Αποκάλυψη-φωτιά για τη σύμβαση με τη Chevron

Η κυριακάτικη «Εστία» έφερε στο φως τους απαράδεκτους όρους που επιβλήθηκαν τελευταία στιγμή. Η Ελληνική Δημοκρατία αποδέχεται «απώλεια οριοθετημένης περιοχής, κυριαρχικών δικαιωμάτων και υφαλοκρηπίδας»!

Αλυσιδωτές αντιδράσεις προκαλεί το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της κυριακάτικης «Εστίας» το οποίο αποκαλύπτει τους όρους της σύμβασης της Ελληνικής Δημοκρατίας με τη Chevron, οι οποίοι αναφέρονται σε απώλεια οριοθετημένης περιοχής, κυριαρχικών δικαιωμάτων και υφαλοκρηπίδας!

Σύμφωνα με το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Μανώλη Κοττάκη, η εγκριτική πράξη του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο συνεδρίασε στις 22 Δεκεμβρίου 2025 και στις 9 Ιανουαρίου 2026, για να ελέγξει τη νομιμότητα της σύμβασης του Ελληνικό Δημοσίου με τη Chevron και την κοινοπραξία που θα αρχίσουν σύντομα έρευνες για εξορύξεις υδρογονανθράκων σε δύο θαλάσσια οικόπεδα νοτίως της Κρήτης, παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον, μεταξύ άλλων, για μια προσθήκη της τελευταίας στιγμής.

Οπως αποκαλύπτεται στις σελίδες 18 και 19 της πράξης, έχει προστεθεί την τελευταία στιγμή ένας όρος για την περίπτωση που κατά τη διάρκεια των ερευνών, των εξορύξεων και της ενδεχόμενης εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος τεθούν εκτός των αρχικών οικοπέδων περιοχές οι οποίες ήταν σε δικαιοδοσία της χώρας μας, να μεταβιβαστούν με διεθνή συμφωνία σε άλλη χώρα.

Συντεταγμένες

Ειδικότερα γίνεται αναφορά σε όρους, όπως αποκαλύπτει η κυριακάτικη «Εστία», σε «αναθεώρηση συντεταγμένων νοτίων και πλευρικών ορίων από τον εκμισθωτή» (Ελληνική Δημοκρατία), «μελλοντική οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με διμερή η πολυμερή συμφωνία», «ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα», «μελλοντική διεθνής συμφωνία οριοθέτησης», «αποχώρηση της εταιρίας από μέρος που θα μπορούσε να μην αποτελεί μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ», «περιοχές που η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα», «απώλεια οριοθετημένης περιοχής», «παραίτηση, ακόμη και αν έχει προσδιοριστεί περιοχή εκμετάλλευσης».

Ολα τα παραπάνω φέρεται ότι προστίθενται στο παρά πέντε, κατόπιν απαίτησης των εταιριών οι οποίες ήθελαν να είναι καλυμμένες στο ενδεχόμενο που τμήμα των θαλάσσιων οικοπέδων περάσει στη δικαιοδοσία τρίτης χώρας. Σε αυτό το φόντο, μέσα στη σύμβαση αναφέρονται ιστορικά φορτισμένη όροι, όπως «απώλεια», «παραίτηση», «αναθεώρηση συντεταγμένων». Επιπροσθέτως, στην Πράξη του Ελεγκτικού Συνεδρίου περιέχονται λεπτομέρειες για τον κοινοβουλευτικό δρόμο που θα ακολουθηθεί, καθώς το άρθρο 33 της Σύμβασης ορίζει πως η Σύμβαση Μίσθωσης υπόκειται σε κύρωση από το ελληνικό Κοινοβούλιο, με την ημερομηνία δημοσίευσης σε ΦΕΚ να είναι «η ημερομηνία έναρξης της ισχύος της».

Τα βλέμματα στρέφονται και στα οικονομικά στοιχεία, καθώς στα ανταλλάγματα παραγωγής προβλέπονται στην παράγραφο 15 για την Ελληνική Δημοκρατία τα παρακάτω ποσά: 1,5 δισ. ερώ για την πρώτη παραγωγή, 5 εκατ. ευρώ όταν η παραγωγή φθάσει τα 50.000.000 βαρέλια και 10 εκατ. ευρώ όταν η παραγωγή φθάσει τα 100.000.000 βαρέλια. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και όσα αναφέρονται και για το βάθος των εξορύξεων, καθώς, σύμφωνα με όσα φέρνει στο φως, η κοινοπραξία στην οποία κατακυρώθηκε ο διαγωνισμός δεν δεσμεύτηκε για τα βάθη των γεωτρήσεων.

Οπως αναφέρεται επί λέξει στη σελίδα 10 της πράξης, «από την πλευρά της Κοινοπραξίας διευκρινίστηκε ότι στην παρούσα χρονική συγκυρία δεν μπορεί να δεσμευτεί για συγκεκριμένα συνολικά βάθη των προτεινόμενων ερευνητικών γεωτρήσεων, λόγω των αντικειμενικών κενών στην κατανόηση των δυνητικών στόχων και τη μεγάλη διακύμανση βάθους νερού». Αξίζει να σημειωθεί πως η κυριακάτικη «Εστία» δημοσίευσε χθες τρία σημαντικά αποσπάσματα από τη Σύμβαση, όπως αυτή αναλύεται από το κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου.