Η προ ολίγων ημερών έκκληση -με άκομψο τρόπο είναι αλήθεια- του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν για άμεση επανέναρξη των συνομιλιών μεταξύ των δυο κοινοτήτων, αλλά και η μυστική διπλωματία που αναπτύσσεται το τελευταίο, τουλάχιστον, διάστημα των τριών μηνών σηματοδοτεί την επανεκκίνηση των προσπαθειών για την επίλυση του Κυπριακού.
Η εξέλιξη αυτή, πάντως, έρχεται σε συνέχεια σειράς δημοσιευμάτων αμερικανικής προέλευσης πριν ακόμη από τις προεδρικές εκλογές στην Κύπρο, που συνιστούσαν στην Ε.Ε. να εξαρτήσει την οικονομική βοήθεια στην Κύπρο με νέα απόπειρα επίλυσης με κάποιο σχέδιο τύπου Ανάν. Μετά το οικονομικό χτύπημα της Ε.Ε. στην Κύπρο μετεκλογικά και την ένταση των φωνών για αξιοποίηση των υδρογονανθράκων, είτε για πραγματική απαλλαγή από τον στενό κορσέ της τρόικας είτε ως ξεπούλημα σε ξένα συμφέροντα, ακολουθούν πλήθος τουρκικές δηλώσεις που συνδέουν την όποια αξιοποίηση υδρογονανθράκων στην Κύπρο με πρωθύστερη επίλυση του Κυπριακού.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ την επομένη των τουρκικών απειλών για τη γεώτρηση στο Οικόπεδο 12 -όπου εμπλέκονται το Ισραήλ και αμερικανική εταιρία- είχε ακολουθήσει ομοβροντία καταδικαστικών δηλώσεων από ΗΠΑ, Ε.Ε. και Ρωσία κατά της Τουρκίας, στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε καμιά αντίδραση. Αντίθετα, υπήρξε μάλιστα νύξη του Ρώσου πρωθυπουργού Μεντβέντεφ για αλλαγή στάσης της Ρωσίας σχετικά με το Κυπριακό και ειδικά με τους υδρογονάνθρακες και την απαίτηση εμπλοκής από την πλευρά της Αγκυρας.
Παράλληλα, το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουμε δύο τοποθετήσεις: του γ.γ. του ΝΑΤΟ Ρασμούσεν, που υποστήριξε ότι οι γεωτρήσεις για το φυσικό αέριο στην ΑΟΖ της Κύπρου πρέπει να αρχίσουν μετά τη λύση του Κυπριακού, και του επιτρόπου για την Οικονομία Ολι Ρεν, που κάλεσε σε πρωτοβουλίες για την επίλυση του Κυπριακού τονίζοντας με νόημα ότι η επανένωση της Κύπρου θα έδινε ισχυρή ώθηση στην οικονομία της νήσου, ή με άλλα λόγια συνδέοντας τη στάση της Ε.Ε. με την καλή διαγωγή της Κύπρου απέναντι στις επιδιώξεις ενός νέου Σχεδίου Ανάν.
Ποντάρουν στις κρίσεις Ελλάδας, Μεγαλονήσου!
Τα δυναμικά κέντρα σε ΗΠΑ και Ευρώπη είναι παραπάνω από φανερό ότι βρίσκονται σε έντονες διεργασίες προώθησης μιας νέας προσπάθειας «επίλυσης» του Κυπριακού, εκμεταλλευόμενα την οικονομική και πολιτική αδυναμία στην οποία βρίσκονται Ελλάδα και Κύπρος. Είναι φανερό ότι το επόμενο διάστημα θα ενταθούν οι πιέσεις σε βάρος της Λευκωσίας για δρομολόγηση ρυθμίσεων γενικότερων ή ειδικότερων (για τους υδρογονάνθρακες), ρυθμίσεων σε κατεύθυνση προτεκτορατοποίησης της Κύπρου και απόδοσης επικυριαρχίας στην Τουρκία. Με την ελληνική μνημονιακή κυβέρνηση (που η «μενταλιτέ» της αποκαλύφθηκε σε όλο της μεγαλείο τις ημέρες κορύφωσης της κυπριακής τραπεζικής κρίσης) σε ρόλο συνεργού και την Κύπρο πιο απομονωμένη από κάθε άλλη φορά από δυνητικούς συμμάχους στην αντιμετώπιση πιέσεων απέναντι στην ευρω-ατλαντική πλευρά, σωρεύονται οι όροι για νέα, αναπόδραστα τάχα, «ναι» και γενναίες υποχωρήσεις σε όλο το μήκος των ζητημάτων που σχετίζονται με το Κυπριακό. Σωρεύονται οι όροι για μια μεγάλη κρίση, αυτή τη φορά λιγότερο οικονομική και περισσότερο γεωπολιτική και εθνική, πάνω στο έδαφος της οικονομικής ομηρίας στην οποία τελούν Ελλάδα και Κύπρος, και χωρίς να υπάρχει τίποτα να περιμένει κανείς από τις κυβερνητικές ηγεσίες και των δύο χωρών…
