Τα παιδιά που μεγάλωσαν με chat interfaces αισθάνονται πιο οικεία να στείλουν ένα μήνυμα παρά να μιλήσουν στο τηλέφωνο ή από κοντά
Η Brittani Phillips, σχολική σύμβουλος στη Φλόριντα, έλαβε μια ειδοποίηση «υψηλού κινδύνου» στο κινητό της εκτός σχολικού ωραρίου. Μια πλατφόρμα Τεχνητής Νοημοσύνης (AI), που παρακολουθεί τις συνομιλίες των μαθητών, την ενημέρωσε ότι ένας μαθητής της όγδοης τάξης κινδύνευε να βλάψει τον εαυτό του. Η Phillips πέρασε το βράδυ της στο τηλέφωνο με τη μητέρα του παιδιού και τις αρχές.
Σήμερα, ο μαθητής είναι καλά και φοιτά στην επόμενη τάξη. Η σύμβουλος πιστεύει ότι το εργαλείο αυτό έχτισε μια σχέση εμπιστοσύνης. Παρά τις ελλείψεις σε προσωπικό ψυχικής υγείας, το σχολείο της χρησιμοποιεί την πλατφόρμα Alongside εδώ και τρία χρόνια για να ανιχνεύει τις ανάγκες των μαθητών. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι το chatbot της (ένα λάμα ονόματι Kiwi) βοηθά τα παιδιά να χτίσουν ψυχική ανθεκτικότητα, ενώ το περιεχόμενο ελέγχεται από κλινικούς ειδικούς.
Παρά την υποστήριξη της κυβέρνησης Τραμπ προς την AI στην εκπαίδευση, γονείς και νομοθέτες ανησυχούν για τον χρόνο που περνούν οι έφηβοι μπροστά σε οθόνες και για το αν αναπτύσσουν επικίνδυνους συναισθηματικούς δεσμούς με τα bots. Η Phillips, ωστόσο, τονίζει ότι το εργαλείο τη βοηθά να διαχειρίζεται τα «καθημερινά» προβλήματα (όπως χωρισμούς), ώστε να εστιάζει η ίδια στις πραγματικές κρίσεις.
Γιατί οι μαθητές εμπιστεύονται τα bots;
Οι ειδικοί εξηγούν ότι η επικοινωνία με έναν επαγγελματία μπορεί να είναι εκφοβιστική για έναν έφηβο. Τα παιδιά που μεγάλωσαν με chat interfaces αισθάνονται πιο οικεία να στείλουν ένα μήνυμα παρά να μιλήσουν στο τηλέφωνο ή από κοντά. Η χρήση της AI επιτρέπει στους μαθητές, να αποφεύγουν τις εκφράσεις του προσώπου που ίσως υποδηλώνουν κριτική, να έχουν πρόσβαση σε βοήθεια οποιαδήποτε στιγμή, χωρίς ραντεβού.
Ωστόσο, κλινικοί κοινωνικοί λειτουργοί, όπως η Sarah Caliboso-Soto, προειδοποιούν, ότι AI στερείται την ικανότητα διάκρισης και τις λεπτές παρατηρήσεις (τόνος φωνής, γλώσσα σώματος) που μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί. Η τεχνολογία μπορεί να δώσει μη ρεαλιστική θετική ενίσχυση και δεν πρέπει ποτέ να αντικαταστήσει την ανθρώπινη επαφή.
Το ζήτημα της κοινωνικής λογοδοσίας και της μοναξιάς
Ο Sam Hiner, επικεφαλής της Young People’s Alliance, θέτει το ερώτημα: «Υπήρξε ποτέ άλλη στιγμή στην ιστορία που οι άνθρωποι ήταν τόσο μόνοι;». Η οργάνωσή του αντιτίθεται στη χρήση AI όταν αυτή απειλεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη συντροφικότητα, η οποία είναι ζωτική για μια ολοκληρωμένη ζωή.
Η κύρια ανησυχία είναι η ανάπτυξη «παρακοινωνικών σχέσεων», όπου οι μαθητές δένονται συναισθηματικά με το bot. Ο Hiner υποστηρίζει ότι η AI δεν πρέπει να προσποιείται ότι έχει συναισθήματα (π.χ. λέγοντας «είμαι περήφανος για σένα»), καθώς αυτό ενθαρρύνει μια τεχνητή προσκόλληση που μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια κοινωνικών δεξιοτήτων και απομάκρυνση από τις πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις.
Δοκιμάζοντας τα όρια: Η ανάγκη για ανθρώπινη εποπτεία
Ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα είναι η ιδιωτικότητα. Τα chatbots αυτά δεν καλύπτονται πάντα από το ίδιο νομικό πλαίσιο προστασίας που καλύπτει έναν αδειοδοτημένο θεραπευτή. Επιπλέον, η Phillips αποκαλύπτει μια ενδιαφέρουσα πτυχή της εφηβικής συμπεριφοράς: πολλοί μαθητές (κυρίως αγόρια) «δοκιμάζουν» το σύστημα γράφοντας ψεύτικες σοκαριστικές δηλώσεις (π.χ. «η μαμά μου με χτύπησε») απλώς για να δουν αν κάποιος τους ακούει ή αν κάποιος νοιάζεται.
Εκεί είναι που η ανθρώπινη παρουσία είναι αναντικατάστατη. Η σύμβουλος μπορεί να διακρίνει από τη γλώσσα του σώματος αν πρόκειται για αστείο ή για πραγματικό περιστατικό. Η εμπειρία της δείχνει ότι όταν οι μαθητές συνειδητοποιούν ότι ένας άνθρωπος πράγματι παρακολουθεί το σύστημα, η εμπιστοσύνη αυξάνεται και οι «δοκιμές» του συστήματος μειώνονται.
