Το παράδοξο είναι ότι τα στοιχεία αφορούν το διάστημα 2020-2021, όπου υπήρχε καθεστώς καραντίνας
«Επελαύνει» η σύφιλη στην Ελλάδα, με τα στοιχεία να δείχνουν ότι σε μόλις έναν χρόνο, μεταξύ του 2020 και του 2021, τα κρούσματα στη χώρα μας αυξήθηκαν κατά 63%! Τουλάχιστον ανησυχητικά αυτά τα ευρήματα, που αφορούν, μάλιστα, μια περίοδο κατά την οποία οι πολίτες ζούσαν υπό καθεστώς καραντίνας, παραμένοντας στα σπίτια τους και περιορίζοντας τις κοινωνικές συναναστροφές τους.
Τα στοιχεία που παρατίθενται στη νέα έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου & Πρόληψης των Ασθενειών (ECDC) «μιλούν» από μόνα τους. Σύμφωνα με τα ευρήματα, το 2012 ήταν το έτος κατά το οποίο παρατηρήθηκε η μεγάλη αύξηση των κρουσμάτων, με το 2020 να σημειώνει μία μικρή μείωση, η οποία όμως αντιστράφηκε γρήγορα το 2021, όταν σε 28 κράτη-μέλη του ευρωπαϊκού χώρου καταγράφηκαν 25.270 επιβεβαιωμένα κρούσματα σύφιλης.
Τονίζεται, μάλιστα, ότι για εκείνο το έτος η αναλογία ήταν επτά περιστατικά ανά 100.000 κατοίκους και ότι, από τις 25 χώρες τις οποίες αφορούν τα στοιχεία, στις 16 παρατηρήθηκε αύξηση και στις οκτώ μείωση των κρουσμάτων. Συγκεκριμένα, οι αυξήσεις των κρουσμάτων κατά 25% ή περισσότερο αφορούν το Βέλγιο, την Κροατία, την Κύπρο, τη Δανία, την Ελλάδα, την Ισλανδία, την Πολωνία και τη Σλοβακία. Σημειώνεται δε ότι αυτές οι χώρες είχαν το 20% όλων των κρουσμάτων που δηλώθηκαν για το 2021, ενώ οι μεγαλύτερες μειώσεις, για την ίδια χρονιά, καταγράφηκαν σε δύο μόλις χώρες, τη Λετονία και τη Νορβηγία, που αθροιστικά έφτασαν μόλις στο 1% των κρουσμάτων.
Δυστυχώς, η Ελλάδα ανήκει στην «τυχερή» 8άδα με τις χώρες που είχαν τα περισσότερα κρούσματα σύφιλης, καταλαμβάνοντας έτσι την 5η θέση με 654 καταγραφές για το 2021. Ωστόσο, αυτά τα νούμερα δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά, αφού τουλάχιστον εδώ και κάποια χρόνια τα κρούσματα στη χώρα μας αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, φτάνοντας τα 2.300 μέσα στην τελευταία πενταετία.
Αναλυτικά, καταγράφηκαν 395 κρούσματα το 2017, με αναλογία 3,7 άτομα ανά 100.000, 389 το 2018, με αναλογία 3,6 ανά 100.000 άτομα, 443 το 2019, με αναλογία 4,1 ανά 100.000 άτομα, 401 το 2020, με αναλογία 3,7 ανά 100.000 άτομα, και 654 το 2021, με 6,1 περιστατικά ανά 1000.000 άτομα.
Εύκολα, λοιπόν, κατανοεί κάποιος ότι τέτοιου είδους σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, που θεωρούνται «ξεχασμένα» στη χώρα μας και αφορούν κατά βάση το κοινωνικό περιθώριο, μπορούν υπό τις «κατάλληλες» συνθήκες να αποτελέσουν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία!
Δημογραφικά
Οπως προκύπτει από την έκθεση, η σύφιλη δείχνει να… προτιμά περισσότερο το ανδρικό φύλο, καθώς μολύνει 9πλάσιους άνδρες απ’ όσο γυναίκες, με τη διαφορά μεταξύ των δύο φύλων να γίνεται ιδιαίτερα εμφανής σε έξι ευρωπαϊκές χώρες: Συγκεκριμένα, στη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ισλανδία, τη Μάλτα, την Ολλανδία και τη Νορβηγία τα κρούσματα στους άνδρες εμφανίζεται να είναι 15πλάσια από αυτά των γυναικών. Τονίζεται, επίσης, ότι μόνο στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία η αναλογία των κρουσμάτων των ανδρών προς τις γυναίκες είναι μικρή, κάτω από 2 προς 1.
Οσον αφορά τις ηλικίες, τα κρούσματα παρατηρούνται ιδιαίτερα αυξημένα στους 25-34 ετών, με αυτή την ηλικιακή ομάδα να παρουσιάζει σοβαρή αναλογία επί του πληθυσμού, με 30 κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους. Μάλιστα, η πλειονότητα των κρουσμάτων, περίπου το 77% σύμφωνα με την έρευνα, φαίνεται να αφορά άνδρες που κάνουν σεξ με άλλους άνδρες, ενώ επιπλέον το 15% των περιπτώσεων καταγράφηκε σε φορείς του ιού HIV!
Συγκεντρωτικά για το 2021, οι χώρες που είχαν τα περισσότερα κρούσματα σύφιλης ήταν η Μάλτα με 32,2 κρούσματα ανά 100.000 πληθυσμού, το Λουξεμβούργο με 29,1 ανά 100.000, η Ιρλανδία με 14,3 ανά 100.000, η Ισλανδία με 13,6 ανά 100.000 και η Ισπανία με 11,1 ανά 100.000. Παράλληλα, ο πιο χαμηλός αριθμός κρουσμάτων, με κάτω από τρεις μολύνσεις ανά 10.000 πληθυσμού, εντοπίζεται στην Κροατία, στην Εσθονία, στη Λετονία, στο Λίχτενσταϊν, στη Ρουμανία και τη Σλοβενία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που δημοσιεύτηκαν τον περασμένο Απρίλιο, εντός του 2020 καταγράφηκαν παγκοσμίως πάνω από 7.100.000 κρούσματα σύφιλης, εγείροντας ανησυχία στους επιστήμονες σχετικά με την επικινδυνότητα της νόσου, που έδειχνε να υποχωρεί τις τελευταίες δεκαετίες.
