Δηλώσεις ντροπής για την επέτειο της γενοκτονίας από Μητσοτάκη, Δένδια και Μαρινάκη, που απέφυγαν επιδεικτικά να την κατονομάσουν ως τη φυσική αυτουργό της εξόντωσης 353.000 Ποντίων
Κατάφωρη προσβολή της μνήμης των δεκάδων χιλιάδων θυμάτων συνιστούν οι δηλώσεις ντροπής των εκπροσώπων της κυβέρνησης με αφορμή τη συμπλήρωση 107 χρόνων από τη Γενοκτονία των Ποντίων. Με μια σειρά προσεκτικά αποστειρωμένων τοποθετήσεων, γεμάτων αόριστων αναφορών στη «μνήμη», τη «συγκίνηση» και την «ιστορική συνείδηση», ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Νίκος Δένδιας και ο Παύλος Μαρινάκης απέφυγαν επιδεικτικά να κατονομάσουν ακόμη και τους φυσικούς και πολιτικούς αυτουργούς της εξόντωσης 353.000 Ποντίων.
Ούτε μία σαφής αναφορά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ούτε μία ξεκάθαρη καταγγελία του τουρκικού εθνικισμού που οργάνωσε τις σφαγές, τις πορείες θανάτου, τα τάγματα καταναγκαστικής εργασίας και τον ξεριζωμό του Ποντιακού Ελληνισμού. Η εκκωφαντική αφωνία ασφαλώς δεν είναι τυχαία. Είναι η πλήρης πολιτική αποτύπωση της θλιβερής γραμμής των «ήρεμων νερών», που έχει εξελιχθεί πλέον σε δόγμα φοβικής υποχωρητικότητας απέναντι στην Αγκυρα. Η κυβέρνηση εμφανίζεται ανίκανη ακόμη και να μιλήσει ανοιχτά για ένα ιστορικά τεκμηριωμένο έγκλημα, μήπως και διαταραχτεί το εύθραυστο αφήγημα της ελληνοτουρκικής «ηρεμίας», την ώρα που οι Τούρκοι αλωνίζουν και προκαλούν σε κάθε ευκαιρία.
Πρόκειται για μια στάση που αποτυπώνει τα αισχρά όρια της δουλικότητας, καθώς η Αθήνα μετά την άτακτη απόσυρση των Patriot από την Κάρπαθο πλέον δεν διστάζει να αυτολογοκρίνεται ακόμη και στις επετείους εθνικής μνήμης για να μη χαλάσει τη «ζαχαρένια» του «σουλτάνου» Ερντογάν. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο μήνυμά του αναφέρθηκε στη «συστηματική εξόντωση 353.000 συμπατριωτών μας», στις «εκτελέσεις» και τις «πορείες θανάτου στα βάθη της Ανατολίας», σημειώνοντας πως «το συστηματικό σχέδιο εξάλειψης των χριστιανικών πληθυσμών και του πολιτισμού τους απέτυχε».
Ωστόσο, απέφυγε να πει ποιος ακριβώς σχεδίασε και υλοποίησε αυτό το σχέδιο εξόντωσης. Ανάλογη ήταν η τοποθέτηση του Νίκου Δένδια, ο οποίος χαρακτήρισε τη γενοκτονία «ένα από τα μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας τον 20ό αιώνα» και υπογράμμισε ότι «η διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης είναι στοιχείο εθνικής αυτογνωσίας». Παρ’ όλα αυτά, ούτε ο υπουργός Αμυνας τόλμησε να κατονομάσει τους υπευθύνους αυτού του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας.
Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και ο Παύλος Μαρινάκης, κάνοντας λόγο για «ένα από τα πιο τραγικά κεφάλαια της Ιστορίας του Ελληνισμού» και για «πολιτικές που οδηγούν στον διωγμό, τον ξεριζωμό και στην εξόντωση άμαχων πληθυσμών». Αλλά και πάλι, χωρίς ούτε μία αναφορά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ή στην Τουρκία. Τελικά, πίσω από τις βαρύγδουπες διακηρύξεις περί ιστορικής μνήμης, η κυβέρνηση αποδεικνύει ότι προτεραιότητά της δεν είναι η ιστορική αλήθεια, αλλά η πιστή τήρηση της γραμμής των «ήρεμων νερών» και της διπλωματικής μετριοπάθειας απέναντι στην Αγκυρα, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει αποσιώπηση των θυτών μιας γενοκτονίας.