Ενα ποίημα λόγου, εικόνας και ήχου, σαν αυτά που μόνο ο Κωνσταντίνος Καβάφης θα μπορούσε να έχει γράψει. Ετσι περιγράφεται η εξαιρετική παράσταση «Κ. Π. Καβάφης, ο υμνωδός της Αλεξάνδρειας», η οποία μετά την αξιόλογη πορεία που σημείωσε στο Θέατρο Κνωσός, αύριο θα φιλοξενηθεί στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών -για μία και μόνο βραδιά-, παρασύροντας το κοινό με τον χειμαρρώδη ποιητικό λόγο του σπουδαίου Αλεξανδρινού.
«Μέσα από αυτή την παράσταση θέλαμε να εστιάσουμε στην ιστορική πλευρά του καβαφικού έργου» εξηγεί στη «δημοκρατία» ο σκηνοθέτης του θεατρικού αλλά και πρωταγωνιστής του, ο κ. Λάμπρος Τσάγκας. «Είναι μια δουλειά που ξεκίνησε από το Θέατρο Κνωσός, για την οποία εργαστήκαμε σκληρά σχεδόν πέντε ολόκληρους μήνες. Ολες οι παραστάσεις που “ανέβηκαν” την περσινή χρονιά με αφορμή τον εορτασμό του Ετους Καβάφη είχαν εστιάσει στην ερωτική πλευρά των ποιημάτων του. Εμείς αναζητούσαμε κάτι διαφορετικό».
Βασισμένη στο κείμενο του συγγραφέα Γρηγόρη Χαλιακόπουλου και με την καλλιτεχνική επιμέλεια των Κώστα Γεωργουσόπουλου και Λένας Μπενίση, η παράσταση «Κ. Π. Καβάφης, ο υμνωδός της Αλεξάνδρειας» επιχειρεί να μας μεταφέρει στις ρίζες της σπουδαίας πόλης της Αιγύπτου, το μέρος όπου «ανδρώθηκε» η ποίηση του σπουδαίου Ελληνα. Για τις ανάγκες μάλιστα της παράστασης ο συγγραφέας επισκέφθηκε την πόλη του ποιητή, το σπίτι και την κάμαρά του προκειμένου να μπορέσει να προσανατολιστεί καλλιτεχνικά.
«Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του έργου και ενώ προσπαθούσαμε να ταξινομήσουμε χρονολογικά τα ποιήματά του, μας γεννήθηκε η ιδέα της εικονοποίησης» λέει ο κ. Τσάγκας, ο οποίος μάλιστα στο θέαμα κρατά, εκτός από τον ρόλο του… σκηνοθέτη, και εκείνον του γυρολόγου. «Αξιοποιώντας δηλαδή τα νέα μέσα και τις τρισδιάστατες προβολές, καταφέραμε να αναπαραστήσουμε σε μια οθόνη που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παράστασης την Αλεξάνδρεια εκείνης της εποχής. Η πόλη αυτή άλλωστε και η σχέση που διατηρούσε μαζί της ο Καβάφης είναι και ο πυρήνας του θεατρικού».
Τεχνολογία
Με τη χρήση της τεχνολογίας ο θεατής θα έχει την ευκαιρία να «ζήσει» μαζί με τους πρωταγωνιστές όλη τη μεγάλη ακμή της ελληνικής παροικίας, συντροφιά με τα πρόσωπα αλλά και τους παράγοντες που τη στιγμάτισαν. Ο Εμμανουήλ Μπενάκης αλλά και ο Γεώργιος Αβέρωφ «περνούν» υπαινικτικά μπροστά από τα μάτια μας και συνθέτουν το χρονολογικό πλαίσιο.
«Παρακολουθούμε τον Καβάφη καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, δίνοντας ιδιαίτερη βάση στα τελευταία χρόνια του βίου του. Τότε που αρχίζει να τον απασχολεί η υστεροφημία του» υποστηρίζει ο κ. Τσάγκας. Στο πλευρό του ηθοποιού στην παράσταση συναντάμε και τη μικρή του κόρη, τη Δήμητρα – Μυρτώ. «Αντιπροσωπεύει τη νέα γενιά, στην οποία παραδίδεται το διαχρονικό έργο του Καβάφη». Η παράσταση ολοκληρώνεται με την απαγγελία των εμβληματικών στίχων του ποιητή: «Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις».
Γιώτα Βαζούρα
