Το ημερολόγιο έγραφε 16 Αυγούστου 1999, όταν τα μέλη της Δούμας κλήθηκαν να εγκρίνουν την υποψηφιότητα ενός νέου πολιτικού, του Βλαντιμίρ Πούτιν, για τη θέση του πρωθυπουργού της χώρας. Την εποχή εκείνη πρόεδρος της Ρωσίας ήταν ο Μπορίς Γέλτσιν και ο «νεαρός Πούτιν» ήταν ο πέμπτος πρωθυπουργός του μέσα σε διάστημα 16 μηνών – γεγονός που αποτελούσε ακόμη ένα δείγμα της πολιτικής αστάθειας στη Ρωσία την εποχή εκείνη. «Η Ρωσία υπήρξε για αιώνες μεγάλη δύναμη (…) και είχε πάντα και έχει ακόμη ζώνες νόμιμου ενδιαφέροντος» ανέφερε μεταξύ άλλων στον λόγο του τότε, ενώπιον της ρωσικής Βουλής, ο νεαρός υποψήφιος πρωθυπουργός.
Σήμερα, 15 χρόνια μετά, κατά πολλούς «ο Βλαντιμίρ Πούτιν βαδίζει με κατεύθυνση την αναβίωση της ΕΣΣΔ των παιδικών του χρόνων». Και ειδικά μετά την προσχώρηση της Κριμαίας στη Ρωσία λίγοι μπορούν να πουν ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Οπως και να ‘χουν όμως τα πράγματα, η Μόσχα μοιάζει να έχει πατήσει το κουμπί της «παύσης» τα τελευταία 24ωρα, μάλλον για να μετρήσει τις αντιδράσεις της Δύσης.
Την περασμένη Παρασκευή Πούτιν και Ομπάμα συνομίλησαν τηλεφωνικά για περίπου μία ώρα, με τον Ρώσο πρόεδρο να καλεί τις ΗΠΑ να εργαστούν από κοινού για τη «σταθεροποίηση» της Ουκρανίας. Ο Πούτιν δεν παρέλειψε δε να εκφράσει την ανησυχία του για την κατάσταση που επικρατεί στην Υπερνδειστερία – τη ρωσόφωνη περιοχή της Μολδαβίας. Χθες είχε προγραμματιστεί να γίνει και η νέα («χαμηλών προσδοκιών», κατά τους αναλυτές) συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών, Τζον Κέρι και Σεργκέι Λαβρόφ, στο Παρίσι. Ο τελευταίος μάλιστα, παραμονές της νέας διαβούλευσης, στρατηγικά έσπευσε να δηλώσει ότι η Ρωσία δεν προτίθεται να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία σε μία κρίσιμη φάση για τις σχέσεις Μόσχας – Ουάσινγκτον. Βήμα καλής θέλησης από την πλευρά των Ρώσων; Ποιος ξέρει.
Ο οίκος Moody’s πάντως, που δεν… καταλαβαίνει από διπλωματία αλλά μόνο από αριθμούς και στατιστικές, το Σάββατο απειλούσε με υποβάθμιση τη ρωσική οικονομία.
Γιώργος Τραπεζιώτης
