Γρηγόρης Δημητριάδης: Πρώτο βιολί στο σκηνικό κυβερνητικής παρακμής

Τον Ιούλιο που μας πέρασε ένα αστέρι γεννήθηκε. Ηταν τότε που ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ο πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού, έδωσε τη γνωστή συνέντευξη-ποταμό σε μια προσπάθεια να πλασαριστεί εκ νέου, αναδυόμενος απ’ τη λάσπη των υποκλοπών.

• Από τον Βασίλη Γαλούπη

Σαν ένας τραγικός λογοτεχνικός ήρωας, που αυτοθυσιάστηκε πολιτικά προκειμένου να προστατέψει την κυβέρνηση. «Ο κώδικας τιμής μου αυτό λέει κι αυτό επιτάσσει, δεν πρόκειται ποτέ να μιλήσω» απεφάνθη.

Η προσέγγιση, βέβαια, ήταν τεμπέλικη, πολυφορεμένη, προκλητική και εντελώς άστοχη. Οπότε το βασικό νόημα που βγήκε από εκείνη τη συνέντευξη ήταν ότι ο Δημητριάδης είναι μάλλον ο μόνος που πιστεύει στον μύθο του δικού του… μεγαλείου.

Για όλους του άλλους, η αγωνία του πρωταγωνιστή των υποκλοπών να αυτοπλασαριστεί ως ένας άνθρωπος των γραμμάτων, επικαλούμενος αραδιασμένα αποφθέγματα και ονόματα συγγραφέων, σε ρυθμό οπλοπολυβόλου, με μια ανάσα, όπως ακριβώς τα είχε αποστηθίσει, προκαλούσε μάλλον ευθυμία παρά θαυμασμό.

Η σαλάτα από πολιτικές υπεκφυγές, αγοραία νοοτροπία «νύχτας» με μαφιόζικο λεξιλόγιο για αφεντικά και σφαίρες, ανάκατα με κλασικές αναφορές σε συγγραφείς μπας και προσδώσουν βάθος θα αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι του καινούργιου «brand Γρηγόρης».

Του ανθρώπου των παρασκηνίων, που έφαγε τη… σφαίρα για το αφεντικό, έμεινε σε βαθιά κατάψυξη για λίγο, αλλά αποφάσισε να βγει απ’ τις σκιές κι άρχισε να προβάλλεται επικοινωνιακά ως κάτι σαν διασκεδαστής ή κοσμικός της πολιτικής. Χωρίς ρόλο, χωρίς σαφή ιδιότητα, αλλά με μια εμμονή να συνηθίσουμε την παρουσία του, φανερή αυτή τη φορά, και να αποδεχτούμε ότι διαθέτει δυσανάλογα πολιτικό και πολιτισμικό κεφάλαιο.

Εκτοτε προσπαθεί με αγωνία να αναδείξει τη σημασία της παρουσίας του στην κομματική σκηνή. Πύκνωσε τις δημόσιες εμφανίσεις του, λαχταρώντας να επιστρέψει σε εκείνες τις μέρες πριν από τον σκοτεινό διασυρμό των υποκλοπών, της υπερβολικής προβολής και της δόξας. Πιέζοντας να διαφημίσει την πολιτική του δύναμη, ο Δημητριάδης πάει παντού και με τα πάντα. Σαν αναψυκτικό:

1 Δίνει το «παρών» σε κομματικές εκδηλώσεις, όπως αυτή για τα 52 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας, σε συναντήσεις με τοπικές οργανώσεις και την ΟΝΝΕΔ (π.χ. στην Κηφισιά), καθώς και σε περιοδείες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, σε Θεσσαλονίκη, Ξάνθη, Καλλιθέα, Κρήτη κ.α. Σαν να βρίσκεται σε μια Ι.Χ. περιοδεία.

2 Υιοθετεί την προπαγανδιστική όσο και κρατικοδίαιτη «Ομάδα Αλήθειας».

3 Φρόντισε να παραστεί στο Βελλίδειο κατά τη διάρκεια της ομιλίας του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.

4 Πήρε σβάρνα τα διάφορα συνέδρια, συμμετέχοντας σε διεθνή και εγχώρια fora.

5 Παραχώρησε κι άλλες συνεντεύξεις αναφορικά με την πολιτική επικαιρότητα και τη θητεία του στο Μαξίμου.

6 Εμφανίζεται σε πολιτικές και αυτοδιοικητικές συγκεντρώσεις, συχνά ως επίσημος προσκεκλημένος σε πολιτικές εκδηλώσεις στελεχών ή σε μαζώξεις βουλευτών της περιφέρειας.

Μέχρι που το Σάββατο εμφανίστηκε σαν αρχηγός της κουστωδίας σε γλεντάκι του βουλευτή Σταύρου Παπασωτηρίου στη Φλώρινα. «Επί των τιμών, ο δάσκαλος πολλών εξ ημών, ο αγαπητός μας Γρηγόρης Δημητριάδης. Γρηγόρη, αποδεικνύεις για άλλη μια φορά ότι είσαι άνθρωπος της ομάδας, ξέρεις να συνθέτεις, γι’ αυτό και σε αγαπάμε όλοι», δεν αμέλησε να «σαλιαρίσει» ο συγκεκριμένος βουλευτής, παρουσία και υπουργών.

Ο υποκλοπέας «του αφεντικού», όπως αυτοπροσδιορίζεται, αρθρογραφεί κιόλας σε ΜΜΕ, όπως το «Μανιφέστο», προσφέροντας από ιδεολογικό μπουστάρισμα της Ν.Δ. έως γεωπολιτικές αναλύσεις.

Η δημόσια κινητικότητα του Δημητριάδη περιστρέφεται πάντα γύρω από το ίδιο μοτίβο. Απαντήσεις δεν δίνει. Φροντίζει να είναι ιδιαίτερα «φειδωλός» με την αλήθεια. Αλλά φλυαρεί για όλα τα άλλα, στο στιλ που υιοθέτησε από εκείνη την πρώτη συνέντευξη το καλοκαίρι: Μπορεί να έκανε ό,τι έκανε στην ΕΥΠ, αλλά… δεν είχε κακές προθέσεις. Είναι καλό παιδί. Παίρνει πάντα πρωινό με την οικογένειά του. Δεν ζει χωρίς βιβλία. Η πνευματική του τροφή περιλαμβάνει από Μακιαβέλι και Μπόρχες, μέχρι Ελύτη και Μάρκο Αυρήλιο.

Αγνοώντας ότι οι άνθρωποι που δεν ζουν χωρίς διάβασμα δεν το διαφημίζουν ποτέ, προσπαθεί να αναβαθμιστεί από υπηρέτης της ομερτά του μητσοτακέικου σε αυτό του «ασυμβίβαστου», διαβασμένου λόγιου. Μέχρι και τον Καζαντζάκη έχει επικαλεστεί, τον «Ασυμβίβαστο» του Καζαντζάκη, όπως είπε. Βέβαια το βιβλίο είναι της Ελένης Καζαντζάκη, αλλά… λεπτομέρειες για έναν τύπο που παρουσιάζεται ως κάτι άλλο από αυτό που είναι.

Η «επανεκκίνηση» χρησιμεύει ουσιαστικά ως αντιπερισπασμός από τον πολιτικό βανδαλισμό που έχει διαπράξει. Ισοπέδωσε τους κοινοβουλευτικούς κανόνες και το Σύνταγμα με τον ρόλο του στις υποκλοπές, ενώ παράλληλα βγήκε δημόσια να περάσει εκβιαστικά μηνύματα προς «το αφεντικό».

Κι έρχεται σε μια περίεργη συγκυρία για την κυβέρνηση. Καθώς ο Δημητριάδης επιδιώκει το προσωπικό του reset ως πόλος εξουσίας, όλο και περισσότεροι ψηφοφόροι αποχωρούν απ’ το κόμμα και όλο και περισσότεροι βουλευτές στις επόμενες εκλογές θα μείνουν εκτός βουλής.

Σ’ αυτό το σκηνικό κυβερνητικής παρακμής εν αναμονή, ο Δημητριάδης χρησιμοποιεί έναν καταιγισμό δημόσιων εμφανίσεων για να διαμορφώσει την εικόνα του ώστε να εξασφαλίσει ρόλους και επιρροές στην επόμενη μέρα.

Τι και ποιον έχει σκοπό να υπηρετήσει ο Δημητριάδης, εκτός φυσικά απ’ τον εαυτό του, θα φανεί στο μέλλον. Προς το παρόν απλώς ξεφεύγει από πολιτικά και προσωπικά παραπτώματα, μέσα από κινήσεις επίδειξης. Μ’ έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Μέσα στο κόμμα αφοπλίζει με προβολές εξουσίας. Προς τα έξω, πάντως, απέναντι στους πολίτες, απλώς καταφέρνει να φτιάχνει τη διάθεση του κόσμου…

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ

Πρώην γενικός γραμματέας πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα. Σπούδασε Νομική στη Βρετανία, με εξειδίκευση στο Εταιρικό και Εμπορικό Δίκαιο. Υπήρξε εξαρχής στενός συνεργάτης και ο άνθρωπος της απόλυτης εμπιστοσύνης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Τον ακολούθησε ως σύμβουλος στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης (2013-2015) και ανέλαβε διευθυντικό ρόλο στο πολιτικό του γραφείο όταν εκείνος εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (2016). Μετά τη νίκη της Ν.Δ. στις εκλογές του Ιουλίου 2019 διορίστηκε γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού. Θεωρούνταν ο «πυλώνας» του Μεγάρου Μαξίμου, έχοντας την ευθύνη για τον κεντρικό συντονισμό του κυβερνητικού έργου, τον έλεγχο των ροών πληροφόρησης και τη διοικητική εποπτεία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Στις 5 Αυγούστου 2022 παραιτήθηκε από τη θέση του, στον απόηχο των αποκαλύψεων για την υπόθεση των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων και του παράνομου λογισμικού Predator, που αφορούσε μεταξύ άλλων και την παρακολούθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη.