Ο πρωθυπουργός αλλοίωσε το αρχικό μήνυμα που εστάλη στην Κυπριακή Δημοκρατία με αφορμή την αποστολή δύο φρεγατών και τεσσάρων μαχητικών
Οταν έχεις περάσει πολύ χρόνο στην εξουσία, μοιραία έχεις ένα μειονέκτημα: Γίνεσαι προβλέψιμος. Επαναλαμβάνεσαι. Η επόμενη κίνησή σου είναι αναμενόμενη. Δύσκολα προκαλείς την έκπληξη. Δεν έχεις πια τη φαντασία και την ορμή που είχες στην αφετηρία σου. Από τον κανόνα αυτόν δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση ο πρωθυπουργός.
Τόσο στην πρωτολογία του όσο και στη δευτερολογία του χθες στη Βουλή εφάρμοσε πιστά αυτό που οι τεχνοκράτες αποκαλούν στις κλειστές συσκέψεις αγγλιστί «manual». Το εγχειρίδιο των κρίσεων.
Ητοι:
Πρώτον, προσπάθησε, όπως στην πανδημία και στον πόλεμο της Ουκρανίας, να «παγώσει» τον πολιτικό χρόνο και να αναστείλει την κοινοβουλευτική αντιπαράθεση γιατί «το εθνικό συμφέρον προέχει του μικροκομματικού συμφέροντος». Δεδομένου ότι μέσα στην πανδημία εξελίχθηκαν στο παρασκήνιο το σκάνδαλο των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ και μέσα στον πόλεμο το μπάζωμα των Τεμπών, η έκκλησή του αυτή έπεσε στο κενό.
Ο πρωθυπουργός δεν έχει οικοδομήσει εμπιστοσύνη με την αντιπολίτευση στο όνομα του εθνικού συμφέροντος, έχει αρνηθεί να καθίσει στο ίδιο τραπέζι μαζί της στο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, τι ανταπόκριση να είχε λοιπόν μια τέτοια έκκληση; Παρά ταύτα οι τόνοι επί των Εθνικών ήταν χαμηλοί. Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ κ. Κουτσούμπας αποκάλυψε ότι στόχος των ιρανικών ντρόουν που καταρρίφθηκαν πάνω από την Κύπρο ήταν η Σούδα! Μέσα στην αίθουσα των κοινοβουλευτικών συντακτών όμως, μακριά από τις κάμερες, όχι στην Ολομέλεια.
Η άρνηση της αντιπολίτευσης να υποταχθεί στο αφήγημα Μητσοτάκη για την «εθνική ενότητα» και την «ενίσχυση της εσωτερικής σταθερότητας» εκνεύρισε τον πρωθυπουργό, που δεν άργησε να αποκαλύψει τα συναισθήματά του. Στην πρωτολογία του επιτέθηκε αορίστως στους «επαγγελματίες ανησυχούντες» της Αριστεράς, στη δευτερολογία του στους «πατριώτες της φακής της Δεξιάς» (λέγοντας, κρύο χιούμορ, ότι πρόσβαλε τις φακές) και στον ελληνικό λαό!
Είπε ότι, σε αντίθεση με τους απόδημους ομογενείς που έχουν «καθαρότητα» στη ματιά τους, οι Ελληνες του εσωτερικού «είναι εγκλωβισμένοι από την τοξικότητα της πολιτικής αντιπαράθεσης»! Δεν βλέπουν καθαρά το μεγαλείο του για να τον… δοξάσουν. Τι μιζέρια και τι πολιτικός ρατσισμός! Οι κακοί «μέσα» και οι καλοί «έξω»! «Περίπατος» η άσκηση εθνικής ενότητας μέσα σε μια ώρα.
Δεύτερον, ο πρωθυπουργός αλλοίωσε το αρχικό μήνυμα που εστάλη στην Κυπριακή Δημοκρατία με αφορμή την αποστολή δύο φρεγατών και τεσσάρων μαχητικών, που, σύμφωνα με τον υπουργό Εθνικής Αμυνας, είναι ότι «η Ελλάδα θα συμβάλει στην άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας από κάθε απειλή ή παράνομη ενέργεια». Θέση που έχει γενικότερη σημασία έναντι τρίτων, δεν περιορίζεται στο ντρόουν της Χεζμπολάχ. Ο κύριος Μητσοτάκης μίλησε για αποτροπή απειλητικής ενέργειας «σε βάρος της ανεξάρτητης Κύπρου».
Οι επαγγελματίες ενδοτικοί του ακροφιλελεύθερουρεαλισμού τον έπεισαν να διαγράψει τη φράση «άμυνα της Κύπρου», να μεταχειριστεί τον όρο «ανεξάρτητο κράτος» (δύο ξένοι) και να στείλει μήνυμα στην Τουρκία ότι οι φρεγάτες μας έχουν «αμυντική αποστολή» και όχι να ξεπαγώσουν το ενιαίο αμυντικό δόγμα. Μη γίνει καμιά παρεξήγηση! Περιττό να πούμε ότι στην ομιλία του ο πρωθυπουργός έκανε ειδική αναφορά στο υπουργείο Εξωτερικών, στο υπουργείο Μετανάστευσης, στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης αλλά όχι στο υπουργείο Αμυνας που του εισηγήθηκε την αποστολή των φρεγατών και των μαχητικών στη Μεγαλόνησο. Επαγγελματίας της μικρότητας.
Τρίτον, ο πρωθυπουργός τόνισε ότι το Διεθνές Δίκαιο δεν συμβιβάζεται «με κρεμάλες αθώων πολιτών», στο Ιράν αναφερόταν. Αριστα. Οταν όμως προσφάτως το Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε., πριν από το ξέσπασμα του πολέμου, διακήρυξε με απόφασή του ότι οι Φρουροί της Επανάστασης είναι «τρομοκρατική οργάνωση», η Ελλάδα έμεινε στα μετόπισθεν της ψηφοφορίας, ενδεχομένως να έβαλε αστερίσκο ή να απείχε. Δεν πρωτοστάτησε, διότι οι Χούθι ελέγχουν τα κομβικά για τα συμφέροντα της ελληνικής ναυτιλίας Στενά του Ορμούζ. Σωστά βεβαίως και πάλι. Πού πήγε όμως τότε η ευαισθησία για τις «κρεμάλες» και τον λαό που, όπως ελέχθη χθες, «καταπιέζεται»;
Τέταρτον, ο πρωθυπουργός χαιρέτισε την καταδικαστική απόφαση του Εφετείου για τη Χρυσή Αυγή με τη φράση ότι η Ν.Δ. «πρωτοστάτησε με τις πρωτοβουλίες της» για τη φυλάκισή τους και χαρακτήρισε τη δράση του κόμματος αυτού «τραυματική περίοδο για τα κοινοβουλευτικά δρώμενα». Πράγματι, η Ν.Δ. ψήφισε ειδικό νόμο για την απαγόρευση της καθόδου του κόμματος Κασιδιάρη στις εκλογές με τη θεωρία του «αφανούς αρχηγού».
Κατέληξε όμως να επιτρέψει την κάθοδό του στις δημοτικές εκλογές για να υπονομεύσει την επανεκλογή του Κώστα Μπακογιάννη στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών. Σήμερα που μιλάμε τέσσερις βουλευτές των «Σπαρτιατών» είναι ενσωματωμένοι στην πλειοψηφία 160 εδρών (156+4) της Ν.Δ. Το σχέδιο έκπτωσής τους από το αξίωμα, όπως το είχε εξαγγείλει ο πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής μετά την ομιλία του αρχηγού των «Σπαρτιατών», μέσω Αρείου Πάγου, ανήκει στην ιστορία. Αν μη τι άλλο συνεπής! Τραυματική περίοδος…
Πέμπτον, ο πρωθυπουργός απέφυγε να κάνει την παραμικρή νύξη στην υπόθεση των υποκλοπών, αν και προκλήθηκε από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκο Ανδρουλάκη, ο οποίος του έκανε τη χάρη να μην καταθέσει χθες που είχε γενέθλια ο κύριος Μητσοτάκης το αίτημα για τη διεξαγωγή προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης της Βουλής. Περιττό, τέλος, να σας ενημερώσουμε ότι, αν άκουσαν καλά τα αυτιά μας, η Ν.Δ. βλέπει «διπλές εκλογές»…
