Αφιέρωσε όλη του την καριέρα στις καρδιές. Από τα χέρια του πέρασαν εκατοντάδες ασθενείς. Τους «τράβηξε» πίσω στη ζωή με μοναδική αυτοθυσία! Ο Παναγιώτης Σπύρου έφυγε χθες σε ηλικία 77 χρόνων. Τραγική ειρωνεία της τύχης: προδόθηκε από την ίδια του την καρδιά.
«Μακάρι να είχα ακόμη δύο ή τρεις ζωές για να πραγματοποιήσω όλα τα όνειρά μου» είχε δηλώσει τον Οκτώβριο του 2008 σε μια εκδήλωση που έγινε για να τιμηθεί ως πρωτοπόρος της καρδιοχειρουργικής στην Ελλάδα. Πόσο δίκαιο είχε…
Ο Σπύρου, ένας εκ των κορυφαίων καρδιοχειρουργών, «έσβησε» από ανακοπή καρδιάς απόγευμα (της αγαπημένης του) Κυριακής, αφού προηγουμένως επί μεγάλο χρονικό διάστημα ταλαιπωρήθηκε από σοβαρότατα προβλήματα υγείας (εγκεφαλική ανεπάρκεια) και είχε χάσει κάθε επαφή με το περιβάλλον και νοσηλευόταν σε ιδιωτική κλινική. Εκεί σε έναν θάλαμο αποφάσισε να ξεκινήσει το μεγάλο ταξίδι για τη γειτονιά των αγγέλων, αφήνοντας πιο φτωχή την ιατρική και αθλητική (όντας επί σειράν ετών πρόεδρος στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ του Αρη), την κοινωνία της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο.
Το μοναδικό έργο του
Ο Παναγιώτης Σπύρου ίδρυσε τη θωρακοκαρδιοχειρουργική κλινική του Νοσοκομείου Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης το 1983. Ηταν το πρώτο καρδιοχειρουργικό κέντρο της χώρας και μάλιστα εκτός Αθηνών. Η πρωτοποριακή κλινική ανέκοψε τη ροή ασθενών προς το εξωτερικό σε εποχές που ο κάθε Ελληνας κατέφευγε στα ξένα ιατρικά κέντρα. Η πρώτη εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, η πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς στη Θεσσαλονίκη, η πρώτη τοποθέτηση της πρώτης μηχανικής καρδιάς στην Ελλάδα, μεταμοσχεύσεις καρδιάς – πνευμόνων, μεταμοσχεύσεις ζεύγους πνευμόνων ήταν μερικές από τις πρωτοποριακές για τη χώρα (και όχι μόνο) επεμβάσεις που έγιναν στη μονάδα-πρότυπο που ίδρυσε ο Σπύρου. Εκείνη την περίοδο η κλινική αριθμούσε 17 γιατρούς και γίνονταν 3-4 επεμβάσεις καρδιάς την ημέρα και μεταμοσχεύσεις όλων των ειδών.
Ο Σπύρου ήταν ένας ριψοκίνδυνος άνθρωπος. Του άρεσε η ζωή. Τη… ρουφούσε μαζί με όλες τις απολαύσεις της, πιάνοντας τα «κόκκινα»! «Εκτός από την ιατρική, έγινα γνωστός και για άλλα πράγματα. Πέταξα με μαχητικό αεροσκάφος, ταξίδεψα με υποβρύχιο, διέσχισα τον Βόρειο Ατλαντικό με ιστιοφόρο… Ενα από τα απραγματοποίητα όνειρά μου είναι να ταξιδέψω στο Διάστημα» ανέφερε σε παλαιότερη εκδήλωση. Ηταν τότε που, απευθυνόμενος στους δεκάδες ασθενείς του, δήλωσε: «Δεν μου οφείλετε τίποτα. Εγώ σας οφείλω όλη την αγάπη και την εκτίμηση που τρέφετε στο πρόσωπό μου»…
Προς το παρόν δεν έχει οριστεί η ημέρα της κηδείας του. Υπάρχουν σκέψεις να γίνει την Τετάρτη, προκειμένου να έρθουν από την Αμερική συγγενείς και φίλοι του εκλιπόντος.
Το χτύπημα της μοίρας
Ο Παναγιώτης Σπύρου πάντα καμάρωνε για την οικογένειά του. Την όμορφη σύζυγό του από την Αμερική, τον γιο του και την κόρη του. Πριν από πέντε χρόνια δέχτηκε ένα σκληρό χτύπημα από τη μοίρα, όταν η αγαπημένη του κόρη «έφυγε» ξαφνικά υπό την επήρεια ουσιών. Η απώλεια της κόρης του τού στοίχισε πραγματικά. Από τότε, όπως λένε οι άνθρωποι του στενού περιβάλλοντός του, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση… Το χτύπημα ήταν σκληρό.
Γιώργος Τότσικας
