Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προκαλεί… εγκεφαλικά με την εύστοχη αποδόμηση του Μητσοτάκη
Ακόμα και αν δεν υπήρχε ο Βαγγέλης Βενιζέλος, στο ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να τον εφεύρουν» παραδέχονται σκεφτικοί κάποιοι ρεαλιστές στα πέριξ της Χαριλάου Τρικούπη αυτή την εποχή.
- Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου
Ο πρώην πρόεδρος του κόμματος, με τον πληθωρικό και συγκροτημένο λόγο του, δίνει υπόσταση όπως σημειώνουν σε μια νωχελική αντιπολίτευση η οποία «σέρνεται», την ώρα που γύρω «ο παλιός κόσμος καταρρέει».
Σε μια περίοδο έντονης πολιτικής ρευστότητας, όπου το ΠΑΣΟΚ, όπως άλλωστε και η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο ίδιος ο Μητσοτάκης, αξιολογείτα αρνητικά, ο Β. Βενιζέλος υψώνει μια διαχωριστική γραμμή που κατά πολλούς στο άλλοτε κόμμα του «βγάζει κάποιο στοιχειώδες πολιτικό νόημα» και προσφέρει το έδαφος στο ΠΑΣΟΚ προκειμένου «να αυτοκαθοριστεί» και «να πάψει να εμφανίζεται ασθμαίνον σαν ουρά πρωτοβουλιών που ρίχνει για δόλωμα το Μαξίμου» στρώνοντας με φτηνά τεχνάσματα ένα θεσμικό ναρκοπέδιο.
Με τη στάση του, αναγνωρίζουν ακόμα και προεδρικά στελέχη, αποκάλυψε τη θεσμική υποκρισία Μητσοτάκη στην επιχειρούμενη συνταγματική αναθεώρηση υποδαυλίζοντας συνάμα την καχυποψία του Ν. Ανδρουλάκη. Το ΠΑΣΟΚ δεν θα παράσχει μια γενναία εξουσιοδότηση στην παρούσα, προτείνουσα Βουλή, δηλώνει τώρα ο πρόεδρος του κόμματος, αλλά θα αναζητήσει τις αναγκαίες συναινέσεις στην επόμενη.
Το Μαξίμου, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, οργίστηκε σφόδρα με τη στάση Βενιζέλου, ο οποίος επιμένει ενοχλητικά ότι στα χέρια του Κυριάκου Μητσοτάκη η χώρα έχει καταστεί «μη κυβερνήσιμη». Την ίδια ώρα, όχι μόνο θέτει ξεκάθαρα θέμα πολιτικής ανυποληψίας του πρωθυπουργού, αλλά υπογραμμίζει ότι επιχειρεί να μετατοπίσει την ημερήσια διάταξη της συζήτησης από αυτά που απασχολούν τον πολίτη, ανισότητες, ακρίβεια, δυσλειτουργία του κράτους, αίσθηση ανασφάλειας, αλλά και αυτά που αφορούν τη λειτουργία της κυβέρνησης, της Βουλής, και τη λειτουργία της δικαιοσύνης, με ανοιχτά, τα μεγάλα δικαστικά μέτωπα, όπως είναι οι υποκλοπές, ο ΟΠΕΚΕΠΕ και τα Τέμπη.
Τα ίδια πάνω κάτω υποστηρίζει και η Χαριλάου Τρικούπη. Αποφεύγει όμως, παρατηρούν οι επικριτές του προέδρου, να τα διανθίσει με τη δέουσα κριτική στη θατσερική Ν.Δ. του Μητσοτάκη. Αντίθετα, προσθέτουν, κάθε φορά που ο Νίκος Ανδρουλάκης σηκώνει τους τόνους στην πλευρά του Μαξίμου, σπεύδει αμέσως, σχεδόν ενοχικά, να τους ισορροπήσει με απαξιωτικές δηλώσεις κατά του Αλέξη Τσίπρα και τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή η τακτική κατά τους ίδιους κλείνει ερμητικά τις πόρτες σε δυνάμεις της Αριστεράς με τις οποίες το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να συναντηθεί. «Οποιος θέλει να συνεργαστεί μαζί μας μπορεί ελεύθερα να το κάνει. Αρκεί να συμφωνεί με το πρόγραμμά μας» διαμηνύει με έναν κωμικό και αβάσιμο ηγεμονισμό ο Ν. Ανδρουλάκης, εισπράττοντας την απάντηση από αριστερά: «Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε»…
«Αν το συνδυάσεις», λένε, «με την απουσία ελκυστικού αφηγήματος και τους στρατηγικούς μετεωρισμούς Ανδρουλάκη, έχεις μια καλή εξήγηση για την κολλημένη δημοσκοπική βελόνα». Αποτυπώνεται κάτι τέτοιο, σύμφωνα με την πλευρά των δελφίνων, στην αναιμική «αμφίπλευρη διεύρυνση», η οποία εξαντλήθηκε σε αποστράτους του κόμματος που ανακλήθηκαν εξ εφέδρων, και γενικώς ανθρώπους που ουδέποτε απομακρύνθηκαν… Το κλίμα στην πορεία προς το συνέδριο έχει βαρύνει. Με το ζόρι, και ύστερα από σκληρά παζάρια, ο Ανδρουλάκης μείωσε λιγότερο από όσο θα ήθελε τους εκπροσώπους της Αριστερής Ανανέωσης και της Κίνησης Πολιτών.
