Αγαπητέ Φρειδερίκε Νίτσε. Οπως (ίσως) θα έλεγες και εσύ, ο Σταύρος Θεοδωράκης δεν είναι το αίτιο της κρίσης αλλά η ύστατη συνέπειά της
Ακούγοντας δημηγορίες του βαρύγδουπου Mega-ρίτη ηγέτη του Ποταμιού, ο νους αναπόφευκτα ταξιδεύει στη δύση της πνευματικής διαύγειας του Γερμανού φιλοσόφου Νίτσε – τότε που γινόταν κουκουρούκου. Είναι κρίμα που δεν ζει να σχολιάσει λίγο τον Σταύρακα – αν άντεχαν τα λογικά του να ακούει τέτοιες ανακόντες, δράκοντες, σαμιαμίδια και δεντρογαλιές που βγάζει ο στόμας του πρώην εστιάτορα.
Μερικά από τα μεγαλύτερα ερπετά που έχουν αποδράσει από τα σαγόνια του κολυβογραμματιζούμενου Σταύρου αφορούσαν την αύξηση των μισθών. Δεν συμφωνεί! Το θεωρεί ανεύθυνο (αν και όταν τα κονομούσε στη δημοσιογραφία ήταν… υπεύθυνο). Διαβάστε τι είπε στην εκπομπή «Ενικός»: «Θα μπορούσα να υποσχεθώ ότι θα πάω τον βασικό μισθό στα 1.000 ευρώ. Οχι στα 750 ευρώ, που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στα 1.000 ευρώ, αφού και τα 750 δεν φτάνουν για κάποιον που ζει στην Αθήνα. Αλλά δεν το κάνω. Εγώ βγαίνω με τόλμη και λέω ότι υπάρχει ανευθυνότητα σε αυτή την πρόταση». Ηθικό δίδαγμα από τα προαναφερθέντα: Είναι επιπόλαιο να μην πεινάς στις ημέρες μας και να έχεις το θράσος να τρώει και η οικογένειά σου.
Αστέρω
Και τώρα, το σχόλιο του Σταύρακα, στην ίδια εκπομπή, το οποίο μπορεί να του δώσει από Νόμπελ Οικονομίας έως τον τίτλο Μις Γιανγκ στα Καλλιστεία για την ανάδειξη της Μις Κουρούτα 2014: «Αν δώσω λεφτά στους εργαζομένους για να κινηθούν η οικονομία και η αγορά, όπως λένε κάποιοι Συριζαίοι, θα πάνε και θα αγοράσουν βενζίνη, που είναι εισαγόμενο είδος, και τρόφιμα, που και αυτά σε μεγάλο βαθμό εισάγονται από το εξωτερικό. Αν σε μια χώρα που παράγει πολύ λιγότερα από όσα χρειάζεται για να ζήσει αυξήσουμε τις εισαγωγές, θα αυξήσουμε και άλλο το έλλειμμα και θα διαιωνίζουμε έναν φαύλο κύκλο».
Οπότε, μέχρι στην Ελλάδα να βγουν γραμμές παραγωγής αυτοκινήτων, κυκλοφορούμε με γαϊδάρους, ημιόνους και εκπομπάρχες μεγάλων καναλιών. Τηλεόραση δεν βλέπουμε αλλά μόνο θέατρο σκιών – κι αυτό μόνο αν ο μπερντές ράφτηκε στην Ελλάδα από ελληνικό ύφασμα. Το κινητό τηλέφωνο και το σταθερό τα πετάμε τώρα στα σκουπίδια και αρχίζουμε να φωνάζουμε από τις πλαγιές: «Μωρή Αστέρωωω!!! Ετοιμο το φαγί;» Ο Ποταμάρχης, τελικά, είναι και διάνοια και ανθρωπιστής και ντόπιο προϊόν…
Παναγιώτης Λιάκος
