Ο Μαρινάκης αρνήθηκε να ονοματίσει τα συμφέροντα που πολεμούν την κυβέρνηση Μητσοτάκη
Σε πανικό βρίσκεται το Μαξίμου, αφού, εκεί που οι «ένοικοί» του εξέταζαν το αν πρέπει να «δώσουν» τον Κώστα Αχ. Καραμανλή για το έγκλημα των Τεμπών, πλέον καλούνται να «προστατεύσουν» τον ίδιο τους τον αρχηγό και ιθύνοντα νου της συγκάλυψης, δηλαδή τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ο Παύλος Μαρινάκης μπορεί να έκανε πέρυσι, όταν δέσποζε το σκάνδαλο των υποκλοπών, το… αγροτικό του ως γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, όμως τη συνταγή των «οικονομικών συμφερόντων που θέλουν να ρίξουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη» την έμαθε καλά, και σήμερα την επαναλαμβάνει. Μη έχοντας καμιά απάντηση να δώσουν για την «ταμπακιέρα» της υπόθεσης και για το γεγονός πως ο πρωθυπουργός εμφανίζεται όχι μόνο ως εθνικός ωτακουστής αλλά και ως εθνικός μοντέρ, επιχείρησε να ρίξει το βάρος των αποκαλύψεων σε «οικονομικά συμφέροντα» που δήθεν καταδιώκουν την κυβέρνηση και προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
«Αυτή η χυδαία προσπάθεια θα αποτύχει. Πολύ περισσότερο καθώς όλοι οι πολίτες, πλέον, διαπιστώνουν ότι σε αυτόν τον πόλεμο φθοράς της εκλεγμένης κυβέρνησης παίρνουν μέρος και οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα. Συμφέροντα που θέλουν να την καταστήσουν όμηρο των δικών τους σχεδιασμών. Ματαιοπονούν!» ανέφερε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας πως «η χώρα δεν θα γυρίσει πίσω σε εποχές αβεβαιότητας και εκβιασμών από ισχυρά συμφέροντα και κομματικές σκοπιμότητες».
Φυσικά, στην αναφορά του ο Παύλος Μαρινάκης αρνήθηκε να ονοματίσει τα συμφέροντα που τον πολεμούν, θυμίζοντας Βυζαντινό αυτοκράτορα που λίγο πριν από την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αναζητούσε το κακό σε διεθνείς συνωμοσίες. Ηταν τόσο έωλα τα επιχειρήματά του και τόσο φοβισμένος ο ίδιος, που δεν τόλμησε σε μια ολόκληρη ανακοίνωση-παραλήρημα να πει ούτε μία φορά το όνομα της εφημερίδας και φυσικά του ιδιοκτήτη της. Ωστόσο, η προσπάθεια μεταστροφής της αλήθειας και παρουσίασης του Κυριάκου Μητσοτάκη ως θύματος των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων μοιάζει όχι μόνο τραγική, αλλά και κωμική!
Ο κύριος Μπαμπινιώτης, στο περίφημο λεξικό του, θα μπορούσε με χαρακτηριστική ευκολία να τοποθετήσει το όνομα του πρωθυπουργού ως συνώνυμο στην έννοια του πολιτικού τζακιού. Σε όλη του την πορεία εκμεταλλεύτηκε το βαρύ όνομα που διέθετε, μπήκε στη Βουλή και έφτασε να γίνεται υπουργός. Οταν, μάλιστα, έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, όλο το οικονομικό και επιχειρηματικό σύστημα πόνταρε πάνω του. Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Κυριάκος μετατράπηκε σε «Μωυσή» και «τσιτάχ» που θα οδηγήσει την Ελλάδα στην ευημερία. Η ασυλία, μάλιστα, που έλαβε από τα συμφέροντα τα οποία… σήμερα καταγγέλλει ήταν τόσο μοναδική, που θα τη ζήλευαν ακόμα και ο Κώστας Σημίτης και οι τότε «πράσινοι»… νταβατζήδες της διαπλοκής και του εκσυγχρονισμού.