Ο λαός το λέει με ένα γνωμικό: Ο,τι δίνεται σε όλους απλόχερα παύει να έχει βάρος. Το ίδιο ισχύει και για τα οφίκια, τα παράσημα, που μοιράζει το Πατριαρχείο.
Στο κλαμπ των αρχόντων, των κατόχων οφικίου, με την ευειδή ονομασία «Παναγία η Παμμακάριστος», ενέταξε ο Οικουμενικός Πατριάρχης τον επιχειρηματία Πάνο Ξενοκώστα. Επειδή δεν έχουν αναγνωριστεί ως τώρα από τη χριστιανοσύνη οι ευεργεσίες που κάνει στον τόπο ο κ. Ξενοκώστας, αναζητήσαμε τους λόγους που του δόθηκε το εν λόγω παράσημο. Μήπως επειδή ανέστησε τα ναυπηγεία Σύρου; Μην ήταν γιατί έχει φίλο καρδιακό τον πιο πιστό υπουργό της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τον Αδωνι Γεωργιάδη;
Παρά τις επίπονες προσπάθειές μας ακόμη αναζητούμε το τεράστιο φιλανθρωπικό έργο που πραγματοποίησε ο επιχειρηματίας. Ή έστω το κοινωνικό του διαμέτρημα ή το θεολογικό του αποτύπωμα. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν φαίνεται να υπάρχει. Τι είδε ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος και εισηγήθηκε στον Πατριάρχη να τον παρασημοφορήσει, άραγε; Με μαεστρία βυζαντινή ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος «φόρτωσε» τους λόγους παρασημοφόρησης του κ. Ξενοκώστα στον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής. Σε εκείνον τον χρέωσε! Ο ίδιος μπορεί να μην τους ξέρει τους λόγους, ο κ. Ελπιδοφόρος ίσως τους ξέρει με βεβαιότητα… Καλό θα ήταν κάποια στιγμή να τους εξηγήσει και στο ποίμνιο.
Στο ίδιο κλειστό κλαμπ των «αρχόντων» του Πατριαρχείου είναι μέλη πραγματικά φιλάνθρωποι. Πρόσωπα με «εκτόπισμα». Θανάσης Μαρτίνος, Αθ. Λασκαρίδης, Γ. Προκοπίου και άλλοι. Ο κ. Ξενοκώστας από πού κι ως πού έλαβε με τέτοια τιμή; Μήπως ευτελίζεται και ο θεσμός των «αρχόντων» με τέτοιες επιλογές;