Προκαλούν οι Τούρκοι την ημέρα που έκοψαν την Κύπρο στα δύο

Πενήντα δύο χρόνια μετά την τουρκική εισβολή που οδήγησε στη διχοτόμηση της Κύπρου και στη συνεχιζόμενη κατοχή του βόρειου τμήματος του νησιού, η Άγκυρα επέλεξε και φέτος να προκαλέσει, επαναλαμβάνοντας το αφήγημα περί «ειρηνευτικής επιχείρησης» και οργανώνοντας φιέστες στα κατεχόμενα, την ώρα που η διεθνής κοινότητα εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει το ψευδοκράτος.

Αντί για έναν στοιχειώδη σεβασμό στην ιστορική μνήμη μιας ημέρας που παραμένει ανοιχτή πληγή για τον κυπριακό ελληνισμό, η τουρκική ηγεσία επανέφερε όλη τη γνωστή προπαγανδιστική ρητορική, παρουσιάζοντας την εισβολή του 1974 ως πράξη που δήθεν έφερε «ειρήνη» και «ασφάλεια».

Το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών έκανε λόγο για «52η επέτειο της Ειρηνευτικής Επιχείρησης στην Κύπρο», υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία ενήργησε στο πλαίσιο των δικαιωμάτων που απορρέουν από τη Συνθήκη Εγγυήσεων του 1960. Στην ίδια ανακοίνωση επανέλαβε ότι η Άγκυρα θα συνεχίσει να προστατεύει τα συμφέροντα της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου», ζητώντας εκ νέου τη διεθνή αναγνώριση ενός μορφώματος που αναγνωρίζεται αποκλειστικά από την ίδια την Τουρκία.

Kıbrıs Türk halkının özgürlük mücadelesini taçlandıran Kıbrıs Barış Harekâtı’nın 52. yıldönümünü gururla kutluyoruz!

Bundan tam 52 yıl önce Türkiye, 1960 Garanti Antlaşması’ndan kaynaklanan hak ve yükümlülükleri çerçevesinde harekete geçerek Kıbrıs Türkü’nün can güvenliğini ve… pic.twitter.com/hpkllDYNpq

— T.C. Dışişleri Bakanlığı (@TC_Disisleri) July 20, 2026

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας, το οποίο επέμεινε στον όρο «ειρηνευτική επιχείρηση», συνοδεύοντας μάλιστα την ανακοίνωσή του με προπαγανδιστικό βίντεο και δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Δεν ξεχάσαμε, δεν θα αφήσουμε να ξεχαστεί!».

Τη σκυτάλη πήραν και κορυφαίοι Τούρκοι αξιωματούχοι. Ο πρόεδρος της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, Νουμάν Κουρτουλμούς, ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία αποτελεί εγγυητή της «ειρήνης και της σταθερότητας» στην Κύπρο, ενώ επανέλαβε πως η Άγκυρα θα συνεχίσει να στηρίζει τον «δίκαιο αγώνα» του ψευδοκράτους για κυριαρχική ισότητα και διεθνή αναγνώριση.

20 Temmuz 1974’te gerçekleştirilen Kıbrıs Barış Harekâtı, Kıbrıs Türk halkının özgürlüğünü ve onurlu varoluş mücadelesini tarihe nakşeden bir dönüm noktasıdır.

Uluslararası hukuktan doğan meşru hakların kararlılıkla savunulduğu bu tarihî harekât, Ada’da barış ve istikrarın… pic.twitter.com/t5SNQLlpB1

— Numan Kurtulmuş (@NumanKurtulmus) July 20, 2026

Ανάλογο μήνυμα έστειλε και ο διευθυντής Επικοινωνίας της τουρκικής Προεδρίας, Μπουρχανετίν Ντουράν, ο οποίος συνέδεσε τις επετειακές εκδηλώσεις με τη γνωστή αναθεωρητική θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας», διαμηνύοντας ότι η Τουρκία θα συνεχίσει να υπερασπίζεται «χωρίς συμβιβασμούς» τα συμφέροντά της στην περιοχή. «Η Τουρκία θα συνεχίσει να υποστηρίζει με αποφασιστικότητα τον δίκαιο αγώνα της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου (σς το κατοχικό κράτος), ο οποίος βασίζεται στην κυριαρχική ισότητα και την ισότιμη διεθνή θέση της, και να προστατεύει χωρίς συμβιβασμούς τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της στη ”Γαλάζια Πατρίδα”», υποστήριξε.

Σαν να μην έφτανε η εμπρηστική ρητορική, οι κατοχικές αρχές και η Άγκυρα συνόδευσαν τους εορτασμούς με επίδειξη στρατιωτικής ισχύος. Πολεμικά πλοία του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού κατέπλευσαν στα κατεχόμενα, ενώ υποβρύχιο, ταχύπλοο και φρεγάτα άνοιξαν για επισκέψεις του κοινού στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων, σε μια ακόμη συμβολική επίδειξη ισχύος.

Οι φιέστες ξεκίνησαν από τη Λευκωσία, με τελετές μπροστά στο αποκαλούμενο «Μνημείο των Μαρτύρων», παρουσία εκπροσώπων των κατοχικών δυνάμεων και του ψευδοκράτους, με καταθέσεις στεφάνων, στρατιωτικές τιμές, πυροβολισμούς και έπαρση σημαιών.

Πενήντα δύο χρόνια μετά την εισβολή, η Άγκυρα εξακολουθεί όχι μόνο να αποφεύγει οποιαδήποτε αυτοκριτική, αλλά να παρουσιάζει τα τετελεσμένα της κατοχής ως επιτυχία και να επαναλαμβάνει αμετάβλητη τη ρητορική της. Η επιμονή αυτή, σε συνδυασμό με τις στρατιωτικές επιδείξεις και τις δηλώσεις περί αναγνώρισης του ψευδοκράτους και «Γαλάζιας Πατρίδας», διατηρεί ζωντανό ένα κλίμα έντασης σε μια ημέρα που για τον κυπριακό ελληνισμό παραμένει σύμβολο τραγωδίας και εθνικού διχασμού.