➤ Ως ισχυρός και αξιόπιστος σύμμαχος θα πήγαινε η Ελλάδα στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ! Ακούστηκε, όμως, ένα οθωμανικό στρατιωτικό τραγούδι με στίχους «Θα σας ρίξουμε στη θάλασσα, θα σας κόψουμε τα κεφάλια», χαζογέλασε ο Αυτοδύναμος κι επιστρέψαμε στις εργοστασιακές ρυθμίσεις του Ραγιά.
- Γράφει ο Θεσσαλονικεύς
➤ Η Ελλάδα καίγεται! Χιλιάδες στρέμματα δάσους έχουν γίνει στάχτη, αλλά… σσστ… μην το πείτε πουθενά! Θα είναι το μικρό μας μυστικό, εντάξει;
➤ Σσσσσσσσσσσσς η εντιμότητα κοιμάται.
➤ Ποιον πάγκο της κουζίνας, ρε παιδιά;
Η καφετιέρα πρέπει να τοποθετείται στο κομοδίνο του κρεβατιού.
Γνώμη μου.
➤ Τα λιβάδια της Ποσειδωνίας τα κοιτάει κανείς μην τα δήλωσαν και αυτά ως αγροτεμάχια στον ΟΠΕΚΕΠΕ;
➤ Αν ο ψηφοφόροι πλήρωναν τα χρέη των κομμάτων που ψήφισαν, τη Ν.Δ. δεν θα την ψήφιζαν ούτε όσοι είναι στο ψηφοδέλτιο.
➤ Το ζώδιό μου λέει ότι σύντομα θα ζήσω τον έρωτα της ζωής μου. Ερωτα, ακούς ή τζάμπα το διαβάζω.
➤ – Καλησπέρα από τα εξωτικά παράλια της Ανω Πόλης.
– Γιατί, έχει θάλασσα η Ανω Πόλη;
– Γιατί, είναι εξωτική;
➤ Πατρίδα – Θρησκεία – Οικογένεια.
➤ Για ποιον λόγο υπάρχουν τα τηλέφωνα στις δημόσιες
υπηρεσίες;
➤ Πιο άραγε είναι πιο δύσκολο,
να ξεχνάς ή να θυμάσαι;
➤ – Πάρε, κύριε, καρπούζι, είναι μέλι.
– Πόσο ζυγίζει;
– 17 κιλά.
– Περπατάει;
➤ – Βαλλόμεθα πανταχόθεν.
– Α, συγγνώμη, δεν μιλάω ισπανικά.
➤ Λέει ο άλλος «πού να βρω ένα Ζαντάκ για το στομάχι;»
– «Στη Γαλλία του Μεσαίωνα» του λέω. Ευτυχώς δεν κατάλαβε τι είπα.
➤ Μόνο το τσίπουρο του Σαββατοκύριακου είναι καλό.
Κρατάει μέχρι την Τρίτη το πρωί.
➤ Ακόμη μια μέρα φτωχός χωρίς πισίνα.
➤ Δεν είμαστε χοντροί, είμαστε εραστές του καλού φαγητού.
➤ Οταν κάποιος ψήνει στα κάρβουνα, ένας είναι που γυρνάει τα κρέατα και πέντε αυτοί που του λένε πότε να τα γυρίσει για να μην καούν.
➤ Μου έβαλε διαφήμιση το ξενοδοχείο «Costa Navarino» στην Πύλο: «Ενα δωμάτιο με πισίνα το αξίζεις».
Σκέφτηκα: «Φυσικά και το αξίζω».
Ε, λοιπόν, μη σας τα πολυλογώ, μόλις τους πήρα τηλέφωνο και καταλήξαμε ότι δεν το αξίζω.
➤ Είμαι σε ηλικία που δεν μπορώ
να θυμηθώ το μέλλον μου.
➤ Θέλω να πιάσω το στρουμφάκι που έλεγε: «Δευτέρα κάτι έχω, την Τρίτη δεν αντέχω, Τετάρτη πώς βαριέμαι, την Πέμπτη δεν κρατιέμαι, Παρασκευή πρωί, να να να» και να το ταρακουνάω μέχρι να ξεράσει.
Από τη στήλη «Ανάκατα» της «δημοκρατίας»
