Είναι ντροπή οι καταταλαιπωρημένοι υπάλληλοι την περίοδο των γιορτών και να ξεθεώνονται, και τα αφεντικά να τους ντύνουν… ταράνδους με το στανιό
Οι γιορτές είναι για τα παιδιά και τους φοιτητές, που κάνουν μια ανάπαυλα από την καταναγκαστική μάθηση κυρίως αχρήστων πληροφοριών, άσχετων με το έθνος και την θρησκεία μας και μη συνδεδεμένων μεταξύ τους και ερμηνευθέντων με τρόπο ώστε να διαμορφώνουν σκεπτόμενους ανθρώπους και εναρέτους χαρακτήρες.
- Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Ο πιτσιρικάς και ο νέος τη σκαπουλάρουν για περίπου δύο εβδομάδες από την αγγαρεία και βρίσκουν λίγο χρόνο για να ξεκουραστούν, να παίξουν (ο καθείς όποιο παιχνίδι διαθέτει) ή να σκυλοβαρεθούν τις συναναστροφές με τα σόγια (που συχνά κάνουν επισκέψεις για να κουτσομπολέψουν την ακαταστασία των οικοδεσποτών) και να νοσταλγήσουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμιά τους.
Κατά τα λοιπά, οι γιορτές δεν αποτελούν ευχάριστη περίοδο για τους υπαλλήλους. Σε όποιον κλάδο κι αν εργάζεσαι, θα ζοριστείς απλώς και μόνο από το γεγονός ότι πάμπολλοι παίρνουν άδειες και, αν δεν είσαι ένας από αυτούς, θα πέσουν πολλές εργασίες και ευθύνες στη κεφαλή σου. Πέρα από τις άλλες παράπλευρες απώλειες των υπαλλήλων καταστημάτων -από εμπορικά και σούπερ μάρκετ μέχρι κομμωτήρια και καφετέριες-, υπάρχει και το κέρατο.
Ο ξεζουμίδης αφεντικός, που κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί σκέφτεται με πίκρα και αγανάκτηση τον θεσμό του 13ου μισθού, υποχρεώνει τα νομιστεράκια θύματά του να φοράνε και κέρατα ταράνδου ή αγιοβασιλιάτικους σκούφους! Τους ντύνει γιορτινά διότι έτσι εκβιάζει την καλή προαίρεση του πελάτου. Μέχρι σήμερα έχω μιλήσει με χιλιάδες υπαλλήλους διαφόρων ειδικοτήτων και ετών εμπειρίας.
Δεν έχω βρει έστω έναν ή μία που να πει ότι χαίρεται να του/της φορούν κέρατα και σκούφους την περίοδο των γιορτών. Αντιθέτως, έχω συναντήσει εκατοντάδες που θεωρούν την επιβολή εορταστικής «στολής» υποτιμητική και αγανακτούν μόνο στη σκέψη πως έφτασαν οι μέρες «να κάνουμε τους καραγκιόζηδες για τον βασικό μισθό ή και λιγότερα απ’ αυτόν, αν σκεφτείς τις υπερωρίες που μου τρώει το λαμόγιο το αφεντικό». Επιπλέον, αρκετοί εργαζόμενοι που υποχρεώνονται να κάνουν τα γιορτινά μασκαραλίκια «για τον βασικό μισθό ή και λιγότερα απ’ αυτόν» νιώθουν προδομένοι από τα πολιτικά κόμματα.
Δεν θίγουν αυτό το θέμα που προσβάλλει την αξιοπρέπεια των εργαζομένων. Ούτε ένα από αυτά, ακόμα και τα αριστερά με τους βουλευτές και τους ηγέτες που τάχα κόβουν φλέβες για την εργατιά από τις βιλάρες τους στην Εκάλη και τις σπιταρόνες τους στο κέντρο των Αθηνών. Επιπλέον, ουδείς έχει σκεφτεί και μια άλλη παράμετρο του εξαναγκασμού της εορταστικής αμφίεσης. Οι χριστιανοί κάθε άλλο παρά φιλοδοξούν τις ημέρες της Γέννησης του Κυρίου να βάζουν κέρατα στην κεφαλή τους λες κι είναι βελζεβούληδες. Το παρόν κλείνει με μια συμβουλή στους καταναλωτές: Οπου δείτε κέρατα, μακριά! Μην ξαναπατήσετε στο μαγαζί.
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
