Ο Κυριάκος, το 25% και το πολιτικό… AIDS

Ο Kυριάκος πάσχει από πολιτικό… ΑΙDS, μου έλεγε τις προάλλες ιστορικό στέλεχος της παράταξης με μεγάλη εμπειρία στις εσωκομματικές ζυμώσεις. Προς στιγμήν μπερδεύτηκα. «Τι εννοείτε; Οτι σε λίγο δεν θα τον πλησιάζουν ούτε οι δικοί του;» είπα. «Οχι» αποκρίθηκε.

«Οι πραιτοριανοί εκεί θα είναι για κάποιο καιρό. Αλλωστε, αυτοί ειδικεύονται στην τελευταία μαχαιριά, τη θανατηφόρο. Εγώ αναφέρομαι στην καθαρά ιατρική έννοια του όρου και την παραβολική αναγωγή της. Την αναλογία στην πολιτική, δηλαδή, όταν μιλάμε για τη δημόσια εικόνα ενός προσώπου.

Οπως γνωρίζεις, το AIDS, που ευτυχώς στις μέρες μας θεραπεύεται πλήρως, γκρεμίζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Ενα απλό κρυωματάκι, που άλλοτε θα το περνούσες στο πόδι, μπορεί να σε στείλει στην Εντατική. Ετσι και στην πολιτική, αγαπητέ μου. Οταν βρίσκεσαι σε πολιτική ανοσοκαταστολή, μία γρατσουνιά κινδυνεύει να εξελιχθεί σε γάγγραινα, σε σηψαιμία. Αυτό έχει πάθει ο Κυριάκος, που μέχρι σήμερα βγήκε αλώβητος από πολλές επικίνδυνες καταστάσεις. Αντιλαμβάνεσαι, λοιπόν, ότι το προσδόκιμο της πολιτικής του ζωής είναι απρόβλεπτο. Γι’ αυτό πιθανότατα, λίγο πριν από τις εκλογές ή αμέσως μετά, θα αποσυρθεί οικειοθελώς».

Ομολογώ ότι βρήκα την παραβολή περί ανοσοκαταστολής εύστοχη. Διαφώνησα, όμως, ως προς την τελευταία πρόβλεψη. Ο Μητσοτάκης δεν έχει καμία πρόθεση να αποχωρήσει «οικειοθελώς». Ούτε που του περνάει από το μυαλό. Ακριβώς επειδή, όπως ο Μακρόν, δεν έχει καμία επίγνωση της κατάστασης. Και δεν αντιλαμβάνεται ότι όσο περισσότερο μένει γαντζωμένος στην καρέκλα τόσο επιβαρύνει την κατάσταση και δυσκολεύει τους όρους και τις προϋποθέσεις για μια αξιοπρεπή απόδραση.

Τούτων δοθέντων προκαλεί μεγάλη εντύπωση η πρόσφατη αναφορά από τον ίδιο στον εκλογικό πήχη του 25% ως καταλύτη γεγονότων, πιθανότατα και αποφάσεων. Βεβαίως, η αναφορά ήταν αμφίσημη. Δεν είπε ο άνθρωπος ότι θα παραιτηθεί, αυτό έλειπε. Ομως, κάτω από το όριο εκλογικής επίδοσης, η αρνητική κριτική, ανεπίτρεπτη μέχρι σήμερα για έναν ηγέτη τέτοιου διαμετρήματος, καθίσταται «εύλογη», αν και όχι απαραίτητα καλοδεχούμενη.

Παραλίγο να μέναμε με την απορία, αλλά την κρίσιμη διευκρίνιση έδωσε η πρωθυπουργική αδελφή, που σε δική της συνέντευξη, προ ημερών, είπε ότι αν η Νέα Δημοκρατία στις επερχόμενες εκλογές πέσει κάτω από 25%, ο Κυριάκος θα παραιτηθεί. Προσοχή, για να αποφευχθούν οι παρεξηγήσεις. Η Ντόρα δεν έχει καμία πρόθεση να υπονομεύσει τον Κυριάκο αμφισβητώντας την κυριαρχία του στον δρόμο προς μια κρίσιμη αναμέτρηση που μοιάζει με αγώνα επιβίωσης για ολόκληρη τη φαμίλια. Ακριβώς γιατί στη φαμίλια τα μέλη μπορεί να έχουν διαφορετικές ατζέντες, ως προς τα θέματα βιοπορισμού, αλλά μπροστά στην προοπτική νομής της εξουσίας ενώνονται σαν μια γροθιά. Και βγαίνουν μπροστά ακόμη κι αν φάνε τη σφαίρα.

Η Ντόρα, λοιπόν, δεν υπονομεύει τον Κυριάκο. Νιαουρίζει στα κανάλια και παζαρεύει ενδοοικογενειακά, εκ του ασφαλούς, για τον εαυτό της, κυρίως όμως για το «μη απολύτου αρτιότητος», όπως θα έλεγε ο μεγάλος Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, πρωτότοκο τέκνο της. Το 25% συνεπώς δεν το ξεφούρνισε για να δυσκολέψει τον αδελφό της, αλλά για να θέσει ένα όριο συναγερμού σε όλους που σιτίζονται αδρά από τα «γαλάζια» ταμεία (που γεμίζουν με χρήματα του Ελληνα φορολογουμένου), αλλά και στους αθεράπευτα αφελείς που πιστεύουν ότι αν πέσει ο Κυριάκος θα αφανιστεί όχι μόνο η Ελλάδα, αλλά ολάκερος ο πλανήτης!

Δεύτερες εκλογές

Εχω ξαναγράψει ότι ο επιτελικός σχεδιασμός του Μεγάρου Μαξίμου επικεντρώνεται στις δεύτερες εκλογές. Τις «επαναληπτικές», στις οποίες οδηγούμαστε νομοτελειακά, εκτός κι αν στις πρώτες η Νέα Δημοκρατία υποστεί εκλογική καθίζηση τεκτονικών προδιαγραφών. Πέσει, δηλαδή, κάτω από το ψυχολογικό αλλά και ουσιαστικό όριο του 25%, που, ως γνωστόν, ενεργοποιεί το εκλογικό bonus για το πρώτο κόμμα με άμεσο «δώρο» 20 εδρών κι από κει και πέρα μία έδρα για κάθε μισή μονάδα.

Κάποιοι, λοιπόν, έχουν πείσει τη φαμίλια ότι ο Κυριάκος έχει στο τσεπάκι του το 25%. Σεισμός, λιμός, καταποντισμός, Σαμαράς μαινόμενος να προκύψει, η σημερινή μεταλλαγμένη Ν.Δ. δεν πέφτει πιο κάτω. Εχει το ένα τέταρτο του εκλογικού σώματος βάση «μπετόν-αρμέ». Κύριος οίδε πώς και γιατί. αλλά στο Μέγαρο Μαξίμου αυτό πιστεύουν. Τους το είπε ο Γκρίνμπεργκ, τους το έβγαλε ο καημένος ο Λιβάνιος με το μπακαλοτέφτερο, ο εξωγήινος του Υμηττού, θα σας γελάσω. Αλλά κοιμούνται ήσυχοι και ξυπνούν με το μυαλό στον επαναληπτικό γύρο, όπου θα ρίξουν τα σκληρά διλήμματα (έρχεται ο Τσίπρας, έρχεται ο Πούτιν, κλείνουν οι τράπεζες κ.λπ.), ελπίζοντας να επαναπατρίσουν ψηφοφόρους.

Ολα καλά στον συλλογισμό, αλλά προσωπικά αυτό το σιγουράκι του 25% εγώ δεν το βλέπω. Βάση μπετόν-αρμέ όχι του 25% αλλά του 40% είχε και ο Βούτσιτς, όταν όμως η προσέλευση στην κάλπη αυξήθηκε κατά 15 ποσοστιαίες μονάδες, έχασε πανηγυρικά. Αν αυτό συμβεί -που θα συμβεί- στις ερχόμενες «πρώτες» εκλογές, όταν θα σπεύσουν να ψηφίσουν όλοι όσοι θέλουν να… ξεκαπνίσουν μαυρίζοντας το σημερινό καθεστώς, μαύρο φίδι που τον έφαγε τον Κυριάκο. Οποιαδήποτε αύξηση της συμμετοχής θα είναι σε συντριπτικό ποσοστό «τιμωρητικού χαρακτήρα» κι αυτό το ομολογούν σήμερα όλοι οι δημοσκόποι. Αν η προσέλευση αυξηθεί κατά δέκα έστω μονάδες και ο Σαμαράς γράψει μια αξιοπρεπή επίδοση, όπως όλα δείχνουν, η Νέα Δημοκρατία δεν θα γράψει μπροστά «2» στην εκλογική της επίδοση. Με απλή αριθμητική δεν βγαίνουν τα νούμερα.

Αν, λοιπόν, το βράδυ των εκλογών δείτε πολύ αυξημένη συμμετοχή, Σαμαρά και Βελόπουλο πάνω από 7%, αλλά τον Κυριάκο να κρατά το οχυρό του… 25%, να ξέρετε ότι άλλο θα έχει συμβεί. Ενα θαύμα, ας πούμε, ισάξιο και εφάμιλλο με αυτά του Μωυσή στην Παλαιά Διαθήκη.