Συγκεκριμένα, ο κ. Μηλιός μιλάει για υποχώρηση της κυβέρνησης στις προεκλογικές της δεσμεύσεις, κάνει λόγο για μία συμφωνία ασαφή, χωρίς αριθμούς, ενώ υποστηρίζει πως το μόνο που πέτυχε ο υπουργός Οικονομικών είναι η αλλαγή στην ορολογία («θεσμοί», «υφιστάμενος διακανονισμός»). Μάλιστα, χαρακτηρίζει τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου ως ένα πρώτο βήμα σε ολισθηρό έδαφος. Στο κείμενο αναφέρεται πως το τοπίο που οργανώνεται είναι ασφυκτικό και ελάχιστα θυμίζει τα minimum που επιζητούσε η κυβέρνηση μέχρι και τις 12 Φεβρουαρίου. Αναφερόμενος στο πού κρίθηκε η διαπραγμάτευση, ο κ. Μηλιός υποστηρίζει πως κα ορίστηκε προφανώς τόσο από εξωτερικούς παράγοντες όσο και από εσωτερικούς, οι οποίοι τελικά έπαιξαν και τον καθοριστικό ρόλο. Κάνει λόγο για ελλιπή προετοιμασία της κυβέρνησης και αντιφατικές τακτικές του ΥΠΟΙΚ, όπως για παράδειγμα:
Την απουσία σοβαρού σχεδίου που να στηρίζεται σε αριθμούς και ανάλυση.
Την εκφορά κάποιων γενικών αρχών της πρότασης για την απομείωση του χρέους από το Λονδίνο.
Η κυβέρνηση έδωσε πολύ μεγάλο βάρος στην επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος, σε σχέση με άλλες διαστάσεις. Αυτό αποτελεί αρνητικό σημάδι και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό. Για παράδειγμα, το περιστατικό με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ προφανώς τόνωσε το «εθνικό αίσθημα», αλλά συγχρόνως αφαίρεσε διαπραγματευτική ισχύ.
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ
