Δεν χρειάστηκε πολύ. Με το που ανακοινώθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο μετά τις αεροπορικές επιδρομές στο Καράκας, η Ομάδα Αλήθειας έσπευσε να πανηγυρίσει την αμερικανική εισβολή στη Βενεζουέλα.
Με ανάρτηση που αναπαράγει άκριτα την αμερικανική εκδοχή, παρουσίασε τη σύλληψη Μαδούρο ως αυτονόητη πράξη δικαιοσύνης, υπενθυμίζοντας ότι ήταν επικηρυγμένος από την κυβέρνηση Τραμπ για διακίνηση ναρκωτικών.
Μέχρι εδώ, όλα… κανονικά για τον γνωστό μηχανισμό προπαγάνδας της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Το πρόβλημα ξεκινά εκεί που τελειώνει η συνέπεια.
Γιατί η ίδια Ομάδα Αλήθειας, που σήμερα πανηγυρίζει στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ σε κυρίαρχο κράτος, είναι εκείνη που εδώ και τρία χρόνια καταγγέλλει τον Βλαντίμιρ Πούτιν για «εισβολή», «παραβίαση διεθνούς δικαίου» και «εγκλήματα πολέμου» στην Ουκρανία. Όταν το κάνει η Ρωσία, είναι έγκλημα. Όταν το κάνουν οι ΗΠΑ, είναι αποκατάσταση της τάξης.
Η υποκρισία δεν σταματά εκεί. Στη φωτογραφία της ανάρτησης, η Ομάδα Αλήθειας έχει τον Νικολάς Μαδούρο δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα, ανασύροντας μια τοξική ρητορική που έχει λήξει εδώ και σχεδόν μια δεκαετία. Σαν να μην πέρασε μια μέρα από το 2015, κάτι που θα βόλευε πολύ τον Μητσοτάκη, αλλά που δυστυχώς δεν ισχύει.
Το μήνυμα είναι σαφές: ό,τι κάνει ο «σωστός» σύμμαχος βαφτίζεται επιχείρηση. Ό,τι κάνει ο «λάθος» αντίπαλος βαφτίζεται έγκλημα. Το διεθνές δίκαιο δεν είναι αρχή. Είναι εργαλείο. Χρησιμοποιείται μόνο όταν εξυπηρετεί το αφήγημα.
Και κάπως έτσι, η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο επικοινωνιακός της βραχίονας βρίσκονται να χειροκροτούν μια αμερικανική στρατιωτική επέμβαση, την ίδια ώρα που παριστάνουν τους υπερασπιστές της νομιμότητας στην Ουκρανία. Δύο μέτρα, δύο σταθμά. Ανάλογα με το ποιος πατάει τη σκανδάλη.