Με τη μάχη για τις Ευρωεκλογές να εντείνεται, λίγες ημέρες πριν από την προσφυγή στις κάλπες, ολοένα και περισσότερο αναφύεται το ρεύμα του ευρωσκεπτικισμού και σε πολλές εκδοχές του «αντί-ευρωπαϊκού» μετώπου.
Το BBC και ο αρθρογράφος Γκάβιν Χιούιτ κάνουν μια επισκόπηση των ρευμάτων στα ευρωπαϊκά κράτη και μάλιστα βάζουν την Ελλάδα σε πρώτο πλάνο θεωρώντας πως ένα σημαντικό κύμα αμφισβήτησης για το Ευρωκοινοβούλιο, έρχεται από τα μέρη μας.
Συγκεκριμένα αναφέρει: «Στην Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι η λιτότητα ήταν μια καταστροφή, που οδηγεί σε κοινωνική κατάρρευση και την καταστροφή της ζωής των ανθρώπων. Η χώρα έχασε το 26% του ΑΕΠ μέσα σε πέντε χρόνια – κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ στη σύγχρονη ιστορία. Η κυβέρνηση των Αθηνών και οι αξιωματούχοι στις Βρυξέλλες λένε ότι έχει η χώρα έχει… στρίψει γωνία, αλλά οι Έλληνες δεν το αισθάνονται».
Κατά τον αρθρογράφο οι βασικές αιτίες αυτού του ευρωσκεπτικισμού, στην Ελλάδα και αλλαχού, είναι η ανεργία, η μετανάστευση και η παγκοσμιοποίηση. Τα φαινόμενα του αρνητισμού προς τα τεκταινόμενα δεν εμφανίζονται μόνο στον φτωχό Νότο, αλλά και στον ισχυρό Βορρά. Απλώς, με δεδομένα τα έντονα οικονομικά προβλήματα των χωρών του Νότου, αυτά τα φαινόμενο αποσκίρτησης από την ευρωπαϊκή ιδέα είναι σαφώς πιο έντονα.
Πάντως, όπως αναφέρει ο Χιούιτ, η άνοδος της ΛεΠεν στη Γαλλία και του Φάρατζ στη Βρετανία, δείχνουν πως η τακτική τους να εμφανίσουν τις Βρυξέλλες ως ένα απόμακρο κέντρο που ασχολείται με τους επιχειρηματίες και όχι με τα καθημερινά προβλήματα ασθενών κοινωνικών ομάδων, βρίσκει στόχο και ακροατήριο.
Υπό αυτό το πρίσμα αναμένονται νέες συμμαχίες από τις παραδοσιακές δυνάμεις για να αποκρούσουν αυτό το κύμα των αρνητών.
Ο Χιούιτ σημειώνει για την επόμενη ημέρα των Ευρωεκλογών: «Η ιστορία μας διδάσκει ότι η ψήφος διαμαρτυρίας θα αγνοηθεί – όπως και τα δημοψηφίσματα που παρέδωσαν ένα ”όχι”. Αυτό που μετράει είναι ότι η πλειοψηφία ψήφισε για συνέχιση του έργου. Ετσι είναι χαρακτηριστικό πως το 60% των Ελλήνων είναι σαφώς υπέρ της παραμονής στο ευρώ».
Το στοίχημα των Βρυξελλών θα είναι η επιστροφή στην οικονομική ανάκαμψη, έτσι ώστε τα κόμματα διαμαρτυρίας να χάσουν την επιρροή τους. Η ευρωπαϊκή συζήτηση χαρακτηρίζεται συχνά ως μια σύγκρουση μεταξύ των ευρωπαϊστών και των σκεπτικιστών. Αγνοείται έτσι το γεγονός ότι υπάρχει και ένα αυξανόμενο σώμα μεταρρυθμιστών που πιστεύουν στην ΕΕ, αλλά επιμένουν ότι πρέπει να αλλάξει για το καλό του.
πηγή: www.iefimerida.gr
