαγγελίες και διαπραγματεύσεις υπό πίεση. Το αποτέλεσμα είναι η ανακύκλωση της κρίσης χωρίς ουσιαστική μεταβολή των συνθηκών. Η απουσία σταθερού σχεδιασμού μετατρέπει την αγροτική πολιτική σε μηχανισμό κατευνασμού, αντί σε εργαλείο ανασυγκρότησης» αναφέρει ο κ. Σάλλας.
Στο άρθρο του, μάλιστα, επισημαίνει τα άμεσα μέτρα που απαιτούνται. Η πρώτη αναγκαία πολιτική επιλογή είναι η μόνιμη συγκράτηση του μεταβλητού κόστους παραγωγής. «Η επιστροφή ειδικού φόρου κατανάλωσης στα αγροτικά καύσιμα πρέπει να συνδέεται αυστηρά με ενεργή παραγωγή και τεκμηριωμένη χρήση. Το αγροτικό ρεύμα οφείλει να υπαχθεί σε σταθερό καθεστώς τιμολόγησης, με ανώτατο όριο. Οι παρεμβάσεις αυτές δεν συνιστούν επιδόματα, αλλά στοιχειώδη προϋπόθεση λειτουργίας της παραγωγής» σημειώνει.
Παράλληλα, αναφέρει πως απαιτείται ταυτόχρονα προσωρινή δημοσιονομική ανάσα για τους οικονομικά πιεσμένους παραγωγούς. «Η αναστολή φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων αποτρέπει τη βίαιη έξοδο από την παραγωγή. Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές ενισχύσεων υπονομεύουν την αξιοπιστία του κράτους και ακυρώνουν κάθε πολιτική δέσμευση. Η θεσμική αναδιάρθρωση των μηχανισμών πληρωμής αποτελεί προϋπόθεση σοβαρής αγροτικής πολιτικής».
Πέρα από τα άμεσα μέτρα, ο κ. Σάλλας αναφέρει πως κρίσιμος πυλώνας είναι η συστηματική ανάπτυξη της συμβολαιακής γεωργίας, «η συμβολαιακή γεωργία διασφαλίζει προκαθορισμένες τιμές, χρηματοδοτεί καλλιεργητικές δαπάνες και εγγυάται ποιότητα και τυποποίηση. Παρέχει σταθερό εισόδημα στον παραγωγό και αξιόπιστη τροφοδοσία στην αγορά. Χωρίς τέτοιους μηχανισμούς η παραγωγή παραμένει εκτεθειμένη σε ακραίες διακυμάνσεις και ασύμμετρη ισχύ».
Τέλος, διατηρεί επικριτική στάση και ως προς την πράσινη μετάβαση, σημειώνοντας πως επιβαρύνει περαιτέρω τον πρωτογενή τομέα.
