Εις μνήμην εφ. τχη (ΚΔ) Αλέξανδρου Κόντου

Ο πρασινοσκούφης ταγματάρχης Αλέξανδρος Κόντος πέρασε στην ακατάβλητη, ουράνια στρατιά, εκεί όπου αναπαύονται οι γενναίοι της ελληνικής φυλής, έχοντας εκτελέσει το καθήκον του στο ακέραιο

Ο έφεδρος ταγματάρχης Ειδικών Δυνάμεων Αλέξανδρος Κόντος (1947-2026) στελεχώνει πλέον τη στρατιά των γενναίων Ελλήνων που πέρασαν στην αιωνιότητα. Απεβίωσε στις 6 Νοεμβρίου 2026, αφήνοντας πίσω του μια αξιοζήλευτη παρακαταθήκη εθνικής προσφοράς. Ο ειδικοδυναμίτης, που τιμούσε τη «δημοκρατία» με την προτίμησή του, υπήρξε ηγέτης από εκείνους που εμπνέουν. Η είδηση της εκδημίας του σκόρπισε συγκίνηση στη στρατιωτική οικογένεια. Ανδρες του δικού του διαμετρήματος σπανίζουν.

Γεννημένος το 1947, ο Αλέξανδρος Κόντος αφιέρωσε τη ζωή του στην ιδέα της εθνικής ετοιμότητας και της υπεράσπισης των ιερών και των οσίων της ιερής μας πατρίδας. Υπηρέτησε τις Ειδικές Δυνάμεις με πάθος, πειθαρχία και ένα ήθος που κέρδιζε άμεσα τον σεβασμό.

Μια προσφορά του στο έθνος που δεν μπορεί να εκτιμηθεί τώρα, αλλά μόνο στην κρίσιμη ώρα, που θα αντιμετωπίσουμε τον προαιώνιο εχθρό, εντοπίζεται στην αναγέννηση και την ενδυνάμωση του θεσμού της εφεδρείας στη χώρα μας. Ο Αλέξανδρος Κόντος υπήρξε η ψυχή, ο πρωτεργάτης και ο οραματιστής που μετέτρεψε την εφεδρεία από μια τυπική στρατιωτική υποχρέωση σε έναν ενεργό, ετοιμοπόλεμο πυλώνα εθνικής ισχύος. Από το 1992 συμμετείχε ενεργά στο Διοικητικό Συμβούλιο της Λέσχης Καταδρομέων και Ιερολοχιτών, δίνοντας νέα πνοή στον ιστορικό αυτό όμιλο. Το 1993 συνδέθηκε άμεσα με την κινητοποίηση νέων εφέδρων και την εξωστρέφεια του θεσμού, η οποία επισφραγίστηκε με τη συμμετοχή σε διεθνείς στρατιωτικούς αγώνες στη Γαλλία.

Ο Αλέξανδρος Κόντος συνέβαλε στην οργάνωση απαιτητικών στρατιωτικών αγώνων εφέδρων στην Πάρνηθα, θέτοντας νέα πρότυπα επιχειρησιακής ετοιμότητας. Επιπλέον, πρωτοστάτησε σε σπουδαίες πρωτοβουλίες, όπως ο Διάπλους του Αιγαίου, στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης του Ιερού Λόχου και στη δημιουργία εθελοντικών ομάδων «Δασοκομάντος» για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Πίστευε ακράδαντα ότι ο έφεδρος αξιωματικός οφείλει να διατηρεί το ηθικό του και το αξιόμαχό του σε υψηλότατα επίπεδα. Αυτός ήταν και ο λόγος που αφιέρωσε αναρίθμητες ώρες στην εκπαίδευση νεότερων καταδρομέων, μεταδίδοντας τεχνογνωσία, πειθαρχία και τακτική σκέψη. Για την πολυετή και ανεκτίμητη προσφορά του στις Ενοπλες Δυνάμεις τιμήθηκε με Χρυσό Σταυρό Αξίας και Τιμής Α΄ Τάξεως.

Υπήρξε αυθεντικός ηγέτης πεδίου. Με τον αγέρωχο χαρακτήρα, τη βροντερή και σταθερή φωνή και το κοφτερό του βλέμμα, καθοδηγούσε τους συμπολεμιστές του με τον ιδανικότερο τρόπο: το προσωπικό του παράδειγμα. Στις πορείες, στις βολές και τις ασκήσεις αποδείκνυε ότι η ηγεσία ασκείται στην πρώτη γραμμή. Δίδαξε στην πράξη ότι η αρετή και η τόλμη αποτελούν καθημερινό τρόπο ζωής και στάση ευθύνης απέναντι στην Ιστορία μας.

Σε μια εποχή που οι αξίες αμφισβητούνται και δοκιμάζονται, ο ταγματάρχης Κόντος στάθηκε σαν ακλόνητος βράχος εθνικής αξιοπρέπειας. Δημιούργησε σχολή σκέψης γύρω από τις Ειδικές Δυνάμεις και απέδειξε ότι ο Ελληνας πρασινοσκούφης, είτε στρατιώτης είτε πολίτης, παραμένει διαρκώς σε εγρήγορση, έτοιμος να θυσιάσει τα πάντα για την ελευθερία και την ακεραιότητα της Ελλάδος.

Ο ταγματάρχης Αλέξανδρος Κόντος πέρασε στην ακατάβλητη, ουράνια στρατιά, εκεί όπου αναπαύονται οι γενναίοι της ελληνικής φυλής, έχοντας εκτελέσει το καθήκον του στο ακέραιο.
Αθάνατος!

Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»