Πρέπει να είσαι στ’ αλήθεια πολύ ξετσίπωτος όταν στην προσπάθειά σου να πλήξεις τη Μαρία Καρυστιανού φτάνεις να ειρωνεύεσαι και να υποτιμάς μια άλλη γυναίκα-σύμβολο
- Γιώργος Χαρβαλιάς
Πρέπει να είσαι στ’ αλήθεια πολύ ξετσίπωτος όταν στην προσπάθειά σου να πλήξεις την Μαρία Καρυστιανού φτάνεις να ειρωνεύεσαι και να υποτιμάς μια άλλη γυναίκα-σύμβολο, την πρώτη Ελληνίδα πρύτανη που είχε η χώρα στη νεότερη Ιστορία της και που χάρη σ’ αυτήν (και στον Στέλιο Παπαθεμελή, για να είμαστε δίκαιοι) ιδρύθηκε το σημερινό Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Η Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη, η «ερίτιμος κυρία της Θεσσαλονίκης», δεν είναι «μία καθηγήτρια» όπως θέλουν να την εμφανίζουν τα καθεστωτικά μέσα που εν χορώ τη λοιδορούν. Είναι μία εμβληματική προσωπικότητα με τεράστια ακαδημαϊκή παρακαταθήκη. Μία οικονομολόγος διεθνούς εκτοπίσματος, που, όπως έγραφα παλαιότερα, «επιμένει να στέκεται μόνη της σαν θαλασσοδαρμένο άλμπουρο στην καταιγίδα της… ευρωπληξίας».
Τα πληρωμένα πιστόλια που θέλουν να την αποδομήσουν την ανεβοκατεβάζουν «δραχμίστρια». Ε, μακάρι να είχαμε πολλές τέτοιες…δραχμίστριες! Το βιογραφικό της, σας βεβαιώνω, θα γέμιζε την εφημερίδα. Συνοπτικά αναφέρω: Υπότροφος της γαλλικής κυβέρνησης με διδακτορικό από το πανεπιστήμιο της Σορβόννης, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο London School of Economics και στο καλιφορνέζικο Berkeley, αργότερα καθηγήτρια Οικονομικών στη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης, την οποία κατάφερε να αναβαθμίσει σε Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και να εκλεγεί πρύτανης τρεις συνεχόμενες φορές!
Πρόκειται για μια γυναίκα που δίδαξε και γαλούχησε γενιές Ελλήνων, όπως άλλωστε και ο αείμνηστος σύζυγός της, ο ευπατρίδης Δημήτριος Δελιβάνης. Οι τιμητικές διακρίσεις και τα βραβεία στο πρόσωπό της, αμέτρητα. Από το πρώτο βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών και τα τέσσερα χρυσά μετάλλια της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, μέχρι το ανώτατο γαλλικό παράσημο του εθνικού τάγματος των ιπποτών (Λεγεώνα της Τιμής) που της απονεμήθηκε με απόφαση του πρώην Γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί.
Αυτή λοιπόν τη γυναίκα τόλμησαν να πιάσουν στο στόμα τους οι αγράμματοι λακέδες του καθεστώτος Μητσοτάκη. Για να αμφισβητήσουν το επιστημονικό της κύρος.
Με πάθος έφηβης
Σήμερα, στα 93 της χρόνια, η Μαρία γράφει με πάθος έφηβης, πατριωτική θέρμη και συγκρότηση διανοουμένου με πανεπιστημιακές περγαμηνές. Γράφει για την υποτέλεια των πολιτικών, την ξένη εξάρτηση και την ευρωπληξία που είναι η κατάρα του δημόσιου βίου. Γι’ αυτό δεν θα διαβάσετε ποτέ άρθρο της στις επιφυλλίδες της «Καθημερινής» και του «Βήματος». Η Μαρία ποτέ δεν άρεσε στους κύκλους της ελληνικής αστικής τάξης. Γιατί χαλάει τη μανέστρα. Αναπτύσσει «αιρετικές» για το σύστημα απόψεις, πλην όμως είναι τέτοια η επιστημονική της κατάρτιση, που δεν μπορούν να την αντικρούσουν, κατατάσσοντάς τη στη χορεία των «ψεκ». Γι’ αυτό προτιμούν να την αγνοούν.
Ευτυχώς η Μαρία «δεν αγνοείται» στο εξωτερικό. Επισκέπτρια καθηγήτρια πολλών πανεπιστημιακών κοινοτήτων και μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας Επιστημών, η κυρία Δελιβάνη προσκαλείται ακόμα και τώρα για διαλέξεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Ποτέ όμως η Μαρία Δελιβάνη δεν μαγεύτηκε από τις Σειρήνες και τους…πειρασμούς της Εσπερίας. Ούτε ξεστράτισε στην κοσμοθεωρία της κολακευμένη από τα βραβεία και τις διακρίσεις. Πάντα έλεγε ότι η Ελλάδα πρέπει να κοιτάει και προς την Ανατολή. Γιατί από εκεί και ειδικότερα από το Βυζάντιο αντλεί ένα μεγάλο μέρος της παράδοσης και του πολιτισμού της.
Η αγάπη της για την πατρίδα την υποχρέωσε την εποχή που η Γιάννα Αγγελοπούλου παρουσίασε με τις κυβερνητικές ευλογίες το ανοσιούργημα του «Ελλάδα 2021» να αντιδράσει καταγγέλλοντας ότι το εγχείρημα και οι ιστορικοί που το συνδράμουν προωθούν εθνομηδενιστικές δοξασίες και δεν αποβλέπει στον εορτασμό, αλλά στην αποδόμηση της Επανάστασης μέσω της αναθεώρησης της Ιστορίας.
Η ίδια μάλιστα αντέδρασε έμπρακτα προχωρώντας στη σύσταση αντίρροπου σχήματος, της επιτροπής «Τιμή στο ’21», που με ελάχιστα μέσα επανέφερε τους επετειακούς εορτασμούς για τα 200 χρόνια στη σωστή τους διάσταση, συγκεντρώνοντας στο διαδίκτυο περισσότερους από 70.000 υποστηρικτές, απλούς Ελληνες πολίτες που είχαν αγανακτήσει με τους αυτοσχεδιασμούς και τα καραγκιοζιλίκια της Αγγελοπούλου.
Και μόνον αυτή της η πρωτοβουλία αντιλαμβάνεστε ότι άναψε τα «λαμπάκια συναγερμού» του συστήματος για πιθανή συμπόρευσή της με τη Μαρία Καρυστιανού.
Ενοχλεί γενικότερα
Αλλά η παρουσία της Δελιβάνη ενοχλεί γενικότερα. Σήμερα πρωτοστατεί στον αγώνα για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων και δεν διστάζει να εκφράζει με θάρρος τη θέση της σε επίμαχα ζητήματα, όπως η εθνικά επιζήμια στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο ζήτημα της Ουκρανίας. Το σημαντικότερο όμως όλων είναι ότι ως οικονομολόγος διεθνούς κύρους αμφισβήτησε την «αναγκαιότητα» των Μνημονίων, προβλέποντας ότι θα καταστρέψουν την οικονομία, και τόλμησε πρώτη να ανοίξει την «απαγορευμένη συζήτηση» για συντεταγμένη μετάβαση σε διπλό νόμισμα. Φυσικά, κανείς δεν είχε το σθένος να την αντικρούσει. Απλώς οι απόψεις της αποσιωπήθηκαν εντέχνως και δεν αναμεταδόθηκαν ποτέ από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης.
Σήμερα τα ίδια αυτά μέσα την εμφανίζουν ως «δραχμίστρια»! Σε μία περίοδο που τα οφέλη από τη συμμετοχή στην ευρωζώνη για τις ασθενέστερες χώρες γίνονται αντικείμενο αμφισβήτησης από την Τσεχία (όπου η νέα κυβέρνηση θέλει να κατοχυρώσει συνταγματικά την κορόνα ως εθνικό νόμισμα), έως τη γειτονική μας Βουλγαρία που μπήκε στο ευρώ με πολύ… κρύα καρδιά, η συζήτηση για τη δραχμή εξακολουθεί να θεωρείται στην Ελλάδα έγκλημα καθοσιώσεως! Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου παραμένει το μείζον πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, αλλά κατά τα άλλα δοξάζουμε το ευρώ και ρίχνουμε στη πυρά όποιον τολμήσει να το αμφισβητήσει.
Δεν είναι τυχαίο αυτό το κυνήγι μαγισσών στην Ελλάδα. Μία ολόκληρη ελίτ και ένας στρατός μισθοφόρων σε πολλά επίπεδα, από τα μέσα ενημέρωσης μέχρι την πανεπιστημιακή κοινότητα, σιτίζονται από τους μηχανισμούς της σημερινής Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ζουν και πλουτίζουν ροκανίζοντας ευρωπαϊκά κονδύλια. Ε, στο πλαίσιο της αποστολής τους είναι και η δαιμονοποίηση της αντίθετης άποψης. Αν οι θέσεις της Δελιβάνη «νομιμοποιηθούν» και πάρουν μαζική διάσταση μέσα από ένα κίνημα όπως αυτό των Τεμπών, όλοι τούτοι θα χάσουν μονομιάς τον ύπνο τους. Γι’ αυτό προτιμούν να της αποδίδουν υποτιμητικά την ταμπέλα της «δραχμίστριας», σαν να αναφέρονται στον Αρτέμιο Σώρρα…
Ελληνίδα πατριώτισσα
Α, ξέχασα! Εκτός από δραχμίστρια η Δελιβάνη είναι και ακροδεξιά! Φασίστρια, αυτή που κυνηγάει τους σύγχρονους ναζί για τις αποζημιώσεις. Ε, εδώ γελάμε. Η Δελιβάνη ούτε δεξιά δεν είναι. Στις προηγούμενες εκλογές τής είχε προταθεί η τιμητική τελευταία θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας από κόμμα… εντελώς αριστερό!
Προσωπικά, επειδή τυχαίνει και την ξέρω καλά, κεντρώα θα την έλεγα, αλλά πάνω απ’ όλα Ελληνίδα πατριώτισσα που δεν προσκύνησε πρεσβείες και δεν φίλησε λερωμένες ποδιές όπως όλοι αυτοί που σήμερα εργολαβικά την επικρίνουν. Γι’ αυτό ενοχλεί και πρέπει πάση θυσία να σπιλωθεί…
