Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ κλείνει απόψε έχοντας ανοιχτό το στοίχημα αν η «υποχρεωτική» συσπείρωση μπορεί να μετατραπεί σε πραγματική πολιτική αντεπίθεση απέναντι στη Ν.Δ.
- Γιώργος Χατζηδημητρίου
Τελευταία ευκαιρία για ανασύνταξη των κομματικών λεγεώνων και την κατάληψη των «χειμερινών ανακτόρων» του Μαξίμου ή ακόμα ένας σταθμός στην άγονη γραμμή της πολύμηνης εσωστρέφειας;
Στο τριήμερο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, που ολοκληρώνει σήμερα το βράδυ τις εργασίες του με την ανάδειξη της νέας κεντρικής επιτροπής, φαίνεται πως βρέθηκε την ύστατη στιγμή ύστερα από έντονες παρασκηνιακές διαβουλεύσεις σε επίπεδο κορυφής, υπό τον Κ. Σκανδαλίδη, ένα κοινό έδαφος, ώστε να σταθούν όλοι μαζί, ηγεσία και δελφίνοι, και να δώσουν ενωμένοι την προεκλογική μάχη.
Μια υπαγορευμένη ενότητα, όμως, υπό τον φόβο μην κατηγορηθεί κάποιος ως υπονομευτής και του χρεώσουν τον «μουντζούρη», στάζει σκοπιμότητες και δεν μπορεί να πάει μακριά.
Οπως έχουν σήμερα τα πράγματα, αναγνωρίζουν όλοι ότι είναι λιγοστές οι πιθανότητες το κόμμα τους να νικήσει με έστω και μία ψήφο διαφορά στις προσεχείς κάλπες, τις οποίες βλέπουν ότι ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης ενδέχεται, βάσει εισηγήσεων που εξετάζει, να στήσει νωρίτερα.
Τα κορυφαία στελέχη των «πράσινων» υπογραμμίζουν ότι η ανησυχητική συγκυρία με την εμπλοκή της Ελλάδας στις πολεμικές επιχειρήσεις έχει δώσει κάποιους πόντους στην κυβέρνηση. Σε περιόδους κρίσης ο κόσμος αναδιπλώνεται συντηρητικά, όσο κι αν ο Κ. Μητσοτάκης το παραξήλωσε με την επικοινωνιακή εκμετάλλευση της αποστολής στην Κύπρο, όταν επανειλημμένα (π.χ. καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου) έχει αγνοήσει τις εθνικές προτεραιότητες.
Από την άλλη, σημειώνουν στην «κυριακάτικη δημοκρατία» στελέχη όλων των εσωκομματικών στρατοπέδων, οι προοπτικές για το ΠΑΣΟΚ διαγράφονται ευοίωνες. Οι εξελίξεις στο ζοφερό σκάνδαλο των υποκλοπών παίρνουν καταιγιστική τροπή, καθώς ο Ταλ Ντίλιαν, απόστρατος του ισραηλινού στρατού και ιδιοκτήτης της Intellexa που εγκατέστησε το Predator, εγκαταλείποντας τα προσχήματα απειλεί ανοιχτά το «σύστημα Μητσοτάκη» ότι δεν θα αποδεχτεί τον ρόλο «αποδιοπομπαίου τράγου» – θα πάρει κόσμο μαζί του!
Στο άλλο εθνικό σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ εξάλλου, όπου το «επιτελικό (παρα)κράτος» έφαγε τα λεφτά που προορίζονταν για τους ανθρώπους του μόχθου με σκοπό να αγοράζει ψήφους, όλοι στο Μαξίμου τρέμουν για το «τι τέξεται η επιούσα», καθόσον και σε αυτήν την περίπτωση ο έλεγχος των πραγμάτων έχει ξεφύγει από τα χέρια του Μαξίμου και της «ομάδας αλητείας».
Το ήδη μαύρο σκηνικό, όπως παρατηρεί η Χαριλάου Τρικούπη, επιβαρύνεται με την ατμόσφαιρα που διαμορφώνει η έναρξη της δίκης για το έγκλημα των Τεμπών και ειδικά οι αθλιότητες του υπουργού Δικαιοσύνης με την ακατάλληλη αίθουσα που του πήρε δύο χρόνια να στήσει. Και βέβαια, προσθέτει, το κερασάκι σε όλα αυτά βάζει η αμετακίνητη ακρίβεια, ως αποτέλεσμα της αχαλίνωτης και ανεξέλεγκτης αισχροκέρδειας των τραστ σε τράπεζες, ενέργεια, επικοινωνίες και τρόφιμα.
Στο περιβάλλον Ανδρουλάκη δηλώνουν πως αν επικεντρωθούν όλα τα στελέχη στα ζητήματα αυτά, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τον προγραμματικό λόγο του κόμματος, η πολιτική αλλαγή είναι απολύτως εφικτή. Για να λειανθούν οι γωνίες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δέχτηκε να ενσωματωθεί στην πολιτική απόφαση η θέση του δημάρχου Αθηναίων Χ. Δούκα ότι το κόμμα τους δεν πρόκειται να στέρξει σε συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ. υπό οποιαδήποτε ηγεσία, κάτι που απέσπασε για καιρό μεγάλο μέρος από τη δημοσιότητα που δικαιούται το ΠΑΣΟΚ.
Το τόνισε μάλιστα και στην εναρκτήρια ομιλία του την Παρασκευή: «Ας είμαστε, λοιπόν, ξεκάθαροι: Οποιος πιστεύει ότι υπάρχει σενάριο συνεργασίας με αυτούς που οργάνωσαν την ηθική και πολιτική μου εξόντωση βρίσκεται εκτός πραγματικότητας. Στόχος της παράταξης δεν είναι η συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, αυτό είναι κάτι απλό και αυτονόητο. Στόχος της παράταξής μας είναι να νικήσουμε τη Νέα Δημοκρατία και σε αυτόν τον αγώνα πρέπει να δώσετε όλες σας τις δυνάμεις. Από την πρώτη γραμμή της μάχης. Μαζί λοιπόν για τη νίκη, για την πολιτική αλλαγή. Μαζί για μια αξιακή και ηθική επανάσταση απέναντι στη διαφθορά και την ατιμωρησία της Νέας Δημοκρατίας».
Στον αντίποδα, ο Χ. Δούκας σχολιάζει αιχμηρά ότι το ΠΑΣΟΚ «δεν πρέπει να είναι κόμμα τύπου Kinder έκπληξη», όπου δηλαδή άλλο ψηφίζεις και άλλο προκύπτει μετεκλογικά, και επιμένει ότι «ιστορικά, σταθερός πολιτικός και ιδεολογικός αντίπαλος ήταν η Δεξιά».
Το ίδιο φρονούν και άλλα κορυφαία στελέχη, όπως οι Παύλος Γερουλάνος, Μανώλης Χριστοδουλάκης, Μιχάλης Κατρίνης, Ευαγγελία Λιακούλη, Μιλένα Αποστολάκη αλλά και η Αννα Διαμαντοπούλου, η οποία δηλώνει σήμερα ότι με τη Ν.Δ., εκτός από πολιτικά/- ιδεολογικά, δεν υπάρχουν πλέον «ούτε ηθικά περιθώρια συνεργασίας».
Το στοίχημα της αυτόνομης πορείας και οι συνεργασίες στον κεντροαριστερό χώρο
Το σημαντικότερο απ’ όλα αφορά το στρατηγικό στίγμα που θέλει να στείλει το ΠΑΣΟΚ στους πολίτες. Ολοι συμφωνούν στην αυτόνομη πορεία, η οποία κατοχυρώθηκε από τις παρυφές του 4% διά πυρός και σιδήρου στα σημερινά, έστω στάσιμα επίπεδα του 13%-14%, αλλά δεν βλέπουν όλοι με το ίδιο μάτι τις συνεργασίες στον αριστερό – κεντροαριστερό χώρο.
Η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ, που μοιάζει πλέον με κόμμα – κέλυφος και της υπό διάλυση Νέας Αριστεράς, ευνοεί τη θέση Ανδρουλάκη να κοπεί με το μαχαίρι αυτή η συζήτηση. Φυσικά, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ξέρει ότι δεν βρίσκεται εκεί ο πυρήνας του ζητήματος, αλλά στις κινήσεις του Α. Τσίπρα για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου με έναν νέο πολιτικό σχηματισμό. Κι αυτό θέλει να αποφύγει, αφήνοντας ελεύθερη την καταπιεσμένη απέχθεια, στα όρια του μίσους, που νιώθει για την Αριστερά, συνεπικουρούμενος από σύσσωμη τη «δεξιά πτέρυγα» με επικεφαλής την Αννα Διαμαντοπούλου.
Από τα αντίπαλα «στρατόπεδα» στο ίδιο μήκος κινείται ο Μ. Χριστοδουλάκης, που αυτονομήθηκε και από την ηγεσία και από τον δήμαρχο και ανοίγει περπατησιά στήνοντας οργανωτικά προγεφυρώματα. Ο Χ. Δούκας δηλώνει ότι δεν έχει πρόβλημα να συζητήσει ακόμα και με τον Α. Τσίπρα, ο Π. Γερουλάνος επιμένει σε συναινετικούς τόνους και ο Μ. Κατρίνης, που συμφωνεί μαζί του, προβάλλει πάντα τα κομματικά αρχέτυπα, όπως διαμορφώθηκαν από τον Ανδρέα.
Στην παρατεταμένη ευθεία προς τις κάλπες «θα ήταν ολέθριο», σημειώνει ο Χ. Δούκας, να αμφισβητηθεί ο Ν. Ανδρουλάκης. Αυτό, σε περίπτωση αποτυχίας προβλέπουν πολλοί, θα ακολουθήσει αμέσως μετά. Γι’ αυτό και ο πρόεδρος του κόμματος παίρνει από τώρα τα μέτρα του, ώστε με καταστατικές μανούβρες να αποθαρρύνει τους αμφισβητίες.
Η διαφαινόμενη οργανωτική επικράτηση Ανδρουλάκη μπορεί και να αποδειχθεί σχετικής σημασίας. Οπως, άλλωστε, διεμήνυσε δηλητηριωδώς στο κύκνειο άσμα του ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος από τη Βουλή, «η χώρα δεν έχει ισχυρή αντιπολίτευση την οποία χρειάζεται, ό,τι και να καμώνεσαι ότι κάνεις. Οσες εσωκομματικές διαδικασίες και να κερδίσεις, εάν δεν κερδίσεις την ψήφο του πολίτη, δεν έχουν απολύτως καμία αξία».