Από ένα περίπτερο στο Κορδελιό, μόλις δύο τετραγωνικών μέτρων, στην κορυφή του Εβερεστ, χιλιόμετρα ψηλά, μια «ανάσα» από τον Θεό! Ενα κατόρθωμα που θα μπορούσε να μοιάζει με παραμύθι ή έστω μία από τις πολλές ιστορίες που διαβάζει κάποιος στα περιοδικά, σαν κι αυτά που πουλάει εδώ και χρόνια ο ίδιος στους γείτονες αλλά και στους περαστικούς.
Κι όμως… Πρόκειται για τον άθλο της ζωής ενός 29χρονου Θεσσαλονικιού, που άφησε πίσω του την καθημερινότητα μιας Ελλάδας που πληγώνει και πήρε τα πιο ψηλά… βουνά του πλανήτη, υψώνοντας την ελληνική (αλλά και την ποντιακή σημαία) στα 6.200 μέτρα υψόμετρο!
Ο Δημήτρης Παυλίδης εδώ και τέσσερα χρόνια κόλλησε το μικρόβιο της ορειβασίας. «Στην αρχή έκανα περπάτημα, πάντα είχα μια αγάπη για τη φύση, αλλά ποτέ δεν περίμενα ότι θα έφτανα τόσο… ψηλά (σ.σ. γέλια)» μας αφηγείται μερικές μέρες μετά το μοναδικό κατόρθωμά του.
Ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη στα μέσα Μαΐου και μαζί με άλλους πέντε Ελληνες, τρεις άνδρες και δύο γυναίκες (από Αθήνα και Κρήτη), ετοιμάστηκαν για το πιο μεγάλο στοίχημα της ζωής τους: την ανάβαση στο Εβερεστ.
«Αγαπούσα τη φύση, με προκαλούσε, με τον καιρό μου άρεσε η ορειβασία και είχα την ευκαιρία να ανέβω σε ψηλές κορφές της Ελλάδας. Στον Σμόλικα, στην Ηπειρο, σε πολλές βουνοκορφές της Πίνδου» λέει στη «δημοκρατία», για να υπογραμμίσει σχεδόν σαν μην έχει καταλάβει τι έκανε: «Το Εβερεστ ήταν όνειρο ζωής. Το πιστέψαμε όλα τα παιδιά, το αποφασίσαμε, το τολμήσαμε και τελικά τα καταφέραμε. Δεν είναι και μικρό πράγμα να έχεις ανέβει στα 6.189 μέτρα, κοιτάζοντας τον κόσμο από τόσο ψηλά…»
Ο Παυλίδης συνολικά περπάτησε στο βουνό πάνω από 250 χιλιόμετρα, έβαλε από το υστέρημά του τα έξοδα του άθλου (πάνω από 3.000 ευρώ) και όπως λέει κι ο ίδιος: «Αναζητώ την επόμενη κορφή… Είναι να μην κάνεις την αρχή»!
Υψωσε μια γαλανόλευκη και μια ποντιακή σημαία!
Ο Δημήτρης Παυλίδης πέρασε δύσκολες καταστάσεις, κακουχίες, αλλά ποτέ δεν το έβαλε κάτω («έμαθα να παλεύω σε ό,τι κι αν κάνω»), και όταν έφτασε εκεί όπου δεν μπορεί να φτάσει καμιά φορά ούτε ο ο νους, ξεδίπλωσε δύο σημαίες: «Την ελληνική για την πατρίδα μας, που πρέπει να φτάσει κι αυτή στην κορυφή, και την ποντιακή, γιατί ο Πόντος χτυπάει δυνατά στις καρδιές μας».
Γιώργος Τότσικας
