Την κυριακάτικη επικοινωνιακή παράσταση του πρωθυπουργού ανέλαβε να συνεχίσει από το βήμα της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών ο Παύλος Μαρινάκης.
Με μια δόση προκλητικής θριαμβολογίας, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιχείρησε να φιλοτεχνήσει το αφήγημα μιας Ελλάδας που δήθεν «μαγνητίζει» ξανά τα χαμένα της παιδιά, βαφτίζοντας τη σκληρή πραγματικότητα της μετανάστευσης ως μια επιτυχημένη «μετάβαση από τη μονοδιάστατη συζήτηση περί “brain drain” σε ένα βιώσιμο σύστημα επιστροφής».
Ο Παύλος Μαρινάκης εστίασε βολικά -για να στήσει άλλο ένα σκηνικό εικονικής πραγματικότητας- στο επιχείρημα ότι «το ισοζύγιο εισροών – εκροών έχει αντιστραφεί για πρώτη φορά από το 2009», καθώς το 2023 και το 2024 οι εκτιμώμενες επιστροφές ξεπέρασαν τις αναχωρήσεις. Ωστόσο, η προσπάθεια να βαφτιστεί μια συγκυριακή και πρόσκαιρη στατιστική κάμπη ως οριστική λύση του προβλήματος συνιστά ωμή κοροϊδία προς τον ελληνικό λαό και τους νέους αυτής της χώρας. Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την αντιστροφή από το 2023, αποσιωπώντας εσκεμμένα ότι η αιμορραγία δεν έχει σταματήσει.
Την ίδια ώρα που το Μαξίμου στήνει επικοινωνιακά πανηγύρια, δεκάδες χιλιάδες νέοι -περίπου 30.000 κάθε χρόνο σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ- συνεχίζουν να εγκαταλείπουν την Ελλάδα. Ακόμα χειρότερα, η κυβέρνηση κλείνει τα μάτια σε μια ακόμη τραγική πραγματικότητα, καθώς πολλοί από εκείνους που δελεάστηκαν να επιστρέψουν έρχονται αντιμέτωποι με το εγχώριο εργασιακό τέλμα και αναγκάζονται να ξαναφύγουν κακήν κακώς για το εξωτερικό.
Τα στοιχεία αποδομούν πλήρως τις θριαμβολογίες. Η Ελλάδα παραμένει στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης στη μετανάστευση επιστημόνων, μετρώντας πάνω από 800.000 Ελληνες στις χώρες του ΟΟΣΑ. Ανάμεσά τους, 8.000 γιατροί και 17.000 κάτοχοι διδακτορικού που προσφέρουν τη γνώση τους σε ξένες οικονομίες, επειδή η πατρίδα τους αδυνατεί να τους προσφέρει τα αυτονόητα. Οσο κι αν ο κ. Μαρινάκης παρουσιάζει μια ειδυλλιακή εικόνα, η κυβέρνηση δεν μπορεί να γιατρέψει τις βαθιές ρίζες της φυγής. Οι χαμηλοί μισθοί, η κραυγαλέα έλλειψη αξιοκρατίας, η γραφειοκρατία και η απουσία προοπτικής εξέλιξης είναι οι λόγοι που διώχνουν τη νέα γενιά. Ολα τα υπόλοιπα είναι απλώς αριθμητικά τεχνάσματα για εσωτερική κατανάλωση και προεκλογικούς σκοπούς.
