Στα πέρατα του κόσμου έφτασε ο κρόκος Κοζάνης, που έγινε θέμα στην ιστοσελίδα του ειδησεογραφικού πρακτορείου CNN, και μάλιστα με εκθειαστικά σχόλια. Με τον τίτλο «Το μπαχαρικό της ζωής: Πώς το σαφράν θα μπορούσε να σώσει τους Ελληνες αγρότες», το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Chris Pepper περιγράφει μια τυπική μέρα συγκομιδής του κρόκου, στο ομώνυμο χωριό της Κοζάνης, στην οποία απαιτούνται προσεκτικές κινήσεις με τα χέρια, ώστε να μαζευτεί το λουλούδι που περιέχει το σπάνιο και πολύτιμο μπαχαρικό. Αυτό το κόκκινο μπαχαρικό βοηθά, όπως σημειώνει το CNN, τους ντόπιους να επιβιώσουν μέσα στην οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα.
Ο δημοσιογράφος του CNN βρέθηκε μαζί με τους κροκοπαραγωγούς της Κοζάνης την τελευταία ημέρα δύο εβδομάδων συγκομιδής και παρακολούθησε τη λεπτεπίλεπτη δουλειά στα χωράφια του Κρόκου, του μικρού χωριού της Βόρειας Ελλάδας, όπου απαντάται η συγκεκριμένη καλλιέργεια. Μεταξύ αυτών συνάντησε και νέους ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες που είχαν εγκαταλείψει το χωριό για να αναζητήσουν δουλειές στην Αθήνα και επέστρεψαν στην επαρχία, αφού η οικονομική κρίση χάλασε τα σχέδιά τους. Ο κρόκος Κοζάνης, σύμφωνα με το CNN, ανταγωνίζεται το σαφράν του Ιράν και της Ισπανίας, όμως, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, πολλοί σεφ θεωρούν το ελληνικό σαφράν από τα καλύτερα του κόσμου. Η φετινή σοδειά δεν είναι τεράστια. Χρειάζονται 150.000 φυτά για να παράξουν ένα κιλό σαφράν, σημειώνει το ρεπορτάζ, ενώ συμπληρώνει ότι ο ξηρός καιρός άφησε τον τοπικό συνεταιρισμό κροκοπαραγωγών με παραγωγή 1,5 τόνου, μικρή ποσότητα σε σχέση με την παγκόσμια ετήσια παραγωγή των 200 τόνων.
Σύμφωνα με δηλώσεις του προέδρου του Συνεταιρισμού Κροκοπαραγωγών Κοζάνης Νίκου Πατσιούρα, τις οποίες μεταφέρει το ρεπορτάζ, για κάποιους ο κρόκος είναι η κύρια δουλειά τους και ο τρόπος να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Για άλλους είναι μια συμπληρωματική δραστηριότητα. «Αν δεν βρουν δουλειά, τουλάχιστον έχουν χρήματα να περάσουν χάρη στον κρόκο».
Πάντως, όπως καταλήγει το CNN, οι καλλιεργητές του κρόκου εξάγοντας το προϊόν τους στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες αγορές φαίνεται ότι βρήκαν «χρυσές» ευκαιρίες σε δύσκολους καιρούς.
