Η κυβερνητική αλαζονεία, τα προκλητικά τσιμπούσια, τα άστοχα lockdowns και η ατιμωρησία έφεραν έκρηξη της τυφλής βίας
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάσισε να παίξει με τη φωτιά και κάηκε. Οσα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες και η οργή του κόσμου που εκδηλώνεται παντοιοτρόπως -ειδικά μετά το προχθεσινό του διάγγελμα- δεν αποτελούν κάποιου είδους πολιτικό παράδοξο, αλλά, αντιθέτως, τη φυσιολογική κατάληξη των επιλογών που έκανε ο πρωθυπουργός.
Τον τελευταίο χρόνο η κυβέρνηση υπέπεσε σε σωρεία λαθών, τα οποία έφτασαν τον ελληνικό λαό στο αμήν. Από τη διαχείριση της πανδημίας, τόσο σε υγειονομικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο, έως την ανοχή σε μπαχαλάκηδες και αναρχικούς όλο το προηγούμενο διάστημα, που έκανε τους πολίτες να απορούν για το αν κάποιοι ήταν «πιο ίσοι» απέναντι στον νόμο από τους υπολοίπους. Η εργαλειοποίηση της ΕΛ.ΑΣ., που, αντί να τηρεί τον νόμο έναντι όλων, εξυπηρέτησε πολιτικούς σχεδιασμούς, άλλοτε δείχνοντας προκλητική ανοχή και άλλοτε λειτουργώντας με υπερβάλλοντα ζήλο κατά απλών πολιτών που βγήκαν να πάρουν μια ανάσα, ήταν ένα ακόμα από αυτά τα λάθη, μαζί με τη μετατροπή της σε εισπρακτική μηχανή μέσω των προστίμων.
Εάν στο μείγμα αυτό προσθέσει κάποιος την εμφανή κυβερνητική αλαζονεία, που είχε κάνει κάποιους να πιστεύουν ότι τα μέτρα είναι μόνο για τους απλούς πολίτες και όχι για τους ίδιους, με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο τον πρωθυπουργό, που άλλοτε βόλταρε στην Πάρνηθα κι άλλοτε στην Ικαρία, το παράδειγμα του οποίου αποφάσισαν να ακολουθήσουν κάποιοι «ημέτεροι» την Τσικνοπέμτη, ψήνοντας στον ΕΟΔΥ, όταν οι νομοταγείς πολίτες ήταν κλεισμένοι σπίτι τους, το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι καλό.
Αν όλα αυτά δεν αρκούσαν, υπάρχει ακόμα μία παράμετρος την οποία οι απόπειρες επικοινωνιακής διαχείρισης των κυβερνώντων δεν μπορούν να καλύψουν. Αυτή της ατιμωρησίας των κυβερνώντων. Από την υπόθεση Λιγνάδη και την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έως τη «Μήδεια» και το «πινγκ πονγκ ευθυνών» μεταξύ ΔΕΔΔΗΕ και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και φυσικά τον κ. Αρκουμανέα, ο πρωθυπουργός δεν έχει στείλει ούτε έναν «σπίτι» του. Καλύπτει τους πάντες και τα πάντα, προκειμένου να μην αναγκαστεί να παραδεχθεί ότι υπάρχει κάποιο «λάθος», απλώνοντας δίχτυ προστασίας για κάθε κυβερνητικό στέλεχος.
Με αυτού του είδους το υπόβαθρο, η απόπειρα του πρωθυπουργού τις τελευταίες ημέρες να παίξει με τη φωτιά, προκειμένου να αφήσει τον ΣΥΡΙΖΑ να εκτεθεί για να καρπωθεί η κυβέρνηση τα οφέλη, δεν είχε αίσιο τέλος. Έπαιξε ένα πολύ άσχημο παιχνίδι πάνω στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών, που δεν του βγήκε σε καλό.
Τοποθετούμενος, πάντως, επί του θέματος ο υπουργός Επικρατείας Γ. Γεραπετρίτης, έκανε λόγο για ένα κάλεσμα μίσους από μερίδα κοινωνίας που φαίνεται να επενδύει σήμερα στον διχασμό, μια μερίδα νεοαγανακτισμένων, για τους οποίους η ενότητα της Πολιτείας δεν αποτελεί αγαθό, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι «η φράση “η βία φέρνει βία” συνιστά το απόλυτο άλλοθι του διχασμού, καθώς και ότι η λογική “οικοδομούμε πάνω στη βία” είναι κίνδυνος στα θεμέλια της Πολιτείας». Ο δε υφυπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ Άκης Σκέρτσος, τοποθετούμενος επί του θέματος, τόνισε ότι «εδώ και έναν μήνα τουλάχιστον βλέπουμε την αντιπολίτευση να υποστηρίζει μία ήπια, αλλά βία», ενώ επέρριψε στον Αλέξη Τσίπρα ευθύνες για τη διασπορά του κορονοϊού, λέγοντας ότι «δεν βλέπουμε ο κ. Τσίπρας να δίνει το μήνυμα ότι πρέπει οι πολίτες να κρατήσουν τα μέτρα».
Υπόβαθρο που καλλιεργείται εδώ και καιρό και που οδήγησε στα γεγονότα της Νέας Σμύρνης διεπίστωσε και ο υφυπουργός Εσωτερικών Στέλιος Πέτσας, τονίζοντας ότι, με αφορμή το ζήτημα του Δημήτρη Κουφοντίνα, ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες δυνάμεις της Αριστεράς έχουν δημιουργήσει μία κατάσταση που εκτρέφει τέτοια φαινόμενα.