Η αραβική άνοιξη έχει δημιουργήσει πολλούς επίδοξους ακολούθους, οι οποίοι προσπαθούν να μιμηθούν τη μέθοδο και τα αποτελέσματά της.
Η αρχική αραβική άνοιξη, όμως, φαίνεται να είχε λιγότερο σχεδιασμό από τις κινήσεις όσων τη μιμούνται και τα αποτελέσματά της ακόμη δεν έχουν φανεί, για να μπορούν να είναι βέβαιοι για εκείνα όσοι αποφασίζουν να τα επιδιώξουν. Από την Τυνησία, όμως, έως την Αίγυπτο, τη Λιβύη, τη Συρία και αλλού η αραβική άνοιξη πέρασε «αγανακτισμένη» στην Ισπανία, στην Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και τώρα φαίνεται να κατασκηνώνει στη διάσημη Γουόλ Στριτ της Νέας Υόρκης.
Για σύντομο χρονικό διάστημα οι Αμερικανοί διαδηλωτές κατέλαβαν ακόμη και την είσοδο της γέφυρας του Μπρούκλιν στην πλευρά του Μανχάταν, σε μικρή απόσταση από το δημαρχείο της Νέας Υόρκης, εμποδίζοντας τη διέλευση οχημάτων ώσπου να επέμβουν οι αστυνομικές αρχές. Στη διάρκεια της δεύτερης εβδομάδας των κινητοποιήσεών τους, λοιπόν, και με δεκάδες συλλήψεις να έχουν προηγηθεί, οι πρόσφατες, περίπου 700, νέες συλλήψεις από την αστυνομία της Νέας Υόρκης έγιναν στην πασίγνωστη γέφυρα της πόλης, όπου χρειάστηκαν τρία λεωφορεία για την απομάκρυνση των διαδηλωτών. Το κίνημα -στο πλευρό του οποίου βρίσκονται πλέον και αστέρες από τον χώρο του θεάματος- διαμαρτύρεται για τη διάσωση των τραπεζών το 2008, για την «απληστία» της αγοράς του χρηματιστηρίου, την ανεργία, την αστυνομική βία, την κακομεταχείριση των μειονοτήτων, τους σύγχρονους αμερικανικούς πολέμους και άλλα, ενώ παρατηρεί ότι όσοι συμμετέχουν εκπροσωπούν «συνδικάτα, φοιτητές, δασκάλους, οικογένειες και ανέργους».
Τα «συνδικάτα» είναι πιθανώς η Ενωμένη Ομοσπονδία Δασκάλων, μια συνδικαλιστική οργάνωση εκπαιδευτικών ή η 100ή Τοπική Ενωση Εργατών Μεταφορών, ένα συνδικάτο με περίπου 38.000 μέλη. Καθώς η οργάνωση για την κατάληψη της Γουόλ Στριτ ερμηνεύεται με συχνότητα ως ακέφαλη, με ηγετικό και οικονομικό έλλειμμα, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, με τη διοικητική τους πείρα και την οικονομική τους ευχέρεια, θα μπορούν να προσφέρουν διάφορους πόρους, ενόσω το κίνημα εξαπλώνεται και σε άλλες αμερικανικές πόλεις, όπως η Βοστόνη, όπου επίσης έγιναν συλλήψεις, το Σικάγο και το Σαν Φρανσίσκο.
Συγχρόνως Ευρωπαίοι Αγανακτισμένοι έκαναν δικές τους διαδηλώσεις στην Ουγγαρία και την Πορτογαλία. Στη Βουδαπέστη περίπου 50.000 διαδηλωτές διαμαρτυρήθηκαν για την πολιτική λιτότητας της κυβέρνησης, ενώ στη Λισαβόνα περίπου 130.000 άτομα διαμαρτυρήθηκαν για τους αυξανόμενους φόρους και τον περιορισμό του κοινωνικού κράτους πρόνοιας.
Αλέξανδρος Μόρντουντακ
