Στο Αυστριακό Κατάλυμα Προσκυνητών, ένα τοπόσημο 163 ετών στην καρδιά της Παλιάς Πόλης, η λέξη «κράτηση» συνοδευόταν παραδοσιακά από αναμονή 16 μηνών. Η Μεγάλη Εβδομάδα των Καθολικών βρίσκει τη ρεσεψιόν σε μια αμήχανη διαθεσιμότητα. «Ναι, έχουμε δωμάτιο», απαντά ο υπάλληλος, προσθέτοντας με μια δόση μελαγχολίας: «Όμως, θα είστε ο μοναδικός μας ένοικος».
Στην πόλη όπου η πίστη υφαίνει την ιστορία των αιώνων, η φετινή άνοιξη δεν μυρίζει λιβάνι, αλλά φόβο. Η Ιερουσαλήμ, ο ομφαλός της γης για τρεις θρησκείες, βιώνει μια απόκοσμη, σχεδόν μεταφυσική ερημιά. Οι μυριάδες των προσκυνητών που άλλοτε «πλημμύριζαν» τα λιθόστρωτα σοκάκια, δίνοντας ζωή στην οικονομία και πνοή στα ιερά κείμενα, έχουν δώσει τη θέση τους σε πάνοπλες περιπολίες και κλειδωμένες βαριές ξύλινες θύρες.
Στην Οδό του Μαρτυρίου (Via Dolorosa), εκεί όπου οι ψαλμοί σε swahili, ρωσικά, ελληνικά και πορτογαλικά άλλοτε δημιουργούσαν μια παγκόσμια πολυφωνία, φέτος βασιλεύει η σιωπή. Οι 14 Σταθμοί του Σταυρού παραμένουν ορφανοί από δάκρυα πιστών. Μια ολιγομελής ομάδα Φραγκισκανών μοναχών, υπό τη στενή επιτήρηση 12 πάνοπλων αστυνομικών, ήταν η μόνη που κατάφερε να διασχίσει το μονοπάτι του Γολγοθά, με τους δημοσιογράφους να υπερτερούν αριθμητικά των κληρικών. «Αν η αστυνομία σε δει εδώ, θα φάω πρόστιμο», ψιθυρίζει ο Φαουάντ, ιδιοκτήτης καταστήματος με αναμνηστικά, σπρώχνοντας βιαστικά έναν επισκέπτη έξω από το μισοκλειστό μαγαζί του. Η εντολή είναι μόνο τα είδη πρώτης ανάγκης επιτρέπεται να λειτουργούν.
Για τους εμπόρους της Παλιάς Πόλης, το Πάσχα δεν είναι μόνο κατάνυξη, είναι και επιβίωση. Ο Ραμί Μραϊμπέ, που φιλοτεχνεί βυζαντινά μενταγιόν, βλέπει τα εμπορεύματά του να σκονίζονται. Οι Ορθόδοξοι, κυρίως οι Ρώσοι, που παραδοσιακά αποτελούν τους πιο γενναιόδωρους αγοραστές, είναι άφαντοι, με ετήσια πάγια και ενοίκια που ξεπερνούν τα 20.000 δολάρια, οι τρεις εβδομάδες μεταξύ Καθολικού και Ορθόδοξου Πάσχα ήταν πάντα η «σανίδα σωτηρίας» για να κλείσουν οι τρύπες της χρονιάς. Τώρα, η ελπίδα έχει γίνει «είδος προς εξαφάνιση».
Πύραυλοι πάνω από τους τρούλους
Στην πύλη της Δαμασκού, ένας συνοριοφύλακας εξηγεί την κατάσταση με μια κίνηση του χεριού που θυμίζει τυφώνα: «Πύραυλοι. Ξέρεις από πυραύλους;». Η δικαιολογία των αρχών για το καθολικό «λουκέτο» εστιάζει στην έλλειψη καταφυγίων στα στενά δρομάκια της Παλιάς Πόλης, καθιστώντας την περιοχή «παγίδα» σε περίπτωση συναγερμού.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό απόγνωσης, υπάρχουν και οι «προσκυνητές της ακραίας εμπιστοσύνης». Ο 23χρονος Τέρι Νγκουγιέν από τις ΗΠΑ, παρά τις ακυρώσεις πτήσεων και το κλίμα πολέμου, έφτασε στην Ιερουσαλήμ μέσω Καΐρου. «Εμπιστεύομαι τυφλά τον Θεό. Ό,τι συμβαίνει, είναι θέλημά Του», δηλώνει, στέκοντας μόνος μπροστά στη σφαλισμένη πύλη του Παναγίου Τάφου.
Για την Ιερουσαλήμ, η φετινή Μεγάλη Εβδομάδα είναι ένας ατέρμονος Γολγοθάς, όπου η Ανάσταση μοιάζει με μια μακρινή, ψιθυριστή υπόσχεση σε μια πόλη που έμαθε να ζει με την προσμονή του θαύματος, αλλά σήμερα μετράει μόνο απουσίες.
Με πληροφορίες από την Washington Post
