Το AfD επιστρατεύει έναν ποδοσφαιρικό ήρωα

Στόχος του κόμματος δεν είναι αυτή καθαυτή η προεδρία της Γερμανίας, αλλά η εικόνα του προς τα έξω

Το AfD έκανε μια έξυπνη επικοινωνιακά επιλογή, ανακοινώνοντας τον πρώην διεθνή ποδοσφαιριστή Τόμας Μπέρτχολντ ως υποψήφιο του κόμματος για την προεδρία της Γερμανίας. Ο Μπέρτχολντ θεωρείται ποδοσφαιρικός ήρωας στη χώρα του, ο αμυντικός που κάποτε γοήτευσε ολόκληρο το έθνος, με πρωταγωνιστικό ρόλο στη μεγαλύτερη αθλητική αναγέννηση της Γερμανίας τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. 

  • Βασίλης Γαλούπης

Ο κορυφαίος του άθλος ήρθε το 1990, όταν έπαιξε και στους επτά αγώνες της Εθνικής Γερμανίας στο Μουντιάλ της Ιταλίας, βοηθώντας καθοριστικά την -τότε- Δυτική Γερμανία να σηκώσει το τρόπαιο ενάντια στη μεγάλη Αργεντινή του Ντιέγκο Μαραντόνα. Τόσο στον τελικό του 1986 όσο και σε αυτόν του 1990 ο Μπέρτχολντ ήταν βασικός στη γερμανική 11άδα. 

Μέχρι να αποσυρθεί από τα διεθνή καθήκοντα είχε στο ενεργητικό του 62 διεθνείς αγώνες. Ως ποδοσφαιριστής στο υψηλότερο επίπεδο είχε θρυλική αντοχή, προσήλωση και ικανότητες. Η φιλοσοφία του ήταν ότι για να πετύχεις «ως επαγγελματίας πρέπει να είσαι εγωιστής». Και πράγματι οι συγκρούσεις του με προπονητές είχαν μείνει στην ιστορία στο γερμανικό ποδόσφαιρο. 

Οταν αργότερα επιχείρησε να κάνει τη μετάβαση από τα γήπεδα ως προπονητής αλλά και παράγοντας, η συγκεκριμένη νοοτροπία «απόλυτης προσήλωσης» του Μπέρτχολντ αποδείχθηκε δύσκολη στις συνεργασίες. Οπότε, παρά το σπουδαίο παρελθόν του ως ποδοσφαιριστής, δυσκολεύτηκε να σημειώσει ανάλογες επιτυχίες, με αποτέλεσμα τελικά να εγκαταλείψει εντελώς τον αθλητικό χώρο.

Τώρα ο Μπέρτχολντ επιστρέφει στο προσκήνιο, με μια εντελώς διαφορετική ιδιότητα. Η υποψηφιότητά του με το AfD για τις επερχόμενες εκλογές για την ανάδειξη του ομοσπονδιακού προέδρου είναι ουσιαστικά μια κίνηση συμβολική. Δεν υπάρχει ρεαλιστική προσδοκία ότι θα μπορούσε όντως να κερδίσει το αξίωμα. 

Η εκλογή του επόμενου προέδρου, δηλαδή του διαδόχου του Σταϊνμάιερ, έχει προγραμματιστεί για τις 30 Ιανουαρίου 2027. Στη Γερμανία ο πρόεδρος εκλέγεται από την ομοσπονδιακή συνέλευση και όχι με άμεση λαϊκή ψηφοφορία. Σημειωτέον, φαβορί θεωρείται η Ιλζε Αϊγκνερ του CSU, που διαθέτει τη στήριξη τριών κομμάτων, της Χριστιανικής Ενωσης CDU/CSU, των Σοσιαλδημοκρατών του SPD και των Πρασίνων.

Ομως η υποψηφιότητα Μπέρτχολντ έχει μια πιο πολιτική κι επικοινωνιακή χρησιμότητα. Γίνεται ουσιαστικά η πρώτη τόσο μεγάλη διασημότητα που συνδέεται στενά με το AfD, «συμβολίζοντας» την αυξανόμενη επιρροή του κόμματος στη γερμανική κοινωνία και την ικανότητά του να προσελκύει πρόσωπα εκτός του παραδοσιακού πολιτικού χώρου. 

Στόχος του AfD δεν είναι αυτή καθαυτή η προεδρία της Γερμανίας, αλλά η εικόνα του κόμματος προς τα έξω. Καταδεικνύει την εμβέλειά του και την ικανότητά του να προσεγγίσει προσωπικότητες υψηλού προφίλ. Δηλαδή, δημοφιλή άτομα που είναι ευρέως αποδεκτά κι αγαπητά στη γερμανική κοινωνία.

Ηδη πολιτικοί των Χριστιανοδημοκρατών και των Σοσιαλδημοκρατών αμφισβητούν -όπως αναμενόταν άλλωστε- την καταλληλότητα του Μπέρτχολντ για την προεδρία, επικαλούμενοι κάποιες αμφιλεγόμενες δημόσιες τοποθετήσεις του κατά την πανδημία.

Τα mainstream ΜΜΕ στη Γερμανία τον επικρίνουν τώρα διακριτικά, συνήθως με ελαφρά ειρωνεία. Για παράδειγμα, με τίτλους όπως «Η υποψηφιότητά του Μπέρτχολντ με το AfD είναι μια υπενθύμιση ότι ακόμα και οι πιο διάσημες φιγούρες μπορούν να βρεθούν παρασυρμένες, αναζητώντας νέους σκοπούς σε απροσδόκητα μέρη».

Το «Spiegel» έγραψε: «Το AfD προτείνει τον Τόμας Μπέρτχολντ, μέλος της εθνικής ομάδας της Γερμανίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1990. Πώς μπόρεσε να φτάσει σε αυτό το σημείο;»

Επειδή, όμως, δεν παύει να έχει πολλές συμπάθειες στη Γερμανία, τέτοια ειρωνικά σχόλια ξενίζουν σημαντικό κομμάτι της κοινής γνώμης.

Τα ΜΜΕ και τα «συστημικά» κόμματα της Γερμανίας δεν σταματούν να τον κατηγορούν. Οπως για παράδειγμα ότι στην πανδημία «απομακρύνθηκε ριζικά από το κυρίαρχο ρεύμα». Τότε ο Μπέρτχολντ είχε συμμετάσχει στις διαμαρτυρίες «Querdenker», ένα κίνημα που κέρδισε έδαφος στη Γερμανία επί κορονοϊού. Αντιτασσόταν σε κάποια κυβερνητικά μέτρα για την αντιμετώπιση του Covid, κρίνοντάς τα ως υπερβολικά.

Αυτές οι διαμαρτυρίες, που συχνά χαρακτηρίζονταν από αντισυστημική ρητορική και σκεπτικισμό απέναντι στις κυβερνητικές εντολές, έγιναν σημείο συγκέντρωσης για όσους ένιωθαν αποξενωμένοι από το status quo.

Οπότε η συμμετοχή του Μπέρτχολντ σηματοδότησε μια σημαντική μετατόπιση, από τη θέση ενός ποδοσφαιρικού θρύλου, στον πολιτικό ακτιβισμό. «Ηταν τότε που ο Μπέρτχολντ ξεκίνησε το ταξίδι που θα τον οδηγούσε στο κατώφλι του AfD» γράφουν τώρα γι’ αυτόν, κατηγορώντας τον ότι η εικόνα του άλλαξε κι ότι από mainstream «πέρασε στο περιθώριο» ή «στα άκρα».

Μέχρι κι ο πρόεδρος της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, Μπερντ Νόιεντορφ, πήρε τη σκυτάλη στο να κατηγορήσει δημοσίως τον Μπέρτχολντ. 

«Είναι σημαντικό για μένα να ξεκαθαρίσω: όποιος εξετάσει τις ηθικές αρχές της DFB, όποιος μελετήσει το καταστατικό μας, θα βρει πολλά σημεία που είναι ασύμβατα με το πρόγραμμα του κόμματος AfD. Γι’ αυτό θεωρώ ακατανόητο πώς ένας ποδοσφαιριστής, ο οποίος κάποτε συνδεόταν με αυτές τις αξίες, θα μπορούσε να διαθέσει τον εαυτό του για κάτι τέτοιο» δήλωσε ο ομοσπονδιάρχης.

Είναι, βέβαια, αμφίβολο αν αυτό το αρνητικό «πυρ ομαδόν» κατά του Μπέρτχολντ θα έχει το αναμενόμενο επικοινωνιακό γκελ στη γερμανική κοινή γνώμη ή αν τελικά θεωρηθεί μεθοδευμένο και φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα. Το AfD, πάντως, έχει καταφέρει αυτό που ήθελε. Να στρέψει όλα τα βλέμματα πάνω του, έχοντας επιλέξει ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής με υψηλή δημοφιλία.

Τόμας Μπέρτχολντ – Υποψήφιος AfD για την προεδρία Γερμανίας

Γεννήθηκε το1964 στο Χάναου της Γερμανίας. Αρχισε το ποδόσφαιρο στις ακαδημίες της Αϊντραχτ Φρανκφούρτης, με την οποία έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 1982. Συνολικά κατέγραψε 332 συμμετοχές και 22 γκολ στην Μπουντεσλίγκα, ενώ αγωνίστηκε 62 φορές με την Εθνική (1985-1994). Συμμετείχε σε τρία Παγκόσμια Κύπελλα (1986, 1990, 1994). Το 1990 κατέκτησε το Μουντιάλ, ενώ το 1986 ήταν φιναλίστ. Στην καριέρα του ως αμυντικός είχε τίτλους σε γερμανικούς και ιταλικούς συλλόγους. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, το 2001, εργάστηκε ως αθλητικός διευθυντής στη Φορτούνα Ντίσελντορφ και ως τηλεοπτικός σχολιαστής αγώνων σε μεγάλα γερμανικά δίκτυα. Από το 1999 και ειδικά την εποχή της πανδημίας άρχισε να έχει πολιτικό λόγο, εκφράζοντας αντισυστημικές θέσεις. Τον Νοέμβριο 2026 ανακοινώθηκε επίσημα ως υποψήφιος του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) για την προεδρία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Το «ηρωικό» Πολυτεχνείο

Όσο κρατάει η αριστεροσυντηρητική προπαγάνδα για το «Ηρωικό πολυτεχνείο», δεν θα κουραστούμε να δημοσιεύουμε τον αντίλογο, που αγωνίζονται να τον πνίξουν ,αλλά δεν τα...

Βγαίνει στη φόρα όλη η βρομιά

Η πρωτοβουλία του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη να στείλει στον εισαγγελέα το βίντεο με τις πρωτοφανείς καταγγελίες του Δημήτρη Γιαννακόπουλου για δυσώδεις...

Έξαλλος ο Γιαννακόπουλος για έλεγχο στην κόρη του: «Ποιος έχει φάει τη μισή...

Οργισμένη αντίδραση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είχε το πρωί της Κυριακής (15/11) ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, καταγγέλλοντας ότι άνδρες σε συμβατικό όχημα σταμάτησαν και υπέβαλαν...

Σάλος με το «καλημέρα» για ακόμα έναν υφυπουργό!

Δεν έχουν τέλος τα «γαλάζια» σκάνδαλα που ξεπηδούν αδιάκοπα και συνταράσσουν το κυβερνητικό στρατόπεδο προκαλώντας νέο σάλο. Η... άτακτη αποπομπή Τσαβδαρίδη έφερε στο υπουργικό...

Είναι κι ανάλγητος ο Τσάφος!

Εμπαίζει ξεδιάντροπα τους πολίτες ο Νίκος Τσάφος, ο προκλητικός υφυπουργός, με το βαρύ χαρτοφυλάκιο γεμάτο από ομόλογα της ExxonMobil. Την ώρα που οι Ελληνες...

Καραμπινάτο σκάνδαλο: Ένοχη κάλυψη στον Τσάφο

Παρότι η κυβέρνηση μέσω του εκπροσώπου της Παύλου Μαρινάκη και υπουργών με εντολή του ίδιου του πρωθυπουργού προσφέρουν κάλυψη στον υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας...

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ