«Οταν μια πολιτεία αναγκάζει γέρους και γριές, τους είδα με τα μάτια μου, να βγαίνουν στους δρόμους με τα μπαστούνια, να κλαίνε και να πετούν αβγά για τις χαμένες αποταμιεύσεις μιας ζωής, τότε για ποια ανάπτυξη και για ποια κοινωνική δικαιοσύνη μιλάμε, κύριοι;» Το πρόσωπό του σφίγγεται από οργή και θυμό. Ο Γιάννης Τσολίας είναι ο αντιπρόεδρος των μικροομολογιούχων, ένας από τους πρωτοστάτες των κινητοποιήσεων των χιλιάδων Ελλήνων που είδε εν μια νυκτί οι καταθέσεις του να γίνονται στάχτη.
«Οταν ήμουν στον γυμνάσιο θυμάμαι που οι καθηγητές μάς βάζανε και γράφαμε εκθέσεις για την αξία της αποταμίευσης και για τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολίτη. Δεν περίμενα ποτέ ότι μετά 30 χρόνια η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, η ίδια μου η πατρίδα, θα ισοπέδωνε όλες αυτές τις αξίες για τις οποίες έχω αρχίσει να μιλώ και στα δικά μου παιδιά» αναφέρει μιλώντας στη «δημοκρατία» και συμπληρώνει ότι οι μικροομολογιούχοι δεν θα σταματήσουν τον αγώνα τους, δεν θα σταματήσουν να ζητούν το δίκιο τους και τον ιδρώτα μιας ζωής.
«Υπάρχει ομολογιούχος ανάπηρος πολέμου, που θυσιάστηκε για την πατρίδα και αυτή τον… τίμησε στα 93 του καταστρέφοντάς τον οικονομικά και ψυχολογικά, αλλά αυτός έχει αξιοπρέπεια» αναφέρει. Κατηγορεί, όπως λέει, ένα κράτος που υποτίθεται ότι κυνηγά τους μπαταχτσήδες και συμπεριφέρεται το ίδιο σαν μπαταχτσής.
«Οταν ένα κράτος σού ζητάει να είσαι συνεπής και είναι το ίδιο αφερέγγυο, όταν ένα κράτος σού ζητάει να του εμπιστευτείς τις αποταμιεύσεις σου και προδίδει την εμπιστοσύνη αυτή, τότε δεν μου δίνει κανένα άλλο περιθώριο σαν Ελληνα πολίτη από το να κατηγορώ την ίδια μου την πατρίδα» υπογραμμίζει, λέγοντας ότι πλέον οι μικροομολογιούχοι περιμένουν να δικαιωθούν από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια.
Αριστίδης Μάτιος
