Προσφορά στην πατρίδα δεν είναι να αποφεύγεις τη στράτευση, να περιφέρεις τον εγωισμό σου στα ΜΜΕ και να θησαυρίζεις, αλλά να είσαι παρών στα δύσκολα
Ενα από τα σπουδαία οπλικά συστήματα που στράφηκε εναντίον των Ιταλών, των Γερμανών και της συμφοράς, που πλάκωσε την Ελλάδα τα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν το ζευγάρι Σοφία Βέμπο – Μίμης Τραϊφόρος. Οι στίχοι που έγραψε ο Τραϊφόρος θωράκισαν τα τραγούδια που ερμήνευσε η Βέμπο με το υλικό της πίστης στις δυνατότητες του Ελληνισμού.
- Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Ο συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης Βασίλης Τραϊφόρος, ανιψιός του Μίμη Τραϊφόρου, στο παρελθόν μού έχει αφηγηθεί, κατά τη διάρκεια συνέντευξης, την ιστορία της δημιουργίας του τραγουδιού «Παιδιά, της Ελλάδος, παιδιά» στο ξέσπασμα του πολέμου. Η Βέμπο ζήτησε από τον Τραϊφόρο να γράψει στίχους για ένα «πολεμικό τραγούδι πάνω στη μελωδία της Ζεχρά», που της άρεσε.
Ο Τραϊφόρος, που εκδήλωσε άμεσα τον θαυμασμό του για τη γυναίκα της ζωής του, απάντησε: «Από πότε οι θεές ζητάνε χάρες από τους ανθρώπους;». Οταν το διάβασε η Βέμπο, έβαλε τα κλάματα. Μόνο το τέλος δεν της άρεσε, εκεί που έλεγε: ««Αν δεν ρθήτε νικηταί, να μην έρθετε ποτέ». Είπε στον Τραϊφόρο να αλλάξει τους στίχους σε κάτι πιο αισιόδοξο κι εκείνος τους μετέτρεψε: «Με της νίκης τα κλαδιά, σας προσμένουμε παιδιά». Το ίδιο βράδυ ερμήνευσε το τραγούδι επτά φορές σε ένα κατάμεστο θέατρο και τότε ξεκίνησε ο μεγάλος έρωτάς τους, που διήρκεσε μέχρι τον θάνατό της Βέμπο το 1978. Ετσι γράφτηκε το τραγούδι που εμψύχωσε τους στρατιώτες στα βουνά της Βορείου Ηπείρου αλλά και στο Ελ Αλαμέιν.
Και η προσφορά του ζευγαριού στην πατρίδα δεν ήταν μόνο η δημιουργία και η ερμηνεία πατριωτικών ασμάτων. Ηταν η φυλάκιση της Βέμπο από τους Ιταλούς, η απαγόρευση από τους Γερμανούς να κυκλοφορεί στον δρόμο, η διαφυγή στην Αίγυπτο και οι περιοδείες στα στρατόπεδα και οι συναυλίες για να μαζέψουν χρήματα για τις Ενοπλες Δυνάμεις μας.
Το ζευγάρι Βέμπο – Τραϊφόρος δώρισε 2.000 χρυσές λίρες στο Πολεμικό Ναυτικό, 8.000 χρυσές λίρες στον Στρατό, έκαναν μεγάλες δωρεές στον Ερυθρό Σταυρό και στη μεταπολεμική περίοδο δεν έπαψαν να κάνουν συναυλίες σε ολόκληρο τον κόσμο για να συγκεντρώνουν χρήματα για τον βασανισμένο λαό μας. Αυτό σημαίνει να είσαι εθνικού βεληνεκούς καλλιτέχνης. Οχι το να προσποιείσαι τον τρελούτσικο για να πάρεις Ι5 από τον Στρατό και να κονομάς… λογικότατα, περιφέροντας τον εγωισμό σου στα ΜΜΕ.
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»