Κρεσέντο αλαζονείας Μητσοτάκη: Εκβιάζει με ακυβερνησία και προαναγγέλλει έξοδο

Σε ένα κρεσέντο αλαζονείας, εκβιασμού και ύστατης ψηφοθηρικής απελπισίας μετατράπηκε η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο συνέδριο Greece Talks. Ο πρωθυπουργός, αφού θυμήθηκε με εκκωφαντική καθυστέρηση επτάμισι ετών να φορέσει την τήβεννο του «θεματοφύλακα της νομιμότητας», επιδόθηκε σε έναν απροκάλυπτο αυτοέπαινο, επιχειρώντας να μετατρέψει την πολυετή κυβερνητική αδιαφορία απέναντι στη διαφθορά και την παραβατικότητα σε δήθεν μεταρρυθμιστικό άθλο.

Αντί να απολογηθεί για τα χρόνια της αδράνειας, της συγκάλυψης και της αποσύνθεσης των ελεγκτικών μηχανισμών, ο κ. Μητσοτάκης απαίτησε ανερυθρίαστα και την επιδοκιμασία των πολιτών. «Μιλάμε για μια χώρα η οποία επιτέλους αποφάσισε να ασχοληθεί σοβαρά με τα φαινόμενα παραβατικότητας» δήλωσε κομπάζοντας, για να προσθέσει με περίσσιο θράσος: «Πρέπει να μας πει κάποιος μπράβο; Το αυτονόητο είναι, αλλά το αυτονόητο δεν ήταν στη χώρα μας τόσο αυτονόητο».

Στην προσπάθειά του δε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις για το γεγονός ότι η πάταξη του οργανωμένου εγκλήματος θυμήθηκε να ενεργοποιηθεί στην εκπνοή της θητείας του και κρύβοντας ότι τα σκάνδαλα προέκυψαν μετά από καταγγελίες κι όχι κάποια έρευνα, κατέφυγε σε φθηνές δικαιολογίες: «Είναι άδικο να λέτε ότι ξεκίνησε μετά από επτά χρόνια. Ξεκίνησε πριν από επτά χρόνια και τώρα βλέπουμε τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας» υποστήριξε, λες και τα σκάνδαλα διαφθοράς περίμεναν επτά χρόνια για να «ωριμάσουν» οι έρευνες του επιτελικού κράτους. Ομως το πραγματικό πρόσωπο της εξουσίας αποκαλύφθηκε όταν η κουβέντα πέρασε στην κάλπη.

Διλήμματα

Με μια έκδηλη διάθεση περιφρόνησης προς τη δημοκρατική ετυμηγορία, ο πρωθυπουργός προεξόφλησε το αποτέλεσμα: «Δεν νομίζω ότι κανείς συζητά για το ποιος θα είναι πρώτος στις επόμενες εκλογές. Οι πολίτες προεξοφλούν το εκλογικό αποτέλεσμα. Το 2ο και 3ο κόμμα έχουν αθροιστικά λιγότερο ποσοστό απ’ αυτό της ΝΔ».

Αμέσως μετά επιστράτευσε το γνωστό δίλημμα του εκβιασμού, επιχειρώντας να τρομοκρατήσει το εκλογικό σώμα απέναντι στο ενδεχόμενο πολυκομματικών κυβερνήσεων με στόχο να παρουσιάσει το απατηλό όνειρο της αυτοδυναμίας ως μονόδρομο. «Οι κυβερνήσεις συνεργασίας στην Ευρώπη φαίνονται να είναι βαλτωμένες. Η κυβέρνηση αυτή δεν είναι βαλτωμένη. Αρα θα πρέπει να το εξηγήσουμε στους πολίτες. Τι προτιμάτε, αυτοδύναμη κυβέρνηση ή βαλτωμένη κυβέρνηση συνεργασίας;»

Αφού απέκλεισε κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας και αφού χαρακτήρισε παρωχημένους τους πολιτικούς του αντιπάλους, προέβη σε μια μνημειώδη δήλωση αυτοθαυμασμού: «Πιστεύω ότι την Ελλάδα την πήρα σε ένα επίπεδο και την ανέβασα επίπεδο».

Το αποκορύφωμα της βραδιάς, ωστόσο, ήταν η ηττοπαθής ομολογία της πολιτικής του ημερομηνίας λήξης. Παραδεχόμενος ότι «λογοδοτούμε απέναντι στο κόμμα μας» και θέτοντας το όριο της εκλογικής συντριβής κάτω από το 25%, ο κ. Μητσοτάκης προανήγγειλε την οριστική του αποχώρηση από το προσκήνιο αν χάσει την εξουσία.

«Πρέπει να είσαι συμβιβασμένος με την ιδέα ότι η πολιτική καριέρα κάποια στιγμή τελειώνει, κι αυτό είναι μια ψυχική διαδικασία, όλες οι καριέρες τελειώνουν» είπε, σφραγίζοντας την τοποθέτησή του με μια αφοπλιστική κουβέντα: «Από τη στιγμή που θα τελειώσει η σταδιοδρομία μου ως πρωθυπουργός, θα τελειώσει και η κοινοβουλευτική μου διαδρομή». Πρόκειται για την εικόνα ενός ηγέτη που, αντιλαμβανόμενος το πολιτικό του αδιέξοδο, τα παίζει όλα για όλα: εκβιάζει με αστάθεια, κομπάζει για όσα δεν έκανε επί επτάμισι χρόνια και ταυτόχρονα ετοιμάζει την ηρωική του έξοδο.