Ο ιδεαλιστής και αιθεροβάμων «Βέρθερος» επιστρέφει στην Εθνική Λυρική Σκηνή έπειτα από 31 ολόκληρα χρόνια. Η όπερα του Ζιλ Μασνέ, το αριστουργηματικό έργο του γαλλικού ρεπερτορίου, παρουσιάζεται έπειτα από τρεις δεκαετίες και πάλι κάτω από τη στέγη της ΕΛΣ σε μια εξαιρετική παραγωγή σκηνοθεσίας Σπύρου Α. Ευαγγελάτου.
Με αφορμή την προγραμματισμένη πρεμιέρα της στις 11 Απριλίου στο όμορφο θέατρο Ολύμπια μιλήσαμε με τον Ελληνα τενόρο που υποδύεται τον Βέρθερο (σε δεύτερη διανομή), τον ταλαντούχο Γιάννη Χριστόπουλο, που μας εξήγησε γιατί ο ρόλος αυτός είναι για εκείνον «όνειρο ζωής».
«Αισθάνομαι πολύ τυχερός που μπορώ και τον ερμηνεύω» λέει στη «δημοκρατία» ο κ. Χριστόπουλος. «Είναι ένας μοναδικός ρόλος αλλά και μια μεγάλη παραγωγή διά χειρός Σπύρου Α. Ευαγγελάτου. Πρόκειται για ένα πολύ όμορφο έργο, που ίσως επειδή δεν έχει έναν τόσο εμπορικό τίτλο δεν περιλαμβάνεται συχνά στον προγραμματισμό του οργανισμού. Ακόμη θεωρώ πως ακόμη ένας λόγος που δεν παρουσιάζεται στο κοινό είναι πως απαιτεί δύο πολύ καλούς και ιδιαίτερα ικανούς πρωταγωνιστές. Μάλιστα για τον ρόλο της Σαρλότ χρειάζεται μια μέτζο σοπράνο, κάτι που δεν βρίσκεις εύκολα στην αγορά».
Οπως παραδέχεται ο αγαπημένος λυρικός ερμηνευτής, η απόδοση του «Βέρθερου» εκτός από πρόκληση για τον ίδιο αποτελεί μουσικό άθλο. «Αδημονώ να ανέβω στη σκηνή και να τον τραγουδήσω» μας λέει. «Γνωρίζω πως πρόκειται για έναν ρόλο με πολλές τεχνικές δυσκολίες. Καταρχήν εκείνος που θα ενσαρκώσει τον Βέρθερο θα πρέπει να είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος του έργου επάνω στη σκηνή. Απαιτεί συγκεκριμένες φωνητικές δυνατότητες και επιπλέον είναι και στα γαλλικά. Αλλά και από θεατρικής απόψεως είναι περίπλοκος, καθώς ο πρωταγωνιστής θα πρέπει να περάσει στο κοινό όλα αυτά τα έντονα συναισθήματα που κουβαλά εκείνος». Να σημειωθεί δε ότι στην πρώτη διανομή θα δούμε τον Γάλλο τενόρο Ζαν-Φρανσουά Μπορά.
Το έργο που έχει γραφτεί σχεδόν έναν αιώνα μετά το επιστολικό μυθιστόρημα του Γκαίτε, στο οποίο είναι βασισμένο, περιγράφει την ιστορία του ανολοκλήρωτου έρωτα ανάμεσα στον ποιητή Βέρθερο και τη Σαρλότ. Η όπερα του Μασνέ, μάλιστα, παίρνει αποστάσεις από το πρωτότυπο κείμενο του Γκαίτε, δίνοντας έμφαση στον ρομαντικό χαρακτήρα του πρωταγωνιστή.
«Ο Βέρθερος είναι ένας ιδεολόγος του έρωτα. Από την πρώτη άρια που τραγουδά προσδιορίζεται η προσωπικότητά του» αναφέρει ο κ. Χριστόπουλος, συνεχίζοντας «είναι ένα αγνό άτομο με έντονες συναισθηματικές μεταπτώσεις και ναρκισσιστικές διαθέσεις. Ερωτεύεται τη Σαρλότ από την πρώτη κιόλας ματιά. Εκείνη τον απορρίπτει όχι άσχημα αλλά με ευγενικό τρόπο, αφού είχε υποσχεθεί στην ετοιμοθάνατη μητέρα της να παντρευτεί τον Αλμπέρ. Σήμερα αυτό δεν μπορούμε να το διανοηθούμε, αλλά για εκείνη την εποχή ήταν μια υπόσχεση που δεν έπρεπε με τίποτα να αθετηθεί. Κατά την άποψή μου, μάλιστα, η Σαρλότ είναι πιο τραγικό πρόσωπο από ό,τι ο Βέρθερος. Εκείνος αυτοκτονεί και είναι ευτυχισμένος. Η Σαρλότ μένει πίσω του και κουβαλά όλο το ψυχικό άγος της κατάστασης αυτής».
«Δεν μπήκα στον πειρασμό να φύγω από τηη χώρα»
Οπως θυμάται, οι πρώτες του συνεργασίες με την Εθνική Λυρική Σκηνή χρονολογούνται πίσω στο 1992. «Ξεκίνησα ως χορωδός, λίγο μετά σταμάτησα και επανήλθα. Αρχισα να παίρνω πρωταγωνιστικούς ρόλους το 2000 και εδώ και τρία χρόνια συνεργάζομαι στενά με τον πολιτιστικό οργανισμό». Εχοντας ερμηνεύσει πολλούς ρόλους ρεπερτορίου και έχοντας συνεργαστεί με τους σημαντικότερους Ελληνες σκηνοθέτες (Σπύρος Ευαγγελάτος, Δημήτρης Λιγνάδης, Γιάννης Ιορδανίδης), ο λυρικός ερμηνευτής παραδέχεται ότι ποτέ δεν μπήκε στον πειρασμό να κυνηγήσει το όνειρό του εκτός ελληνικών συνόρων. «Είχα πάντα στενούς δεσμούς με την ΕΛΣ. Δεν ήθελα να ψάχνω κάτι που ήταν αβέβαιο».
Info: Η δημοφιλής όπερα του γαλλικού ρεπερτορίου «Βέρθερος» του Ζιλ Μασνέ ξεκινάει τις παραστάσεις της στο θέατρο Ολύμπια (Ακαδημίας 59, Αθήνα) στις 11 Απριλίου. Στον ρόλο της Σαρλότ συναντάμε την Ειρήνη Καράγιαννη και τη Μαίρη-Ελεν Νέζη.
Γιώτα Βαζούρα
