Σοκ προκαλεί η πληροφορία ότι μαθητές λυκείου «πόζαραν» προκλητικά στην κεντρική πλατεία της Ξάνθης, δίπλα στους ακροδεξιούς του κόμματος Zafer
Σοκαριστικές είναι οι πληροφορίες που φτάνουν στη «δημοκρατία» σχετικά με την πρόσφατη επίσκεψη των ακραίων τουρκικών στοιχείων στη Θράκη και την περιοδεία τους. Αυτό όμως που θα έπρεπε περισσότερο απ’ όλα να σημάνει συναγερμό στη χώρα μας είναι η πληροφορία ότι κάποιοι από αυτούς που «πόζαραν» στην κεντρική πλατεία της Ξάνθης, κάνοντας τον χαιρετισμό των «Γκρίζων Λύκων», είναι μαθητές λυκείου της ευρύτερης περιοχής, οι οποίοι «ακολούθησαν» τους ακροδεξιούς του κόμματος Zafer στις κινήσεις τους.
Εάν η πληροφορία αληθεύει -κάτι που οι αρμόδιες Αρχές θα πρέπει να γνωρίζουν-, αποδεικνύεται ότι οι «Γκρίζοι Λύκοι» όχι απλά χύνουν το δηλητήριό τους στη χώρα μας, αλλά αυτό φτάνει ακόμη και στα μυαλά ανήλικων παιδιών. Και πραγματικά προκαλεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός ότι αυτό έχει μέχρι στιγμής περάσει… σχεδόν απαρατήρητο στη χώρα μας, την ίδια στιγμή που σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης η οργάνωση των «Γκρίζων Λύκων» βρίσκεται στο… μικροσκόπιο.
Χθες γράφαμε στη «δημοκρατία» ότι ένας τέτοιος δημόσιος χαιρετισμός των «Γκρίζων Λύκων» θα ήταν αδιανόητος στη Γαλλία ή στην Αυστρία. Και αυτό διότι η Ευρώπη έχει πάρει θέση. Η Γαλλία από το 2020 έχει απαγορεύσει πλήρως τη δράση των «Γκρίζων Λύκων», αναγνωρίζοντάς τους ως απειλή για τη δημόσια τάξη. Η Αυστρία έχει θεσμοθετήσει απαγόρευση συμβόλων και χειρονομιών που συνδέονται με την οργάνωση. Η Γερμανία, παρότι δεν έχει προχωρήσει σε απαγόρευση, τους παρακολουθεί στενά ως τη μεγαλύτερη ακροδεξιά εξτρεμιστική δομή τουρκικής προέλευσης. Ακόμη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει καλέσει για πανευρωπαϊκή απαγόρευση της συγκεκριμένη οργάνωσης, σε μια οδηγία που όμως δεν χαρακτηρίστηκε δεσμευτική.
Παρ’ όλα αυτά όμως, η Ελλάδα, που θα έπρεπε κανονικά να είναι στην πρωτοπορία της απαγόρευσης της λειτουργίας -και την εφαρμογή φυσικά του σχετικού νόμου- της ανθελληνικής αυτής οργάνωσης, παραμένει απαθής. Στη Θράκη οι «Γκρίζοι Λύκοι» και τα παρακλάδια τους δρουν ουσιαστικά ανενόχλητοι, χωρίς νομικές κυρώσεις, χωρίς θεσμικό φραγμό, χωρίς σαφές μήνυμα από την Πολιτεία. Το τουρκικό προξενείο λειτουργεί εδώ και χρόνια ως κόμβος πολιτικής επιρροής και κινητοποίησης, με την ανοχή -αν όχι την αδράνεια- του ελληνικού κράτους.
Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει πρόβλημα. Είναι πόσο ακόμη θα προσποιούμαστε ότι δεν το βλέπουμε. Οταν η Τουρκία απαγορεύει την είσοδο σε Ελληνες δημοσιογράφους και προέδρους συλλόγων, ενώ η Ελλάδα επιτρέπει σε ακραίους εθνικιστές να προκαλούν δημόσια, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι επικίνδυνο. Η ελληνική Πολιτεία οφείλει να πάψει να παρακολουθεί παθητικά. Χρειάζονται θεσμική αντίδραση, σαφές νομικό πλαίσιο και μηδενική ανοχή σε οργανώσεις και πρακτικές που υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή και την εθνική ασφάλεια. Η αδράνεια, σε αυτή την περίπτωση, δεν είναι ουδετερότητα. Είναι επιλογή.