Ζωτικά εγκεφαλικά κύτταρα διάφορων τύπων κατάφεραν να δημιουργήσουν για πρώτη φορά οι επιστήμονες στο εργαστήριο, αναπρογραμματίζοντας δερματικά κύτταρα, μια εξέλιξη η οποία θα επιταχύνει τη δημιουργία νέων θεραπειών για ασθένειες όπως το Αλτσχάιμερ, η επιληψία και το εγκεφαλικό. Εως σήμερα ήταν δυνατή η δημιουργία ιστών για τον εγκεφαλικό φλοιό -το τμήμα του εγκεφάλου όπου παρατηρούνται οι περισσότερες νευρολογικές παθήσεις- αλλά με τη χρήση εμβρυονικών βλαστοκυττάρων, τα οποία για να εξασφαλιστούν απαιτείται η καταστροφή ενός εμβρύου. Το γεγονός αυτό έκανε δύσκολη την ανεύρεση ιστών για έρευνα εξαιτίας των ηθικών θεμάτων που ανέκυπταν. Επιστήμονες, όμως, στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ υποστηρίζουν ότι κατάφεραν να υπερπηδήσουν αυτό το πρόβλημα, δείχνοντας για πρώτη φορά ότι είναι εφικτή η αξιοποίηση δερματικών κυττάρων για τη δημιουργία νευρώνων του εγκεφαλικού φλοιού. Κύτταρα που δημιουργήθηκαν στο εργαστήριο με αυτή τη μέθοδο, αρχικά, μπορεί να χρησιμοποιηθούν προκειμένου οι ερευνητές να καταλάβουν καλύτερα τον τρόπο που αναπτύσσεται ο εγκέφαλος, τις επιπλοκές που δημιουργούνται από διάφορες παθήσεις και, στη συνέχεια, για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων.
Τέλος, οι επιστήμονες ελπίζουν ότι θα είναι σε θέση να δημιουργούν υγιείς ιστούς, ικανούς για μεταμόσχευση σε ασθενείς που πάσχουν από νευρολογικές παθήσεις και άλλες εγκεφαλικές βλάβες. «Ο εγκεφαλικός φλοιός αποτελεί το 75% του ανθρώπινου εγκεφάλου. Εκεί λαμβάνουν μέρος όλες οι σημαντικές, για τον άνθρωπο, λειτουργίες. Είναι, όμως, και το μέρος όπου εμφανίζονται όλες οι σημαντικές παθήσεις» δήλωσε στη βρετανική εφημερίδα «Daily Telegraph» o δρ Ρικ Λίβεσεϊ, επικεφαλής της έρευνας που διεξήγαγε το Κέμπριτζ. «Τώρα είμαστε σε θέση να μελετήσουμε την ανάπτυξη του εγκεφάλου με τέτοιον τρόπο όπως ποτέ ξανά στο παρελθόν» εξήγησε ο δρ Λίβεσεϊ. Η έρευνα του Κέμπριτζ δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature Neuroscience» και υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι σύντομα σε ασθενείς θα είναι δυνατή η εμφύτευση κυττάρων από δείγματα που θα λαμβάνονται από το δέρμα τους. «Δεν χρειάζεται να διορθώσουμε όλη τη βλάβη για να ανακτηθεί μια λειτουργία. Ο εγκέφαλος είναι πολύ καλός στο να αναρρώνει μόνος του. Από δω και πέρα, όμως, θα μπορούμε να τον βοηθάμε λίγο για να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να αυτοθεραπεύεται».
