Νέους δρόμους για τη θεραπεία του υποθυρεοειδισμού χάρη στην εξατομικευμένη Ιατρική ανοίγει η μελέτη διεθνούς επιστημονικής ομάδας με επικεφαλής ερευνητές από το πανεπιστήμιο Ρας στις ΗΠΑ, η οποία εντόπισε τους λόγους για τους οποίους οι θεραπείες που χρησιμοποιούνται δεν είναι σε όλους εξίσου αποτελεσματικές.
Οπως εξηγούν οι επιστήμονες στην έκθεσή τους, στις περιπτώσεις υποθυρεοειδισμού υπάρχει μειωμένη παραγωγή της θυροξίνης, ορμόνη που είναι γνωστή και ως Τ4, καθώς και της Τ3 που είναι μια πιο έντονη μορφή της Τ4.
Η θεραπεία που χορηγείται εδώ και δεκαετίες περιλαμβάνει ένα συμπλήρωμα της Τ4 που λέγεται λεβοθυροξίνη, το οποίο όταν απορροφάται από τον οργανισμό μετατρέπεται σε Τ3, ώστε να επανέλθουν τα επίπεδα της συγκεκριμένης ορμόνης στο αίμα σε φυσιολογικές τιμές.
Ωστόσο, οι ειδικοί εδώ και δεκαετίες δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί οι θεραπείες δεν είναι αποτελεσματικές σε όλους τους ασθενείς, γεγονός που απέδιδαν εν μέρει στις (υποκειμενικές) περιγραφές των ασθενών για το τι αισθάνονταν.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια από τα οποία είχε αφαιρεθεί ο θυρεοειδής αδένας, ενώ κάποια από αυτά λάμβαναν τη συνήθη θεραπεία που χορηγείται στον άνθρωπο. Με τον τρόπο αυτό η μελέτη έδειξε σε κυτταρικό επίπεδο γιατί τα επίπεδα της Τ3 δεν επανέρχονται σε όλους με την παραπάνω θεραπεία, αλλά και ότι ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να αντιμετωπιστεί πλήρως, όταν η λεβοθυροξίνη συμπληρώνεται με συγκεκριμένη δόση της Τ3.
Κι αυτό διότι στο αίμα των ποντικιών υπήρχαν διαφορές στα επίπεδα της χοληστερόλης, η οποία στα άτομα με υποθυρεοειδισμό είναι πιο υψηλή, καθώς και στην αίσθηση έλλειψης διαύγειας στον εγκέφαλο, που αποτελεί σύνηθες σύμπτωμα της κατάστασης. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι όλα αυτά πρέπει να αποδειχτούν και κλινικά, ώστε να αναπτυχθεί μια συνδυαστική θεραπεία που θα είναι εξίσου αποτελεσματική για όλους τους ασθενείς. Η επιστημονική έκθεση έχει δημοσιευθεί στην επιθεώρηση «Journal of Clinical Investigation» και στην επιθεώρηση «Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism».
Αλεξάνδρα Χυδηριώτη
