Η ιστορία των σπιτιών με τα κόκκινα φανάρια και των κοριτσιών τους παραλίγο να του χαρίσει το Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Δεν τα κατάφερε όμως, αφού ηττήθηκε για λίγες μόνο ψήφους από το «Οκτώμισι» του Φεντερίκο Φελίνι. Ο Αλέκος Γαλανός, ο σπουδαίος θεατράνθρωπος, ήταν το τιμώμενο πρόσωπο της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Tετάρτη στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο παρουσία γνωστών ηθοποιών, παλιών συνεργατών αλλά και συμπατριωτών του.
Ο συγγραφέας Γιώργος Καμβυσέλλης, επιστήθιος φίλος του Γαλανού, παρουσίασε το βιβλίο του «Από τα Κόκκινα Φανάρια στο περιβόλι της Παναγίας», μια βιογραφία για τη ζωή και τα έργα ενός ανθρώπου που έφυγε από τη ζωή ξεχασμένος από τους πάντες.
Συνάδελφοι, γεωπόνοι, αλλά και ηθοποιοί έδωσαν το «παρών» στην εκδήλωση που διοργάνωσαν ο Σύλλογος Αποφοίτων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και η Ομοσπονδία Σωματείων από τη Λέσβο. Η Κατερίνα Χέλμη, ο Φαίδωνας Γεωργίτσης, η Φραντζέσκα Αλεξάνδρου και η Αννα Φόνσου ζωντάνεψαν χαρακτηριστικές σκηνές από το έργο που άφησε εποχή, καταφέρνοντας να αποσπάσουν το θερμό χειροκρότημα του κοινού.
«Βλέπω την ταινία τώρα στη μεγάλη οθόνη και συγκινούμαι» είπε στη «δημοκρατία» η μεγάλη κυρία του θεάτρου Κατερίνα Χέλμη. «Μπορεί να το έχω δει πολλές φορές στο σπίτι μου, αλλά είναι πολύ διαφορετικό να το βλέπεις έτσι, λες και είσαι στον κινηματογράφο» τόνισε. Εκείνη υποδύθηκε στο φιλμ τη Μαρίνα, μια «πεταλουδίτσα» της νύχτας που ζήλευε παθολογικά τον σύντροφό της, τον Ντόρη, ενώ είχε παίξει το ίδιο έργο και στο θέατρο.
«Είμαι πραγματικά πολύ τυχερή που με διάλεξε. Αρχικα με προόριζαν για άλλον ρόλο. Κατά την ανάγνωση όμως, και ενώ μια συνάδελφος διάβαζε, της φώναξα δυνατά να πει τα λόγια της με περισσότερο νεύρο. Μετά από αυτό ο Αλεκος μού έδωσε αμέσως τον ρόλο» ανέφερε. «Θυμάμαι πως το θέατρο γέμιζε τότε με γυναίκες. Ηθελαν να μάθουν γι’ αυτές τις κοπέλες και τον τρόπο ζωής τους» συνέχισε.
Εκεί ήταν και ο Αγγελος (στο θεατρικό αναφερόταν ως Μιχάλης) Φαίδωνας Γεωργίτσης, που υποδύθηκε και πάλι τον ρόλο του άβγαλτου ερωτευμένου νεαρού.
«Μόλις με είχε ανακαλύψει ο Βασίλης Γεωργιάδης. Με είχε στείλει σε αυτόν ένας οικογενειακός φίλος, για να βρω δουλειά. Με το που με είδε ναύτη και φρεσκουρεμένο, μου έδωσε αμέσως τον ρόλο» είπε. «Να σας πω την αλήθεια, ήταν μια λαμπρή εποχή, όμως σε καμία περίπτωση δεν τη νοσταλγώ. Είμαι άνθρωπος ο οποίος ζει το τώρα. Ηταν ένα εξαιρετικό κείμενο με αληθινούς χαρακτήρες. Γι’ αυτό και είχε επιτυχία» συμπλήρωσε.
«Εγώ δεν είχα παίξει στη θρυλική ταινία, αλλά στο θεατρικό που είχε ανέβει τη δεκαετία του 1970 στο Περοκέ» δήλωσε η Αννα Φόνσου. «Με τον Αλέκο είμαστε πολύ φίλοι. Είχα υποδυθεί τη Μυρσίνη στο ομώνυμο θεατρικό μουσικόδραμα. Μάλιστα, είχα τραγουδήσει και το περίφημο τσιφτετέλι» συνέχισε. «Ο Αλέκος τα αγαπούσε πολύ αυτά τα κορίτσια, διότι κατανοούσε ότι είχαν παγιδευτεί σε αυτόν τον τρόπο ζωής». Οσο για το ποια ηθοποιός θα ήθελε να ερμηνεύσει τον ρόλο που υποδύθηκε εκείνη; «Μου αρέσει πολύ η Τάνια Τρύπη και η Ζέτα Μακρυπούλια. Πιστεύω πως θα τους πήγαινε γάντι».
Ακόμη στην εκδήλωση ήταν ο Μίμης Πλέσσας, αλλά και παλαίμαχοι ηθοποιοί, ενώ το φινάλε δόθηκε από το μουσικοχορευτικό τμήμα «Γλεντιστάδες» του Συλλόγου Μεσοτοπιτών Λέσβου «Αναγέννηση».
Η 450 σελίδων βιογραφία του Μυτιληνιού συγγραφέα και γεωπόνου Γεώργιου Καμβυσέλλη είναι το αποτέλεσμα συνεχούς έρευνας τεσσάρων ετών και κυκλοφορεί χάρη στην οικονομική συμπαράσταση της Μονής Κουτλουμουσίου.
Μάλιστα, είναι χαρακτηριστικό ότι τον Ιανουάριο το Εθνικό Θέατρο θα παρουσιάσει την παράσταση υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Κωνσταντίνου Ρήγου και με έναν εξαιρετικό θίασο ηθοποιών, μεταξύ των οποίων οι Παναγιώτης Μπουγιούρης, Νίκος Ψαρράς και Μαρία Κίτσου.
Από τους δρόμους της Τρούμπας στον «πλανήτη των αντρών»
Γεννημένος στη Μυτιλήνη, ο Αλέκος Γαλανός μεγάλωσε στις γειτονιές του Πειραιά, δίπλα στα κακόφημα στέκια της Τρούμπας. «Εκείνο που του πριόνιζε το μυαλό ήταν να γράψει για τις πόρνες που κυκλοφορούσαν στη γειτονιά του και, αντίθετα με τα άλλα παιδιά, τις συμπονούσε» αναφέρεται στο βιβλίο. Συνδύασε τις σπουδές στη Γεωπονική Σχολή Αθηνών με τις ερασιτεχνικές του θεατρικές παραστάσεις. Μάλιστα, το 1953 εγκατέλειψε την Αθήνα και μετακόμισε στον Εβρο για να εργαστεί ως γεωπόνος, δημιουργώντας μάλιστα στα πρώτα βήματά του και το αγροτικό θέατρο. Εναν χρόνο αργότερα μετατέθηκε στα κεντρικά του υπουργείου Γεωργίας, όπου ξεκινησε στο ραδιόφωνο εκπομπές με αγροτικό περιεχόμενο.
Κατά τη διάρκεια αυτών των εκπομπών, γνώρισε τον συγγραφέα Γιώργο Καμβυσέλλη. «Στα λιμάνια που έβγαινα, είχα την ευκαιρία να μελετήσω τους χαρακτήρες. Οταν τελείωσα, το υπέβαλα στο Εθνικό Θέατρο. Μου απάντησαν οτι ναι μεν τους άρεσε αλλά, λόγω του ειδικού θέματος, δεν μπορούσαν να το ανεβάσουν» είχε πει ο Γαλανός.
Το έργο ανέβηκε τελικά στο θέατρο Πορεία το 1962, σημειώνοντας ρεκόρ εισιτηρίων. Αργότερα έγινε και η κινηματογραφική μεταφορά του. Ο Γαλανός αποσύρθηκε από τα φώτα της δημοσιότητας, χτυπημένος από την επάρατη νόσο. Εφυγε για το Ορος, το «Περιβόλι της Παναγίας», όπου έμεινε τελικά 22 χρόνια με κάποια ενδιάμεσα κενά.
Εσβησε το 2008, σε ένα υγρό και σκοτεινό υπόγειο μακριά από όλους και όλα…
Γιώτα Βαζούρα
Φωτό: Χρήστος Ζήνας
