Ας πούμε ότι έχουμε την περίπτωση συμπολίτη μας που λέγεται Μιχάλης και χρωστάει της Μιχαλούς. Οπως μας έχουν διδάξει οι εκάστοτε υπουργοί Οικονομικών με τις επινοήσεις τους για τη σωτηρία των τραπεζών, θα χωρίσουμε τον Μιχάλη στα δύο. Προς Θεού, δεν θα τον τεμαχίσουμε τον άνθρωπο, θα δημιουργήσουμε δύο θεωρικούς Μιχάληδες. Τον καλό και τον κακό – στο οικονομικό επίπεδο. Ετσι γίνεται με τα πιστωτικά ιδρύματα που αποφεύγουν το κλείσιμο μέσω των από μηχανής Στουρνάρα, Βενιζέλου, Παπακωνσταντίνου και δεν συμμαζεύεται. Ο καλός Μιχάλης, εκείνος που έχει εισόδημα, πασάρεται σ’ έναν πλούσιο συλλέκτη Μιχάληδων για να βγάλει (ο πλούσιος) ακόμα περισσότερα φράγκα. Ο κακός Μιχάλης, αυτός που έχει μπει μέσα με τα μπούνια, γλιτώνει από τη φυλακή με τα χρήματα των γειτόνων του (όπως το κράτος φορτώνει τις κακές τράπεζες στους φορολογουμένους). Αν οι γείτονες διαφωνήσουν με τη σωτηρία του οφειλέτη Μιχάλη, τότε εμείς θα τους πούμε ότι η κατάρρευση του Μάικ θα αποτελέσει απειλή για την ευστάθεια του συστήματος. Θα μαθευτεί το κανόνι που βάρεσε, θα δυσφημιστεί η γειτονιά και θα πέσουν οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων.
Αμνησ(τ)ία
Κι εδώ έρχεται το καλό το κόλπο. Αν ο Μιχάλης στο παρελθόν έχει χρυσωθεί με θαλασσοδάνεια από κολλητούς τραπεζίτες, οι οποίοι ανήκαν στο ίδιο κύκλωμα με δαύτον, θα εκδώσουμε ως γειτονιά ένα ψήφισμα ότι οι τραπεζίτες ουδέποτε έφταιξαν για τα δανεικά κι αγύριστα στον Μιχαήλ. Ούτε εκείνος φταίει. Η κακιά η ώρα ήτανε κι ο Θεός συγχωρεμένους τούς έχει και μακριά από τον άνθρωπο η ανάγκη να συνάπτει θαλασσοδάνεια, υποθηκεύοντας μισθούς που δεν έχει λάβει και ουδέποτε πρόκειται να λάβει. Αυτό δεν έκαναν και τα κόμματα που αθώωσαν με νόμο (!) τους ταλαίπωρους, φιλόστοργους τραπεζίτες που τους πάσαραν τάλαρα μπόλικα με… υποθήκη τις κρατικές χρηματοδοτήσεις του επόμενου αιώνα;
Κι αν κάτι πάει στραβά; Αν τα μικρά και μεγάλα στρατηγήματα δεν πιάσουν; Αν καλέσει τον φίλο μας ο ανακριτής και του ζητήσει τα ρέστα; Τότε πρέπει να εμπνευστούμε από την αλάνθαστη μέθοδο ΓΑΠ: Ο Μιχάλης ισχυρίζεται ότι έχει δουλειές στο Αμέρικα, διαλέξεις, συνέδρια, βαφτίσια, γάμους και στέλνει υπόμνημα. Μόνο οι ηλίθιοι και οι κοινοί θνητοί πληρώνουν τα σπασμένα και τραβιούνται στις ανακρίσεις.
Παναγιώτης Λιάκος
