Με τον μανδύα της μεγάλης μεταρρύθμισης επιχειρεί να ντύσει η κυβέρνηση το ξεπούλημα του νερού. Τι κι αν οι αντιδράσεις από κόμματα, Τοπική Αυτοδιοίκηση, επιστημονικούς φορείς και περιβαλλοντικές οργανώσεις έχουν πάρει μορφή χιονοστιβάδας. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε χθες ατάραχος κατά τη διάρκεια του υπουργικού συμβουλίου ότι με το σχέδιο νόμου του υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας διασφαλίζεται ο δημόσιος χαρακτήρας του νερού. Εκανε, δε, χωρίς καμία αιδώ, λόγο για ηχηρή απάντηση απέναντι σε αυτούς οι οποίοι μιλούσαν τάχα για ιδιωτικοποίηση, τάχα για εμπορευματοποίηση του νερού.
Τον πρωθυπουργό συναγωνίστηκε σε κυνικότητα ο εμπνευστής του νομοσχεδίου Σταύρος Παπασταύρου, δημοσιεύοντας στα κοινωνικά δίκτυα βίντεο για να απαντήσει σε 3+1 fake news, όπως χαρακτήρισε τις αντιδράσεις. Σύμφωνα με τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το νερό όχι μόνο δεν θα ιδιωτικοποιηθεί, αλλά η κυβέρνηση στηρίζει τον δημόσιο χαρακτήρα του και ενισχύονται η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ, η τεχνογνωσία των οποίων θα συνδυαστεί με την τοπική γνώση των δήμων. Ξέχασε βέβαια μια μικρή λεπτομέρεια, ότι η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ αποτελούν εισηγμένες εταιρίες, έχοντας ως πρώτο κριτήριο την κερδοφορία.
Εν μέσω πάνδημων αντιδράσεων, τόσο από άπασα την αντιπολίτευση όσο και από τις τοπικές κοινωνίες, το νομοσχέδιο αναμένεται να ψηφιστεί σήμερα το πρωί με ονομαστική ψηφοφορία την οποία αιτήθηκε το ΠΑΣΟΚ, μόνο με τις «γαλάζιες» ψήφους. Σύσσωμη η αντιπολίτευση καταγγέλλει την υποβάθμιση του χαρακτήρα του νερού ως δημόσιου και κοινωνικού αγαθού και την εμπορευματοποίησή του, προειδοποιώντας μάλιστα πως ανοίγει κερκόπορτα ιδιωτικοποίησής του.
Δριμεία κριτική στο υπουργείο Περιβάλλοντος ασκούν και 17 περιβαλλοντικές οργανώσεις, ζητώντας την απόσυρση του νομοσχεδίου. Επισημαίνουν ότι παραβιάζονται οι αρχές της εγγύτητας και της επικουρικότητας, αλλά και της διαφάνειας και της λογοδοσίας, καθώς τα σχετικά με το νερό ζητήματα δεν θα διαχειρίζονται σε τοπικό (και γι’ αυτό πιο άμεσο) επίπεδο, αλλά με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, μετατρέποντας το νερό από ζωτικής σημασίας κοινό αγαθό σε εμπόρευμα. Κάτι που θα έχει σοβαρές συνέπειες, όπως η αύξηση του κόστους, η υποβάθμιση της περιβαλλοντικής διαχείρισης και η διακινδύνευση τόσο της δημόσιας υγείας όσο και άλλων μορφών ζωής, που εξαρτώνται από το νερό.
Σε κοινή τους ανακοίνωση οι 17 περιβαλλοντικές οργανώσεις σημειώνουν πως, αντί να ενισχυθούν και να τεθούν υπό κοινωνικό έλεγχο οι υπάρχοντες δημόσιοι και δημοτικοί φορείς, για τη βιώσιμη διαχείριση των υδάτινων πόρων, μεταφέρονται αρμοδιότητες, υποδομές, οικονομικές υποχρεώσεις και κρίσιμες αποφάσεις σε μεγαλύτερα εταιρικά και υπερτοπικά σχήματα και σε ρυθμιστικούς μηχανισμούς απομακρυσμένους, κυριολεκτικά και μεταφορικά, από τη ζωή και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών και της φύσης.