Με ρήσεις από Κορνήλιο Καστοριάδη και Βλαντιμίρ Λένιν και προτροπές για την επιστροφή στην ανάπτυξη μέσω ενός νέου μοντέλου εθνικού καπιταλισμού, αλλά και με κεφάλαια ξένων επενδυτών, ήταν διανθισμένη η ομιλία του προέδρου του ΣΕΒ Δημήτρη Δασκαλόπουλου σε χθεσινή εκδήλωση για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.
Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το tvxs.gr και ο πρόεδρος του ΣΕΒ εμφανίστηκε, όπως το συνηθίζει τελευταία, αριστερός και αντιμνημονιακός.
Μεταπολίτευση
«Το μοντέλο της Μεταπολίτευσης κατέστησε τους πολίτες πελάτες, έκανε το κράτος λεία μιας πολιτικοοικονομικής ολιγαρχίας, μοίρασε τα δάνεια και τα ευρωπαϊκά χρήματα σε συντεχνίες και ομάδες συμφερόντων, δαιμονοποίησε την επιχειρηματικότητα και δημιούργησε έτσι μια αχυρένια ανάπτυξη. Η κρίση μάς βρήκε με μια οικονομία-φούσκα και με μια κοινωνία σκόρπια» είπε ο κ. Δασκαλόπουλος. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι «τέσσερα χρόνια τώρα, τούτα τα πέτρινα χρόνια, αρνούμαστε να συζητήσουμε επί της ουσίας».
Ο πρόεδρος του ΣΕΒ υποστήριξε, πάντως, ότι «έχουν γίνει πολλά και υπάρχει σημαντική πρόοδος» και τόνισε πως για τον σύνδεσμο, ειδικότερα, «είναι εξαιρετικά θετικό το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός κατανόησε και έθεσε τα προβλήματα της ελληνικής βιομηχανίας ψηλά στην κυβερνητική ατζέντα, ανταποκρινόμενος στο σήμα κινδύνου που εκπέμψαμε. Προσδοκούμε την ίδια στάση και από την αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία ήδη έχει διατυπώσει θετικές θέσεις».
Κατά τον κ. Δασκαλόπουλο, «αν θέλουμε το χρέος μας να γίνει βιώσιμο, πρέπει να δοθεί χώρος, ανοιχτό πεδίο, σε αυτό που ο Κορνήλιος Καστοριάδης χαρακτήριζε “πραγματική ιστορία”: στη “δημιουργική δραστηριότητα των ανθρώπων”, στην ιδιωτική πρωτοβουλία».
Η ομιλία είχε και μια δόση Λένιν, με τον κ. Δασκαλόπουλο να τονίζει ότι «η ανάγνωση του “στρατηγικού πεδίου”, όπως το όριζε ο Λένιν (δηλαδή των διακυβευμάτων, των αντικειμενικών συνθηκών και των δυνάμεων της συγκυρίας), μας λέει ότι, σήμερα, μόνο μια σύγχρονη και αυτόφωτη επιχειρηματική τάξη μπορεί να γίνει η εμπροσθοφυλακή -το κοινωνικό υποκείμενο- του νέου παραγωγικού/αναπτυξιακού μοντέλου».
Κατά την άποψή του, «το κράτος καλείται λοιπόν να σχεδιάσει τον δρόμο για τη μόνιμη δημοσιονομική εξυγίανση – με εθνικά μέτρα και σταθμά». Ταυτόχρονα, όμως, «θα πρέπει ακόμη να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι, χωρίς την εισροή άμεσων ξένων επενδύσεων, θα παραμείνουμε καθηλωμένοι σε χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, που δεν αρκούν για να καταπολεμήσουν την ανεργία και να κάνουν το χρέος μας βιώσιμο. Χρειαζόμαστε ξένα κεφάλαια και πρέπει να τα προσελκύσουμε για να δούμε ταχύρρυθμη ανάπτυξη και προκοπή…».
Απέφυγε, πάντως, ο πρόεδρος, που «αριστερίζει» εσχάτως κλείνοντας το μάτι στον ΣΥΡΙΖΑ, να μας πει γιατί ο ίδιος, αλλά και οι συνάδελφοί του δεν κάνουν επενδύσεις στη δική τους πατρίδα, αλλά αντίθετα προσκαλούνε τους ξένους να έλθουν εδώ να επενδύσουν.
