Μια παλιά αθηναϊκή καντάδα έλεγε: «Κάνεις να μπεις στου μπαρμπα-Γιάννη για μαριδίτσα και κρασί». Θα το αλλάξουμε λίγο: «Κάνεις να πας για τη δουλειά σου με το μετρό κάθε πρωί».
Αλήθεια, το έχει κάνει αυτό κάποιος αρμόδιος (και πού να τον βρεις τον αρμόδιο;); Δηλαδή, έχει μπει στο μετρό; Το πάλαι ποτέ στολίδι έχει μετατραπεί σε τριτοκοσμικό μέσον. Δηλαδή, οι κυλιόμενες σκάλες παρουσιάζουν συχνότατες βλάβες. Οι πληροφοριακές πινακίδες είναι ξεφτισμένες. Οι φωτεινοί πίνακες των δρομολογίων, συχνά… σκοτεινοί.
Τα ακυρωτικά μηχανήματα των εισιτηρίων, κατά 50% εκτός λειτουργίας, με μηνύματα όπως «Ξαναπροσπαθήστε» κ.λπ. Προ ημερών στον σταθμό του Συντάγματος είχε δημιουργηθεί μεγάλος συνωστισμός, διότι τα μηχανήματα αρνούνταν πεισματικά να επικυρώσουν τα εισιτήρια και συνεπώς να ανοίξουν τις πόρτες.
Σκέτο κομφούζιο. Για καθαριότητα; Ας μη μιλήσουμε. Ηδη στα βαγόνια έχει παρουσιαστεί καπνιά. Για την υγρασία που παρουσιάζουν οι σταθμοί; Ας μη μιλήσουμε. Ας προσευχηθούμε μόνο να μη θρηνήσουμε θύματα από καμιά κατάρρευση. Μέχρι τώρα είχαμε να λέμε για το μετρό της Θεσσαλονίκης. Τώρα, ας βάλουμε στη κουβέντα μας και το μετρό της Αθήνας. Βίοι παράλληλοι.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη ριπές της δημοκρατίας