Στο πρώτο μέρος της ανάλυσης για την ατραπό του καρχαρία, την οποία ακολουθούν πιστά οι δίποδοι παμφάγοι θηρευτές των κομμάτων, περιγράφηκε η κλασική μέθοδος της συγκέντρωσης ισχύος: η δημιουργία πολιτικής παρατάξεως. Στην παρούσα συνέχεια θα αναλυθεί το ύψιστο τρικ, όπου ο κυνηγός θαλάσσης και ξηράς «μαζεύει όλο το χαρτί» και υποχρεώνει το φαγητό του να έρθει τρέχοντας προς τις μασέλες του, ευχαριστώντας κι από πάνω για τη «σωτηρία» του.
Κι αυτή η μέθοδος είναι απλή, αλλά έχει ένα μικρό εμπόδιο. Προϋποθέτει τη συνέργεια αρκετών πεινασμένων θηρίων, τα οποία πρέπει για λίγο καιρό να λησμονήσουν τις διαφορές τους για να μπουκώσουν μέχρι σκασμού με ό,τι έχει περισσέψει από τα προηγούμενα φαγοπότια.
Αν πρόκειται για φαγητό, ωστόσο, οι έριδες, τα μίση και οι αντιπάθειες λησμονιούνται, οι δυνάμεις ενώνονται και η όρεξη αυξάνεται γεωμετρικά. Τι κάνουν, λοιπόν, οι μεγάλοι κυνηγοί; Απειλούν! «Αν δεν γίνουν οι απαραίτητες θυσίες και οι δέουσες προσαρμογές με τις υπάρχουσες συνθήκες, θα εξατμιστεί η θάλασσα. Πριν γίνει αυτό, τα ύδατα θα γεμίσουν θειάφι και οι ουρανοί θα βρέχουν CD της Πάολας!»
Κράκεν
Μόλις πέσει το τελευταίο δεινό ενδεχόμενο στην «πιάτσα», τα μικρά δίποδα ψαράκια θα τεντώσουν τα αυτιά τους (αν έχουν), τα δόντια τους θα κροταλίζουν από την αγωνία και θα περιμένουν να ακούσουν τη «λύση» που θα προσφέρουν οι δήμιοί τους. Και η «λύση» πάντοτε προσφέρεται: «Από το κοπάδι σας θα πρέπει να αποχαιρετήσετε αρχικά το 15% του πληθυσμού του». Μόλις ειπωθεί αυτό, οι ρέγκες αρχίζουν τις οιμωγές, οι παλαμίδες τον κοπετό και οι κολιοί (ειδικά τον Αύγουστο) τα ουαί, βαβαί, παπαί. Οι φουκαράδες οι κοκοβιοί βγαίνουν στη διαδήλωση και ο γόνος πραγματοποιεί καθιστική διαμαρτυρία – δίχως να πολυπιστεύει στην αποτελεσματικότητα των κινητοποιήσεων.
Οι καρχαρίες, μόλις διαπιστώσουν ότι η γκρίνια στους βυθούς μεγαλώνει, ρίχνουν κι άλλα σενάρια καταστροφής στη θαλάσσια πανίδα: «Το 15% δεν ήταν αρκετό. Αν δεν θυσιαστεί το 30% όλων των κοπαδιών, οριζοντίως και καθέτως, αντί για CD της Πάολας θα βρέξει σιγκλάκια του Χατζηγιάννη, τα φύκια θα βρικολακιάσουν και θα τρώνε τα αβγά των ροφών, από τις υποθαλάσσιες σπηλιές θα ξεμυτίσουν τέρατα, κράκεν και γιγάντια χταπόδια, και δεν θα υπάρχει πλαγκτόν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις στις υπέργηρες τσιπούρες».
Σχεδόν πάντα το κόλπο πιάνει διότι υπάρχουν ψάρια-παπαγάλοι που επαναλαμβάνουν τα μηνύματα των καρχαριών με εξαιρετικά μεγάλη πειστικότητα. Κάθε απόγευμα το κάνουν. Ωρα οκτώ…
Παναγιώτης Λιάκος
