Με μια κατάπτυστη ανακοίνωση, που δεν προσβάλλει απλώς την ιστορική αλήθεια αλλά και τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της γενοκτονικής της πολιτικής, η Αγκυρα προσπάθησε χθες, ανήμερα της Γενοκτονίας των Ποντίων, να αντιστρέψει πλήρως την πραγματικότητα.
Την ημέρα δηλαδή που η Ελλάδα θρηνεί τους 353.000 νεκρούς Πόντιους χριστιανούς, η Τουρκία επιλέγει να προκαλέσει έτι περαιτέρω, επιδεικνύοντας ένα πρωτοφανές διπλωματικό θράσος. Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών αρχίζει το παραλήρημά του σημειώνοντας με περισσή προκλητικότητα ότι η 19η Μαΐου 1919, η ημερομηνία κατά την οποία ο σφαγέας του Ελληνισμού και ιδρυτής της Τουρκικής Δημοκρατίας, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, αποτελεί δήθεν αφετηρία για έναν εθνικό αγώνα ενάντια σε κατοχικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Φτάνουν μάλιστα στο σημείο να γιορτάζουν με ενθουσιασμό την έναρξη του αιματοκυλίσματος ως Ημέρα Μνήμης, Νεολαίας και Αθλητισμού.
Η τουρκική διπλωματία επιτίθεται ευθέως στην Αθήνα, χρησιμοποιώντας ανυπόστατους ισχυρισμούς. Υποστηρίζει με περίσσιο θράσος ότι η Ελλάδα, μέσω της νομοθεσίας που θεσπίστηκε το 1994 για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, προβάλλει νομικά αβάσιμες κατηγορίες, τις οποίες μάλιστα επεκτείνει χωρίς δισταγμό και τις διδάσκει στα σχολεία. Σύμφωνα με το στρεβλό σκεπτικό της Αγκυρας, η χώρα μας προσπαθεί απλώς να καλύψει την αποτυχία της Μεγάλης Ιδέας και τις υποτιθέμενες φρικαλεότητες του Ελληνικού Στρατού, τις οποίες επιχειρούν να τεκμηριώσουν, επιστρατεύοντας διαστρεβλωμένες ερμηνείες για τη Συνθήκη της Λωζάννης.
Πρόκειται για μια ξεδιάντροπη απόπειρα να σβήσουν από τον χάρτη τις πορείες θανάτου, τις αγχόνες και τα τάγματα εργασίας που εξόντωσαν τον Ποντιακό Ελληνισμό και οδήγησαν τους επιζώντες στον ξεριζωμό από τα πατρογονικά τους εδάφη. Κι όμως, το αποκορύφωμα αυτού του χυδαίου αναθεωρητισμού βρίσκεται στην προσπάθεια ιστορικού συμψηφισμού. Το τουρκικό ΥΠΕΞ απαιτεί από τις ελληνικές Αρχές να σταματήσουν να εκμεταλλεύονται την Ιστορία και να αναγνωρίσουν φρικαλεότητες εναντίον Τούρκων, αναφέροντας προκλητικά την άλωση της Τριπολιτσάς το 1821 και τα γεγονότα της Σμύρνης το 1919.
Είναι εξοργιστικό το πώς οι κληρονόμοι των αυτουργών των μεγαλύτερων εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας εργαλειοποιούν την Ελληνική Επανάσταση για να δικαιολογήσουν μια προσχεδιασμένη γενοκτονία. Η τουρκική πλευρά κλείνει το κείμενο καλώντας υποκριτικά την Ελλάδα να προάγει την ειρήνη, αντί να εξάγει εχθρότητα. Αυτή η κατάπτυστη τοποθέτηση αποδεικνύει περίτρανα ότι η γειτονική χώρα αρνείται πεισματικά να αντικρίσει το δικό της σκοτεινό, αιματοβαμμένο παρελθόν. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η σημερινή Τουρκία δεν έχει κανέναν απολύτως ρόλο στον πολιτισμένο κόσμο, όσο και εάν κάποιοι, σε Ελλάδα και Ευρώπη, προσπαθούν συστηματικά να μας πείσουν για το αντίθετο.