Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι συντηρητικοί τείνουν να είναι περισσότερο ευτυχισμένοι από τους πολιτικά φιλελεύθερους. Ωστόσο, ομάδα ψυχολόγων πρόσφατα ανακάλυψε πως όσοι ανήκουν στην αριστερά λαμβάνουν πιο χαρούμενες εκφράσεις στο πρόσωπό τους. Σύμφωνα με τον Sean Wojcik, έναν από τους συμμετέχοντες της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science, “Φαίνεται πως το ιδεολογικό χάσμα της ευτυχίας είναι πολύ πιο περίπλοκο απ’ όσο πιστεύαμε”. Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον ψυχολόγο, Peter Ditto του πανεπιστημίου Ιρβάϊν της Καλιφόρνια, προχώρησε στην ανάλυση με την βοήθεια ειδικού λογισμικού γλωσσικής επεξεργασίας, περίπου 430 εκατομμυρίων λέξεων από δηλώσεις και ομιλίες των μελών του Κογκρέσου των ΗΠΑ κατά τα τελευταία 18 έτη, αναλύοντας παράλληλα και τις εκφράσεις των προσώπων τους από πλήθος φωτογραφιών. Σε παρόμοια διαδικασία προχώρησαν και για τους απλούς πολίτες.
Ειδικότερα, οι ερευνητές της μελέτης ανέλυσαν 47000 μηνύματα και 500 δημοσιευμένες φωτογραφίες κάποιων χρηστών του Twitter και του Linkedln που ανήκουν στο φάσμα των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικανών. Σκοπός ήταν οι πολιτικές θέσεις των προσώπων να μελετηθούν σε συνδυασμό με την έκφραση συγκεκριμένων συναισθημάτων που αποκαλύπτονταν από τις εκφράσεις τους. Εκείνο το οποίο διαπιστώθηκε είναι πως, ενώ επικρατεί η άποψη πως οι συντηρητικοί νιώθουν πιο ευτυχισμένοι, οι φιλελεύθεροι και προοδευτικοί χρησιμοποιούν περισσότερες φορές, λέξεις και όρους με συναισθηματικά θετικό περιεχόμενο. Όπως παρατηρήθηκε, χαμογελούν πιο αυθόρμητα και έντονα στις φωτογραφίες τους, σε σχέση με τους συντηρητικούς ενώ αποφεύγουν το λεξιλόγιο που συνδέεται με αρνητικό περιεχόμενο.
Παρόλο λοιπόν, που οι συντηρητικές ομάδες δηλώνουν ότι βρίσκονται αρκετά κοντά στην ευτυχία, η θέση αυτή δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται από το φωτογραφικό υλικό και τις εκφράσεις του προσώπου τους. “Μείναμε έκπληκτοι από τα αποτελέσματα της έρευνας, και από το πόσο συχνά μια συμπεριφορά που προδίδει χαρά συνδέεται με την ιδεολογία των πολιτικά φιλελεύθερων προσώπων”, αναφέρει ο Wojcik. Για την ακρίβεια, όπως κατέληξε ο ερευνητής Wojcik, “Οι άνθρωποι έχουν την τάση να αναφέρονται με ευνοϊκό τρόπο σε όλα τα είδη των ικανοτήτων και των γνωρισμάτων τους. Αν ζητήσετε από τους ανθρώπους να αξιολογήσουν τους εαυτούς τους για οποιοδήποτε θετικό χαρακτηριστικό τους, όπως τον δείκτη ευφυίας τους, τις κοινωνικές τους δεξιότητες ή ακόμη και την ικανότητα οδήγησης, οι περισσότεροι θα κρίνουν τον εαυτό τους με βαθμολογία πάνω από τον μέσο όρο. Διαπιστώσαμε πως αυτό το φαινόμενο είναι πιο συχνό και έντονο μεταξύ των συντηρητικών απ’ ό,τι μεταξύ των προοδευτικών”.
Η ευτυχία λοιπόν, των συντηρητικών προσώπων είναι ένα θέμα που φαίνεται ότι προκύπτει μόνο μέσα από δικές τους δηλώσεις σχετικά με το πώς αισθάνονται. Η πραγματική ευτυχία συνήθως πηγάζει από τη συμπεριφορά των ανθρώπων και τη μη λεκτική έκφραση των συναισθημάτων τους. Η πολιτική ένταξη στις δεξιές ή αριστερές πεποιθήσεις και η σύνδεση της προσωπικής ευτυχίας του κάθε προσώπου που ανήκει σε αυτές τις δύο ομάδες, επαναφέρει στο προσκήνιο την αιώνια αντιπαλότητα των πολιτικών πιστεύω των ανθρώπων. Και ακόμη και η ευτυχία φαίνεται πως είναι μια ενότητα που ενσωματώνεται σε αυτού του είδους τις διενέξεις.
