Νίκος Μαρκογιαννάκης και Μαρία. Πέρασαν μια ζωή μαζί. Μόλις η Μαρία απέδρασε από τον πλανήτη των βασάνων, ο σύζυγός της Νίκος την αγκάλιασε σφιχτά, βγήκε να καπνίσει ένα τσιγάρο και την ακολούθησε. Πέρασε το σύνορο που είχε διαβεί και το αγαπημένο ταίρι του. Αυτό, όπως αναφέρουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία, συνέβη στην Αυστραλία. Ισως εκεί να υπάρχουν ακόμα πλούσια κοιτάσματα από τη χρυσόσκονη του αιώνιου, άφθαρτου έρωτα, συνδυασμένου με βαθιά και ανυποχώρητη αγάπη.
Η ιστορία των δύο δεν είναι θλιβερή. Πολλοί, ντόπιοι και ξένοι, διαβάζοντάς την ίσως να ένιωσαν κάποιους σπινθήρες φθόνου να τριζοβολούν μέσα τους. Αλήθεια, πόσοι θνητοί έχουν κατορθώσει να αφοσιωθούν, να ενωθούν, να κοινωνήσουν με ένα πρόσωπο μέχρι να διαβούν ταυτόχρονα τις διαστάσεις που ορίζουν τις περιπέτειες της ψυχής, όταν τελειώνει το ένσαρκο σώμα; Πόσοι έχουν κατορθώσει να ταυτιστούν απόλυτα με έναν άλλον άνθρωπο – χωρίς να τους συνδέει εξ αίματος συγγένεια; Πόσοι αποφαίνονται ειλικρινώς, άνευ δισταγμών και δεύτερων σκέψεων, ότι «θα πέθαιναν» για τον άλλον; Πόσοι το πράττουν αν παραστεί η ανάγκη; Πολύ μικρός ο αριθμός τους…
Θανάσιμες συμβάσεις
Η νίκη του κακού στις μέρες μας (και σε όλες τις εποχές, για να είμαστε ειλικρινείς) είναι το ειρωνικό υπομειδίαμα των πολλών, όταν βλέπουν κάποιον να θυσιάζει τον εαυτό του για κάτι μη μετρήσιμο, χειροπιαστό, εξαργυρώσιμο σε χρήμα ή ισχύ. Το πρώτο «αξεσουάρ» που φορούν οι άνθρωποι όταν ξεκινούν μια σχέση είναι ο εγωισμός. Η πανοπλία τού «εγώ να περνάω καλά», ο θανάσιμος μανδύας που στην ούγια γράφει «εγώ να μην έρθω σε δεύτερη μοίρα, να μην αδικηθώ».
Υποτίθεται ότι αγαπάμε, αλλά συμπεριφερόμαστε σαν δικαστικοί επιμελητές, οι οποίοι κάνουν κατάσχεση στα συναισθηματικά υπάρχοντα των άλλων. Πολλοί και πολλές δεν επιδιώκουν παρά την κατάσχεση των υλικών υπαρχόντων των «εκλεκτών» μας. Κοιτάμε μη τυχόν και έχει κάτι που διέλαθε της προσοχής μας, να το πάρουμε κι αυτό.
Βάθος στις σχέσεις δίχως απόφαση ζωής και θανάτου δεν υπάρχει. Στις ιδέες (γιατί και η αγάπη ιδέα είναι) δεν μπορούν ούτε πρέπει να γίνονται εκπτώσεις. Οταν ξεκινούν οι εκπτώσεις, οι σχέσεις γίνονται φτηνές και συμβατικές. Οι συμβάσεις αφορούν τις εταιρίες, όχι τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι που αγαπούν παραδίδουν άνευ όρων το εγώ τους στον άλλον.
Παναγιώτης Λιάκος
