Μια μόνιμη λύση για όσους υποφέρουν από ευαισθησία των νεύρων των δοντιών λόγω υποχώρησης των ούλων βρήκαν γιατροί στη Γερμανία, χρησιμοποιώντας βόειο κολλαγόνο.
Μέχρι πρότινος, οι οδοντίατροι τοποθετούσαν σφραγίσματα ακριβώς δίπλα στη γραμμή των ούλων, κάτι που απαιτεί μεταξύ άλλων το τρόχισμα υγιών δοντιών. Ωστόσο, πριν από έναν χρόνο, ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, σε συνεργασία με τον οδοντίατρο Μάρκους Σλέε, ανέπτυξαν μια μέθοδο με τη χρήση κολλαγόνου, το οποίο παρέχει στα ούλα την απαραίτητη δομή σε συνδυασμό με ελαστικότητα. Οι ερευνητές τοποθέτησαν μοσχεύματα κολλαγόνου από ανθρώπινο ιστό και, όταν ήρθαν σε επαφή με τα αιμοφόρα αγγεία, τα ούλα άρχισαν να αναπτύσσονται ξανά.
Στη συγκεκριμένη μέθοδο βασίστηκε ομάδα Γερμανών και Ελβετών ερευνητών, οι οποίοι την εφάρμοσαν χρησιμοποιώντας ιστό από την καρδιά αγελάδας, που βρίσκεται στη διάθεση των γιατρών πολύ πιο εύκολα. Οπως ανακοίνωσαν, τουλάχιστον στις μισές περιπτώσεις στις οποίες εφάρμοσαν τη μέθοδο το βόειο κολλαγόνο δημιούργησε πιο χοντρά ούλα γύρω από τα δόντια και κάλυψε πλήρως τις ρίζες των δοντιών που ήταν εκτεθειμένες.
Πριν από τη διαδικασία, οι γιατροί είχαν καθαρίσει τα δόντια, ενώ τα εμφυτεύματα τοποθετήθηκαν με ράμματα, τα οποία αφαιρέθηκαν ύστερα από δύο εβδομάδες. Οι ασθενείς δεν χρειάστηκε να πάρουν αντιβιοτικά, όμως δεν μπορούσαν να βουρτσίζουν τα δόντια τους κανονικά, αλλά να τα καθαρίζουν με στοματικό διάλυμα δύο φορές τη μέρα. Τα εμφυτεύματα λειτούργησαν ως «βάση», ώστε ο οργανισμός να αναπτύξει τα δικά του κύτταρα και να αποκαταστήσει τη βλάβη.
Η υποχώρηση των ούλων προκαλείται από την ασθένεια των ούλων, το τρίξιμο των δοντιών, το πέρασμα του χρόνου, καθώς και από το υπερβολικό βούρτσισμα. Μακροπρόθεσμα εκτίθεται όλο και μεγαλύτερο τμήμα της ρίζας των δοντιών, η οποία είναι πολύ πιο ευαίσθητη, καθώς δεν έχει την προστατευτική επίστρωση της αδαμαντίνης. Για να επιβραδύνει κανείς αυτή την εξέλιξη, πρέπει να χρησιμοποιεί μαλακή ή μέτρια οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα για ευαίσθητα ούλα.
Αλεξάνδρα Χυδηριώτη
